Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Haziran '08

 
Kategori
Siyaset
Okunma Sayısı
3019
 

“Ne olacak bu milletin hali?” Geldiğimiz yere bakılırsa, her şey çok güzel olacak.

“Ne olacak bu milletin hali?” Geldiğimiz yere bakılırsa, her şey çok güzel olacak.
 

Bizi, bizden daha çok sevenler...


“Yıl 2006 Ürdün. Proje kapsamlı toplantılar için 3 kişilik bir heyetle Amman’dayız. Mihmandarımız Kasım Dabour. İyice bir kaynaştıktan ve sohbet sohbeti açtıktan sonra konu yine futbol. Bir önceki Dünya Kupası’nda aldığımız dünya üçüncülüğünü konuşuyoruz. Üçüncülük maçı sırasındaki Amman’ı anlatıyor. Sokaklarda araba yok. Herkes, çoluk çocuk Türkiye maçına kitlenmiş televizyonları başında. Türkiye’nin attığı goller ve maç sonrasında bayram var ortalıkta; Ürdün bayrağını kapan arabalarına binmiş şehir turu atıyor! Yüzlerimizde bir tebessüm var, tüylerimiz diken diken.”

Yıl 1998 Mısır Luksor’da Kral Mezarlarını geziyoruz. Tarihi eserlerin girişinde bir köy var. Küçük, düz bir alanda çocuklar top koşturuyor. Birinin forması dikkatimi çekiyor. Galatasaray forması var üstünde, sırtında “Hakan Şükür” yazıyor. Eski dostum Hassan El Şefik’e sormadan edemiyorum: “Galatasaray’ı bilir misin, ” Ağzını açıyor ve susmuyor Şefik. Bizim üç büyükleri, benden iyi bildiğini anlıyorum...

Lakin ortada açık bir gerçek var. Bizim sevincimizi kendi sevinçleri olarak yaşıyor Araplar. Peki ya biz? Hangimiz tanırız Tunuslu, Faslı, Mısırlı, Ürdünlü futbolcuları? Vazgeçtim; her ülkeden ikişer tane takım sayalım hadi… Olmuyor değil mi? Peki tek taraflı bu aşkın sebebi ne sizce?

Arapların, Türklerin Müslüman olmayan ülkelere karşı oynadığı maçlarda Türklerle bir yürek olması için yeterli gerekçe midir? Bence hayır. Burada, asıl konu aynı dini paylaşan uluslar olmaktır. Arap âleminde Türkiye’ye kıyasla çok daha yoğun yaşanan İslam bağıdır bu sevincin nedeni.” (1)

* * *

-Gerek Azerbaycan’da gerek Arap ülkelerinde görev yapan Başta Amerikalılar olmak üzere; İngilizlerin, Fransızların, Almanların ve daha nicelerinin büyükelçilikleri, konsoloslukları bunları izlemez, görmezler mi?

Elbette izlerler ve görürler. Bunların, gelecekte ne anlama geldiğini, geleceğini bilmezler mi? Bilirler.

Peki, böyle bir gücün, Türkiye’nin yanında olmasını isterler mi?

Bunun cevabını da sizler verirsiniz.

* * *

Dünyanın hayat kaynağı olan petrolünün % 70’şinin çıkarıldığı bölge, Ortak kültür değerlerine sahip ülkelerin bir araya gelmeleri, nükleer ve yüksek teknoloji üretmeleri ne anlama gelir batı için?

Bunun sohbet konusu olması bile batılıların tüylerinin diken diken olmasına yetmektedir.

* * *

Peki, Bize gönülden bağlı dostlarımız ve kardeşlerimiz için devletimiz ne yapmaktadır?

Devletimizi bilemem ancak gazetelerin yazdıklarına göre bazı iş adamlarımız;

-Türki Cumhuriyetlerde ve Afrika’da Türkçe de öğretilen okullar açmışlar...

-Bazı işadamlarımız, yurt dışına yardım gönderen güçlü yardım kuruluşları kurmuşlar...

Diyelim ki, ben cahil olduğum için bazı konulara aklım bir türlü ermez. Umarım, burada çok sayıda nitelikli arkadaşlarımız bulunmaktadır. Elbette birileri bu konuda bir açıklama yapacaktır.

-Amerikalı, Avrupalı, hiçbir şekilde ortak noktası bulunmayan Türk ve İslam ülkelerinde okullar açar, benzeri faaliyetler de bulunur. Bizim aynı kültür değerlerini taşıdığımız dostlarımızın ve kardeşlerimizin ülkelerinde okul açtığımızda, Söylemediklerini bırakmazlar.

Şunu anlarım; Amerikalının, İngilizlerin O ülkelerde çıkarları zedelenecek o nedenle bağırırlar.

Peki, Ülkemizde neden tepki verilmektedir, açılan bu okullara?

Anlayanlar, lütfen bize de anlatsın.

* * *

Bu konuda iki çarpıcı örnekten birincisi;

“Misyoner okulları batılı emperyalist ülkelerin kendi emellerini gerçekleştirmek için Osmanlı Devleti’ne karşı kullandıkları en güçlü silâh olmuştur. Köylere kadar yayılan bu okullar sayesinde birbiriyle yüzyıllar boyunca birlikte yaşayan halklar, birbirine düşman edilmiş ve bağımsızlık mücadelelerine destek olunmuştur. Buna tipik bir örnek ise Arap hareketinin liderlerinden olan Refik Rızzık Selum’un Osmanlı Divan-ı Harbi huzurunda anlattıklarıdır:"

Ben Fransız mekteplerinde okudum. Bugün Suriye, Irak ve Lübnan’da eşraf ve ağaların evlâtları Cizvit mekteplerinde okur. Öteki Arap diyarlarında ise İngilizce hâkimdir. Onlar ya İngiliz mekteplerinde, ya Amerikan kolejlerinde okurlar. Hepsinin gayesi, Türkler hakkında benim sahip olduğum bilgileri telkin etmektir: Hepsi için müşterek düşman Türklerdir. Bu itibarla Arapları malum, hatta gayri malum gayelere sevketmek emelinde olanların ele alacakları yegâne mevzuu Türk düşmanlığıdır. Zannediyorum ki, bizim hatamızı bizden sonrakilerde ister istemez düşeceklerdir.” (2)

* * *

Ve diğer örnek;

“Memleketin lisanı bile ihmal ediliyor, çocuğun gözü, mektebin mensup olduğu memlekete çevrilerek oranın körü körüne perestişkârı (Tapınan ve tapma derecesinde sempatik) olmasına çalışılıyordu.

Türkiye’nin o felâketli zamanlarında beni pek hayrete bırakan bir cihet de bazı ecnebi mekteplerinin hodgahı (bencil) hedeflerine vasıl olmak için pedagojik (eğitimle ilgili) esasların en iptidai (ilkel) icabatını bile ihmal etmeleri idi... Bunun neticesi olarak da çocuklar ecnebi bir memleketin coğrafyasını öğrendikleri halde kendi vatanlarına dair hiçbir şey bilmiyorlardı.

Buna inzimam (eklenen) eden ikinci bir fenalık da bu mekteplerde Türk çocuklarına yapılan dinî tesirat (tesir) ve telkinattı (fikir aşılamak). Bu tesirat ehemmiyeti küçültülemeyecek derecede muzır (zararlı) ve tehlikeli idi. Bu mekteplerin bazılarında Türk çocukları Hıristiyan ibadet ve dualarına, din merasimine iştirak ettiriliyordu. Hatta bazen kabahatlerini affettirmek maksadiyle salibi (haçı) bile Öptürüyorlardı. Fakat garibi şu ki çocuk ebeveynleri bu halleri vakıf (bildikleri) oldukları halde hiçbir itirazda bulunmuyorlardır.

... Yabancı okullar kendi ülkesindeki ders ve kitapları aynen okuturdu, Osmanlı Maarif Nezareti bunlara karışamıyordu.

Hatta okutulan bu kitaplarda Türkler aleyhinde yazılar varsa bunlar aynen okutulurdu, Türkçe ise ihtiyari (isteğe bağlı) bir dil olarak kullanılırdı. Bu okulların genelde müdürleri papazdı ve bu okullara giden Müslüman öğrenciler de Hıristiyanlar gibi kiliseye götürülerek ibadete zorlanırdı. Osmanlı bunun karşısında aldığı tek tedbir ise Müslüman öğrencilerin yabancı okullara gitmelerini engel olmaya çalışmaktan öteye gidememiştir. (3)

"Amerikalı, Fransız ve İngiliz misyonerler Osmanlı topraklarını sömürge haline getirecek olan fikrî yapıyı gene ülke topraklarında kurduktan okullarla oluşturmuşlardır.

"Yabancı okullara giden öğrenciler, yüksek bir hayat seviyesine kavuşmak, Avrupa görmek, medenî olmak, toplumda Önemli bir statü kazanmak gibi değişik teşviklerle yetiştirilmişlerdir. Hatta bu Öğrenciler zamanla kendi toplumlarının değer yargılarından uzaklaşmaya başlamışlardır.

Tüm bu faaliyetlerin bilinmesine rağmen yabancı okullara hala ilgi duyulmasında etken, zengin veya elit tabakanın çocuklarının, ilerde iş bulmalarında önemli bir ayırt edici unsur olan, yabancı dil bilmelerini ve Avrupa seviyesinde medenî bir eğitim görmelerini istemeleridir.

Bir diğer ilginç husus ise, ülkedeki Amerikan okullarında okuyan bazı Türk aydınlarının Kurtuluş Savaşı esnasında Amerikan mandacılığını savunmalarıdır." (2)

Örtüleri kaldırdıkça altından bakalım neler çıkacak?


* * *

Sonra ki yazıda; Türkiye’nin, ekonomik olarak son on yılda nereden, nereye geldiğini anlatılacaktır.

(1) http://onpunto.com-rinan'dan/ alıntıdır.

(2)Haydaroğlu S.24

(3) Okan, S.4

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İşte bunların hepsinin sebebi biz Türklerin ileriyi görememe sorunundan kaynaklanıyor Mehmet Bey.Gelecek için birşeyler yapmadığımız gibi gelecek için yapılan sinsi planlarıda göremiyoruz.Okullar gelecek demek biz bunu göremiyoruz maalesef.Tüm müslüman ülkeler yüzünü batıyı çevirmiş.Yüzümüz batıya dönük olduğu için arkamızda olan bitenide farkedemiyoruz öyle değil mi ?Stratejik noktada bulunan ülkemize uygun bir şekilde yönetilemiyoruz.Sorun burda olsa gerek.saygılarımla...

Murat GÜLCEK - Yakamoz35 
 19.06.2008 5:52
Cevap :
Değerli Murat Bey, Bilirsiniz, bir insanın çıplak gözle göreceği mesefe sınırlıdır. Çok uzakları ancak bir dürbün aracılığı ile görebilirsiniz. Bir ülke nasıl kalkınır? Eğer; vatandaşı, ülkesini sever, yöneticilerine inanır, kendisinin hak ve adalet içerisinde yönetildiğini düşünürse, gecesini gündüzüne katar, çalışır bu şekilde ülkesi de yükselir. Lütfen bakınız; gençlerimiz ülkesini sevmekte, geleceğine inanmakta mıdır? Hayır. Seçilen iktidardaki siyasi partilere güvenmekte midir? Hayır. Ülkede birlik ve beraberliği sağlayan ortak noktalar günden güne artmakta mıdır? hayır. Peki bu halk kime güvenmektedir? Ordusuna. Neden, aynı kandan, aynı hamurdan, aynı kültürden yetişen iki kardeşten biri vatan sever de, diğeri vatan satar! Burada bir yanlışlık yok mudur? Eğer; Halkımız, yılda okuduğu kitap sayısını 10 milyondan 50 milyona çıkarırsa, Bu ülkeyi kimse tutamaz. Derdimiz; ne laiklik, ne türban, ne de başka bir şey. Sadece Demokrasi. Teşekkürler. Sağlıcakla kalınız.  19.06.2008 11:08
 

Yazınızda sözü geçen,Mısır ve Ürdün,son İslam İmparatorlu'ğu olan Osmanlı'nın mülküydü... Halklarıda,Müslüman Arap milletlerinden bazıları... O bölgenin insanları,tarih bilincinde ,bana kalırsa bizim insanımızdan daha bilgili ve görgülü... Bizim cumhuriyeti kurmakla,önemli ölçüde çektiğimiz acılar azalırken,Pax Britannica'nın ve bağlaşıklıklarının cetvelle çizdiği coğrafyada oluşturulan yapay devletlerin halkları da,petrol için, bu güne kadar bizlerden çok çok fazla acı çektiler!... Bu yüzden tarihe,daha objektif bakıyorlar,Türkiye'yi hala çekirdek ülke olarak görüyorlar; çünkü onlarla birçok ortak değere sahibiz ve gene de onlar içinde,imrenilecek bir güçüz! Kültür Emperyalizmi,Tanzimat'la birlikte,etkinliklerini büyük bir hızla sürdürerek,bu günlere kadar,çeşitli süreçlerden geçip geldi ve bu üretim ilişkileri içinde de gelmeye ve varolan gücünü arttırmaya devam edecek ve bu gücü ekonomik,siyasi ve kültürel alanda uygulamak için de,işbirlikçilerini,içimizde bulacak.Dostça selamlar

zeki etferat 
 19.06.2008 0:41
Cevap :
Saygıdeğer Zeki Etferat Bey, konuya zenginlik katan yorumunuza teşekkür ediyorum. İşaret etmek istediğimiz, Türklerin, sürükleyici lokomotif millet özellikleri taşımalarıdır. Bu nedenle; vagon milletler gibi birilerinin peşine takılmamalıdır. Sağlıcakla kalınız.  19.06.2008 10:35
 

O okullarda öğretim dili ingilizce diye biliyorum. Doğru mu, acaba?

Sude 
 17.06.2008 18:09
Cevap :
Saygıdeğer Sude, Size bu konu ile ilgili bir alıntı gönderiyorum. İlginize teşekkür ediyorum. Sağlıcakla kalınız. "Taha Akyol: 03. Haziran 2008 / Milliyet 110 ülkeye yayılmış idealist öğretmenlerin Türkçe ve İngilizce eğitim verdiği okulların öğrencileri bunlar. Törende verilen ödüller “Atatürk Türk Dili Ödülü”, yahut “Ali Şir Nevai Türkçe Ödülü” veya “İsmail Gaspıralı Basın Ödülü” gibi adlar taşıyor. Son olarak Kuzey Irak’a da götürdüler “ses bayrağımız” Türkçeyi."  18.06.2008 9:45
 

Bugün, Türk kimliğini ve dilini dünyaya tanıtan topluluğu hazmedemeyen değerli vatandaşlarımızın önemli bir kısmı, ülkemizde açılmış yabancı okullardan mezun olanlardır. Demek ki onlar da babaları gibi bizim bir şey yapamayacağımıza, dolayısı ile her şeyi batılıların yapması gerektiğine inanmışlardır. Bunların, okudukları yabancı okullara toz kondurmayıp, Gülen Cemaati'nin dış ülkelerde açtığı okullara çamur atmalarının başka bir izahı yoktur. Kedi ciğere erişemeyince ona, "pis" diyerek tesilli bulurmuş. İnsanlar kendi yapamadıklarını kıskanırlar, o yüzden başkalarının başarılarına çamur atarlar. Kimse mükemmel değildir ama bu dünyada, bu ülkede kendini mükemmel sanan garip fikirli ve garip beyinli insanlar vardır. Zaten ben en çok bunlara şaşıyorum. Arap düşmanlığı da bunların eseridir. Selam ve hürmetlerimle.

Hüseyin Atacan 
 17.06.2008 18:05
Cevap :
Değerli Hüseyin Bey, hikayeyi bilirsiniz; "Güveç Çömleği Neden Çatladı? Muhyiddin Arabî bir gün Hak dostlarının ziyafetinde bulunur. İkramda çömlek güveci hazırlanır. Güveç yendikten sonra çömlek sebepsiz olarak çatlar. Çömleğin sebepsiz çatlaması karşısında herkes bir şeyler söyler. Bunlardan biri de: “Bu çömlek lisan-ı hal ile diyor ki, Hak erenlerinin elleri benim içime girdi. Artık bu şeref bana yeter. Çatlamasaydım içime soğan sarımsak koyarlardı. Bu şereften mahrum kalmamak için çatladım” yorumunda bulunur. Erenler meclisinin başı olan kutup: “Ya Muhyiddin sen ne dersin, bu çömleğin kırılışına” diye sorar. Muhyiddin Arabî: “Ben de çömlek lisan-ı haliyle bize bir kalbin içine Allah muhabbeti girdikten sonra başka bir muhabbet koyacaksanız benim gibi çatlayınız, diyor” şeklinde daha farklı bir yorum getirir. Meclisin kutbu Muhyiddin-i Arabî’nin cevabından fazlasıyla memnun olur." Vatandaş, demokrasinin "hak arama" olduğunu kavramış, çömlek çatlamıştır. Sağlıcakla kalınız.  18.06.2008 11:40
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1098
Toplam yorum
: 2702
Toplam mesaj
: 242
Ort. okunma sayısı
: 1724
Kayıt tarihi
: 29.08.06
 
 

Ticari ilimler akademisindeki öğrenciliğim sırasında, bir kamu iktisâdi kuruluşunda başladığım ça..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster