Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Ocak '11

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1444
 

"BABA, SEVGİ, VİCDAN"

"BABA, SEVGİ, VİCDAN"
 

alıntı.


Binbir hayallerle dünyaya getirdiğimiz çocuklarımıza sunduğumuz hayat, istediğimiz gibi olamıyor ne yazıkki. İnanıyorumki pek çok anne ve baba kuzularından ayrı yaşamak istemez., ama; sabırlar tükenip, yapılacak bir şey kalmayınca, ayrılıklar kaçınılmaz olunca, çocukların en az etkilenmesi, anne -babanın sebep olduğu olumsuzlukları, derin yaralar almadan, hatta hiç yara almadan yaşamaları sağlanmalıdır. Çünkü onlar anne babaların en büyük sorumluluklarıdır. Bırakacakları en büyük mirastır.

Tek başına çocuklarını büyütmek zorunda kalan annelerin varolduğunu biliyorum, dramatik ve acımasızca annelere hiç bir konuda destek olmayan babaların varolduğunu da biliyorum, ama en çok da vicdansız babalar sızlatıyor içimi. Çocuklarına karşı sorumluluklarını yerine getirmeyen babalar, telefonda babalık yapmaya çalışanlar...

Her erkek, çok para kazanabilir, az para kazanabilir, evini geçindirebilir, geçindiremez, herşeyini kaybedebilir, kariyer yapabilir, hoşsohbet olabilir, çocuklarına muhteşem yatırımlar yapabilir, çok çalışıp yorulabilir, çok sosyal olabilir ama BABA olamaz.... babalık yapamaz, Baba olmak için önce vicdan gerekli adama. Sonra, sonrası gelir zaten yüreğinde azıcık merhamet olan insana.

Çocuklar için kahramandır aslında babaları. Onlar o kahramanla birlikte vakit geçirmek isterler, oyun oynamak isterler, sohbet etmek isterler, okuduğu kitabı ona anlatmak isterler, dinlenmek isterler, erkek gibi davranmayı öğrenmek için model görmek isterler babalarını.

Karşılarında yeterince muhatab göremeyince çocuklarda, anneden gelen duygular ağır basmaya başlar. Sokakta kavga eden çocuklar artık birbirlerini "seni babama söylücemm" diye tehdit etmiyorlar. Ne diyorlar peki? "seni anneme söylücemmmm" Çünkü çocuk babayı görmüyor, o nasıl bir kahraman bilmiyor, örnek alamıyor onu, güç alamıyor babadan. Hissedemiyor babanın kahramanlığını. Özdeşim kuramıyor babayla.

Neden? Bazı babalar, çocuklarının sadece fiziksel ihtiyaçlarını karşılamanın babalık olduğunu zannettikleri için. Babalığın parayla olacağını düşündükleri için, Baba olamadıkları için...

Oysa çocukların paradan çok, sarılıp öpülmeye, koklanmaya, babayla oturup uzun sohbetler etmeye, film izlemeye, maç izlemeye ihtiyaçları vardır. Gelişme çağındaki çocukların, erkek gibi davranmayı öğrenmeleri için, modele ihtiyaçları olduğunu da göremiyorlar ne yazıkki...

Para yoksa çocuğu ile nasıl vakit geçireceğini bilemeyen babalar var, inanın var dostlar. Çocuklarının eğitimlerinden, haberi olmayan, ne yiyip ne içtiklerinden bihaber olan, nafakalarını ödemeyen, babalığı paraya endeksleyen babacıklar var maalesef.

Çocukları hep beklemeye almanın, ertelemenin, zamanla çocukların umutlarının tükenmesine sebep olduğunu anlamak istemeyen, parasız da babalık yapılabileceğini kestiremeyen, sevginin parayla olmayacağını anlayamayan babalar...Parayla alınır, verilir mi sevgi? Satılıkmı bu? Ne ilgisi var parayla?

Eyyyyy vicdanlarını nerelerinde taşıdıklarını bilemediğim babalar! Güzel Allahım size vicdan bahşetsin. Bahşetsinki; hayatın devam ettiğini, zamanın çabuk geçtiğini, çocukların çabuk büyüdüklerini, ve ve veeeee SEVGİ'nin ertelenmeye gelmeyeceğini anlayabilesiniz....

.Bana bir masal anlat baba
İçinde denizler balıklar
Yağmurla kar olsun
Güneşle ay

Baba bir masal anlat bana
İçinde bütün oyunlarım
Kurtla kuzu olsun
Şekerle bal

Anlatırken tut elimi
Uykuya dalıp gitsem bile
Bırakıp gitme sakın beni....

http://www.klipizlesene.net/yeni-turku-bana-bir-masal-anlat-baba.html

Sevgiyle, sevginizi hakedenle kalın...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Fazla bir şey denmez tabii. Ama şöyle bir katkı yapılır nacizane: blog.milliyet.com.tr/Hic_iki_disli_oglum_olmamisti__/Blog/?BlogNo=198092 Yüzünüzden gülümseme eksik olmasın. Sevgi ve saygılarımla..

Bekir Gümüş 
 19.04.2011 0:05
Cevap :
Teşekkürler Bekir Bey, okudum yazınızı, çok güzeldi, duygularınızı çok samimi yansıtmışsınız. Yüreğinize sağlık. Saygılar  20.04.2011 11:22
 

Annelik başka tabi. Baba çocuğun maddi boyutlarıyla (uyuması, giyinmesi, beslenmesi, yürümesi, okuması, eğitimi) mekanik olarak ilgilenir ama ancak anne duıygusal yaklaşabilir evladına. Ancak o paylaşabilir bazı şeyleri.. hem de gerektiğinde babayla korkutarak. Öyle ya örneğin genç kızlığa geçen bir çocuğun paniğini nasıl paylaşabilir ki..

Ahmets 
 02.02.2011 16:37
Cevap :
Merhaba. Ailede herkesin görevi farklıdır, anne kızlarıyla, baba oğullarıyla daha yakın olabiliyor zaman zaman. anne daha duygusal yaklaşıp, durumlara daha idareci olabiliyor çoğu zaman. Esas olan sorumluluk bana göre, anne de baba da dünyaya çocuk getirmişlerse bunun sorumluluğunda olmalı, görevini bilmelidir. Teşekkürler ziyaretinize, saygılar  09.02.2011 10:17
 

babam, sürekli çocukları için ne gerekiyorsa yaptığını söyler.bir gün cesaretimi toplayıp ne yaptığını sordum. yedirdim, giydirdim, çalışıp çabalayıp okuttum, daha ne yapacaktım dedi. "sağol baba" dedim. oysa ben saçımı okşamayan ellerini, gözüme bakmayan gözlerini, beni dinlemeyen kulaklarını, ağladığımda başımı gömemediğim kucağını kastediyordum...Sevgiyle kalın...

Güler Sun 
 19.01.2011 20:11
Cevap :
Sevgili Güler, içim acıdı yazdıklarını okuyunca ama, maalesef o kadar çoklarki anlattığın gibi babalar. Allah vicdan merhamet versin anne babalara, sadece sevgi, çocukların en en ennnnn çok istedikleri şey sadece sevgi. Diğerleri bir şekilde zaten oluyor, doyuyorlar, geziyorlar, büyüyorlar her şey unutulabilir ama sevgisiz büyütülmek asla...Sevgimle.  24.01.2011 13:35
 

Elinize, kolunuza sağlık... Bugün okuduğum en güzel yazıydı...

Ali Gülcü 
 18.01.2011 0:02
Cevap :
Teşekkürler Ali Bey, mutlu günler.  18.01.2011 11:42
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 181
Toplam yorum
: 782
Toplam mesaj
: 148
Ort. okunma sayısı
: 2008
Kayıt tarihi
: 11.03.07
 
 

1974 Bremen doğumluyum. Hayatın Med-Cezir'lerle dolu olduğuna inanırdım; yaşaya yaşaya anladım ki..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster