Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Kasım '14

 
Kategori
Söyleşi
Okunma Sayısı
215
 

"Keşke"lerime O da eklendi...

"Keşke"lerime  O da  eklendi...
 

İyi ki... Bir kez de olsa, ziyaretine gidebildim...


Keşke...

Kaç kez söyleriz,  yaşam boyu  bu sözcüğü ... 

 " İyi ki" lerin "keşke" lerden  çok olduğu yaşamlara,  ne mutlu...

"Ne kadar çok düştüğün değil, kaç kere kalktığın, kalkabildiğin önemli"  der bir  düşünür...  Bu anlamda; keşke dediğimiz  hatalarımızdan ders alabilsek,  bir daha keşke denilecek yanlışlar yapmaz  ya da  olabildiğince az yapardık.

Yaşamımızı olumsuz etkileyen hatalardan sonraki yıkımların ardı sıra, her toparlanıp kalkışımızda "bir daha olmayacak " deriz,  dik durmaya çalışarak  devam ederiz yola... 

Hatalarından gerektiği gibi ders alabilenlere ne mutlu...

Kendini   eleştirebilmeli insan ...  Ne kadar zor olsa da,  iğneleri kendine batırmayı bilmeli,  canının yanmasına aldırmadan.  Oysa ne çok severiz kendimizi beğenmeyi,  hem de beğenilmeyi...

Ayrıntılara takılmak  huyumu hiç sevmem ama gerek başkaları ile gerek kendimle ilgili olumsuz ayrıntıları  kafama takıp onları dert edinmekten de alıkoyamam kendimi.   Bugün yapılması gereken bugün yapılmalı örneğin...  Yapılması gerekli en küçük eylemden, en büyüğüne kadar.  Bilirim bunu ama her seferinde  "Bu  sefer , yarına bırakmayacağım" der yine  ihmal eder, yine tembellik eder ertelerim o işi...

İlkokul öğretmenim...  Antalya Dumlupınar İlkokulu... İlk üç yıl...  Dördüncü sınıfta babamın tayini Tokat'a çıktı. Öğretmenim  sınıftan iki arkadaşımla birlikte  imzaladıkları bir kitabı bana  bir ayrılış hediyesi olarak verdi. Adı "Binbir gece masalları"  ...Sayfaları  parlak,ciltli bir kitap. Saklıyorum  onu, torunlarıma kalacak,  eskilerden bir esinti olarak...

Bir tesadüf  eseri olarak  iki yıl önce  öğretmen olan kızı ile  tanıştık adresini aldım .Eşimle ziyaretine gittik.   İsmimi ve  öğretmenim olduğu yılları söyler söylemez hemen tanıdı beni... Babamın mesleğini, oturduğumuz evin yerini,  benim  kırılgan  yapımı  sanki bir iki yıl öncesini anlatır gibi anlatıyordu.  Aradan  tam tamına   yarım asır geçmişti ... Benim öğrencilerimden bile emekli olanlar var...

O nasıl sevindi, ben nasıl heyecenlandım...  Herkese  nasip olur mu, bu yaşta ilkokul öğretmeni ile karşılaşmak...  "Bu olmadı öğretmenim" dedim .  "Ben yine gelirim, artık hep gelirim..."

Gidemedim...

Facebook'da onun öğrencilerinin oluşturduğu bir sayfayı gördüm... "O'nu unutmayacağız" diyorlardı...  Öğretmenler gününden bir gün önce gördüm o sayfayı...  Umarım aklıma gelen doğru çıkmaz  diyerek , korkarak,  kızını aradım...  "Yirmi gün önce kaybettik babamı" dedi.

Nasıl kızdım kendime...  "Yok".dedim. "Sen akıllanmadan gideceksin,  öteki tarafa"

Keşke...  Sürekli   aklımda olanı ertelemeseydim.  "Hoca'ma  gideceğim  yine; bu sefer geçen  defa  olduğu gibi eli boş değil,  en azından  çiçek yaptırıp gideceğim"  dedim  kaç kez , kendi kendime de, eşime de... 

Anladım...

  Sonu gelmeyecek ,  "KEŞKE"  lerin...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili arkadaşım, hayat gailesi hepimizin başında. Bence bu kadar üzme kendini. Şimdi öğretmenin için dua etme zamanı. Allah rahmet eylesin. İlkokul öğretmeni unutulmuyor. Ben de Alanya'da ziyaret etmiştim yıllar önce. Şimdi o da rahmetli olmuş. Önemli olan iz bırakmak. Bizler de umarım iz bırakanlardan oluruz. Sevgilerimle...

Taibe Güzer 
 29.11.2014 20:14
Cevap :
Haklısın sevgili arkadaşım ama işte genel anlamda, insan kendini sorguladığı zaman pişmanlık hanesindeki çetele sayıları:) üzüyor... Üzerimde hakkı geçen tüm insanlar ve öğretmenlerim için dua ederim her zaman...Dediğin gibi bizim de arkamızdan iz bırakabilmemiz, hayırla anılmamız önemli... Sevgilerimle selamlar...  30.11.2014 13:08
 

Zaman zaman yükleniyor gönül o keşkeleri. Keşke demeseydik diyoruz ama ah keşke keşke diye diye geçti bir ömür sevgili öğretmenim. İyi kiler çok, keşkeler olduğundan da az olsa. Size baş sağlığı, öğretmeninize ışıklar içinde, huzurla yatacağı mekan diliyorum. Saygılarımla...

Ay Şen 
 29.11.2014 5:55
Cevap :
Sevgili Ayşen, kendi hayat rotamı tayin eden dönemeçlerde yaptığım hatalar için büyük "keşke" lerimin yanısıra, iletişim kazalarından! kaynaklanan "keşke" lerim, anı tüneli gezilerimde beni zaman zaman silkeler... Elbette yaş ilerledikçe, daha temkinli daha ileriye dönük hesaplı hareket etmeyi öğreniyor insan. Gençlik yıllarında ise, kendini, başkalarını ve dünyayı yeterince tanıyamamaktan kaynaklanan "keşke" ler için zemin oluşuyor :) Sevgilerimle selamlarımı iletiyorum güzel İzmir'e ve sana...  29.11.2014 9:18
 

Sevgili Nur öğretmenim, hemen anılarım ayaklandı. Nur içinde yatsınlar tüm eğitim neferlerimiz, bu arada Tokat'ta da bulunmuşsunuz hemşehri sayılırız, ilkokul öğretmenim de benim evlendiğim yıl İstanbul'a atanmak istedi ve geldi. Yıllar boyu "baba evi" gibi çaldım kapısını sevgili eşiyle beraber ailece ne doyumsuz anılarımız oldu. Kendi çocuğu olmadığından çocuklarımı da çok sevdi, babamla aynı yıl ikisini de kaybettim. Keşke diyeceğim bir durum olmamasına rağmen çok özlüyorum. Nur içinde yatsınlar, başınız sağ olsun emeğinize vefa dolu yüreğinize sağlık diliyorum sevgilerimle

Cemile Torun 
 28.11.2014 22:41
Cevap :
Tokat'ı, Kümbet'i,batı nasıl unuturum sevgili arkadaşım :)Öğretmeninizle geçirdiğiniz güzel günler, anılarınızın en seçkinlerinden olarak yerini almış, ne güzel! Babanızla aynı yıl kaybetmeniz de hem üzücü hem ilginç bir tesadüf olmuş.Her ikisinin de mekanları Cennet olsun. Güzel dilekleriniz için sağ olun. Teşekkür ediyorum. Tüm öğretmenlerimizin ve onların değerini bilen güzel insanların; Allah'ın,Cennet'ine layık gördüklerinden olması dileği ile, size sevgilerimle selamlarımı iletiyorum...  29.11.2014 12:01
 

Sevgili Nur Öğretmenim, çok duygu yüklü bir anıydı sizi çok iyi anlıyorum. Bu Öğretmenler Günü' nde de çok şükür öğretmenimin sesini duyabildim ve hayat haneme bir iyiki çentiği attım yazınızı okuyunca. Gidemedim bu yıl da ama dualarını aldım yine de öğretmenimin. Keşkeler hep olacak hayatımız da. Benim yaşım sizlerden küçük ama geriye dönüp kendimi sorguladığımda epey keşkem var. Ama o keşkeler birazda bizi güçlü yapıyor değil mi? Sevgilerimle..

Papatya Tarlası 
 28.11.2014 20:18
Cevap :
Genç yaşına rağmen sizin gibi böylesine olgun düşünen, hayat yolunu bilinçli yürüyen insanları her zaman takdir ederim sevgili Selma. Keşkelerin insanı güçlü yaptığı ne kadar doğru bir tespit. Evet çok haklısın, her yanlış bizi başka yanlışlardan korumak için bir sınav bence de... Dediğin gibi özellikle de, gençlerin yaşamında keşkeler olacak. Bunlardan yola çıkarak da,"iyi ki" leri çoğalacak...Sevgilerimle selamlar...  29.11.2014 12:08
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 305
Toplam yorum
: 747
Toplam mesaj
: 87
Ort. okunma sayısı
: 1329
Kayıt tarihi
: 08.08.07
 
 

Emekli Türkçe öğretmeniyim.Şimdi Marmara Üniversitesi bünyesinde bulunan, Atatürk Eğitim Enstitüs..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster