Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Nisan '15

 
Kategori
Kitap
Okunma Sayısı
399
 

“ACIMADI Kİ” Çıktı

“ACIMADI Kİ” Çıktı
 

Beş kardeş, beşi de birbirine benzemez tabiriyle ifade edebileceğimiz bir topluluk olan Milliyet Blog ailesinin içinden “birşeyler yapalım” diyerek yola çıkan 48 kişi.. Birşeyler yapabilmek için herşeyden önce topluma, toplum içerisindeki bir topluluğa ulaşabilmeyi hedefleyerek birikimini yahut eserini bu amaç için kullanabilmeyi göze almak ve bundan sonra da önüne çıkan zorlukları aşabilecek inanç ve cesarete sahip olmak gerekiyor bir de..

Bir elin nesi var iki elin sesi var şeklinde de özetleyebileceğimiz bir projeydi bu. Her birimizin ayrı ayrı bir kitap çıkartmaya gücünün yetmediği yerde birleşerek bir kitap çıkartmak fikri önce kulağa hoş gelse de sonrasında organize olmanın ne kadar zor olduğunu da gösterdi. Zira bir çok konuda farklı düşüncelere sahip olan insanları tek bir amaç için bir araya getirebilmek hele günümüz dünyasında oldukça meşakkatli bir iş.

Arkadaşımız Sema Öztürkle beraber bazılarımız buna ön ayak olmasa, zorluklarını göğüslemese, engelleri aşma azmini ve gayretini göstermese şu an bu yazının konusu olan “acımadı ki” adlı kitabımız hayalden öteye geçemeyecekti.

Acımadı ki; geçmişte yaşadığımız, bizi mutlu eden ya da içimizi acıtan anılarımızın toplandığı bir kitap. Katılımcılardan biri olarak kitabın sevincini okudukça daha fazla yaşadığımı itiraf edeyim. İlk önce basit ve sıradan bir kitap gibi gelmişti gözüme. Kimi arkadaşlarımın yaşadığı o çocuksu mutluluğu yaşamamıştım. Evet, bir eser ortaya koymanın hazzını hissettim ama tam anlamıyla bir coşkuya dönüşmedi bu haz.

Kitaptaki anıların hiçbirini (kendiminki hariç) önceden okumadığım için bir yandan da merakla bekledim çıkmasını. 25 nisan'da kavuştuğumuz kitabı heyecanla aldık standımızdan..

acimadi

Pazar günü kah çay eşliğinde, kah kahve eşliğinde okumaya koyuldum. Gözlerim satırlardan bir ceylan gibi sekerek koşuyor, sayfalar yelpaze gibi açılıp kapanıyor, zihnim olayları canlandırarak kitabın derinliklerine kadar ulaştırıyordu beni. Okudukça derinleştim, derinleştikçe başka âlemlere geçtim.

Her anıda kendimi buldum. Her buluşumda kaybettim. Daldım gittim uzaklara. Sanki her sayfasını ben yazmışım gibi. Sanki her hatırayı ben yaşamışım gibi. Duygulanarak, gözyaşı dökerek bazen de hınzırca gülerek..

Az önce bahsettiğim o çocuksu mutluluğu yaşamaya başladım. Hüzünlenerek, gülümseyerek yeniden çocuk oldum okurken. Öyle ki geri gelesim gelmedi bugüne. Hızlı okuyan biri olduğum halde çok yavaş ilerledi kitap. Sanki sayfaları çevirmek istemiyordum okurken. Zira her satırda geçmişe yolculuk yapıyordum. Okuduğum her anı beraberinde bir yığın anıyı zihnime yükleyiveriyordu.

Anılar.. Nostalji.. Şimdi daha iyi anladım nostaljinin neden bizi mutlu ettiğini. Ya da neden hüzünlendirdiğini.. Çocukken yaşadığımız her olay zihnimizde bir iz bırakmış. Belki bir flash bellek gibi belki bir çip gibi depolanmış anılar. Beraberinde hissedilen duygular ve hazlar da. İşte böyle okurken eskilere dalıp gidince o hazlar, o duygular da geri geliyor olayın kendisiyle beraber.

O duygu yoğunluğu üzerime öylesine çöktü ki oturduğum yerden kalmak istemedi canım. Dalıp dalıp gitmek, o günleri, o yılları her bir karesiyle yeniden yaşamak istedim. Bahçeye inip kendimi çimenlerin üstüne atmak, toza toprağa belenmek, yattığım yerden gökyüzüne bakarak hayallere dalmak istedim.

Tavuklara kış kış demeyi, köpeklerle beraber koşuşturmayı, kedilerin mırıltısından beste yapmayı hayal ettim. Bulutların akışıyla beraber hayatın akışını karşılaştırmayı, güneşin henüz yakmayan o bahar parlaklığına dalmayı, cıvıldaşan kuşları gözlemlemeyi...

Hayata geri dönebilmem için kitabı yarıda bırakmam gerekti. Kendime gelebilmek için biraz zamana ihtiyacım olacak gibi. Yarıdan fazlasını okudum ama kalanını bir kaç güne yaymam gerekecek sanırım.

Bu kitabın katılımcılarından biri olmasaydım şu ana kadar okuduklarıma dayanarak “bu kitabı mutlaka okumalısınız” derdim. Hatta çok ısrar ederdim. “Bak bak, kendi de yazmış ya, kitabın reklamını yapıyor” dersiniz diye bir şey diyemiyorum.

Murat HACIOĞLU

27 Nisan 2015, Denizli

Not: Bir aksilik olmazsa kitabımız en geç bu haftasonundan itibaren D&R ve birçok kitapçı raflarında yerini alacak.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

O duyguyu çok iyi anlıyorum değerli hemşehrim! Kitabınızın bahtı, yolu çık olsun, herkese ulaşsın dilerim. Benimki de yolda olmalı. İmzanızda bulunamadım ama kitabı benim için aldı güzel dostlardan biri, yollayacak. Merak ediyorum 48 insanın çocukluklarını... Gerçekten zor bir iş... Emeği geçen herkesi kutluyorum ve devamını diliyorum kitaplarınızın... İçtenliğimle...

Emine Supçin 
 04.05.2015 13:26
Cevap :
Çok teşekkür ederim Emine Hanımcım. Sizi uzaktan uzağa gıpta ve takdir ile izledim hep. Hayallerimden birisiydi çünkü kitap çıkartmak. Kısa bir çocukluk anısı ile olsa da kısmen hayalimi gerçekleştirebilmenin mutluluğunu yaşadım. Daha iyisi ve daha güzeliyle bu mutluluğu daha çok yaşamak istiyorum. Sizin de yolunuz açık, gönlünüz şen olsun. selam ve sevgilerimle  05.05.2015 22:23
 

Her Milliyet Blog yazarının yayınladığı kitapta olduğu gibi bu seferde, üstelik 1 değil 48 defa bahtı açık olsun, bol bol okunsun diyorum. Tüm emeği geçenleri kutluyorum. Sevgi ve selamlarımla

Matilla 
 28.04.2015 21:01
Cevap :
Daha nicesine inşallah. Teşekkür ederiz :) Selam ve muhabbetle  02.05.2015 1:34
 

Çok sevindim. Tebrikler.

Erdal Ceyhan 
 27.04.2015 23:15
Cevap :
Teşekkürler. Selamlar   28.04.2015 20:25
 

Tavuklara kış kış dediğinize göre benim anı da okunmuşlar arasında. Biz hiç sarelleli ekmek yemedik. Ekmeğin ucu ile bir kesme şeker en kral yemekti. :) Balcı bilir, bizim tertip...Keyifli okumalar size, ben de hemen bitirmedim...

Fatma Köse  
 27.04.2015 23:12
Cevap :
Okudum okudum :) Her birinde yarı bir lezzet var gerçekten.. İlk gün hızlıca okudum ama şimdi yavaşlattım kendimi. Hatta sonra bir kaç kez daha okumayı düşünüyorum. İyi ki girişmişiz bu işe. Seneye bir daha belki. Kimbilr :) selamlar sevgiler  28.04.2015 20:26
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 660
Toplam yorum
: 3284
Toplam mesaj
: 140
Ort. okunma sayısı
: 1557
Kayıt tarihi
: 08.12.08
 
 

Allah kimisine “Yürü ya kulum” demiş. Ben onu “Yürü, yaz kulum” anladım. Yürü anca gidersin manas..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster