Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Haziran '08

 
Kategori
Tarih
Okunma Sayısı
7601
 

1. Dünya Savaşında İngilizlerin Kör Ettiği 15.000 Türk Esir

1. Dünya Savaşında İngilizlerin Kör Ettiği 15.000 Türk Esir
 

http://s.azbuz.com/uploads/images/50/73/5000000005073954.gif


Bizdeki İngiliz hayranlığı türlü türlüdür. Ve bu hayranlığımızı da elimize geçen her fırsatta göstermeye bayılırız. Bunun en son örneğini Kraliçe Elizabeth’in gelişinde gördük. Malum İngiltere deyince aklımıza hep medeniyet gelirken tarihte yaşanılan bazı olaylar bu medeniyetin bazen tek dişi kalmış bir canavara nasıl dönüştüğünü de göstermektedir. Örneğin yakın tarihimizde 1. dünya savaşı sırasında esir düşen askerlerimizin başına gelenler gibi.

Genel kurmay arşivindeki bilgilere göre 1. dünya savaşında 135.000 askerimiz İngilizlere esir düşmüşlerdir.Bu esirler daha çok Çanakkale, Filistin ve Irak cephelerinde esir düşmüşlerdir. Bunlar başta Mısır, Kıbrıs, Yunanistan, Hindistan , Birmanya (Myanmar) , Malta olmak üzere çok değişik ülkelerdeki esir kamplarına götürülmüşlerdir. Her biri ayrı birer araştırma konusu olabilecek olan bu kamplar ve yaşanılanlardan bizim için en acısı Mısırdaki kamplarda yaşanılanlardır. Bu sadece bizim için değil insanlık içinde yüz kızartıcı bir tarihi gerçekliktir.

İngiltere’nin en büyük esir kamplarından olan “Mısır Esir Kampı”nda, 15.000 Türk “kasten kör edilmiştir.”

Bu konu ile ilgili en önemli belge, 28 Haziran 1337 (1921) tarihli TBMM Hükümeti’nin aldığı karardır. TBMM Başkanı Mustafa Kemal Paşa ve 11 bakanın imzaları bulunan kararda; Mısır’daki İngiliz Esir Kampları’nda, 15.000 Türk esirinin kasten malûl bırakan İngiliz tabipleriyle, garnizon kumandan ve zabitleri hakkında, siyasi takibatın başlatılması için harekete geçirilmesinin kararlaştırıldığına dair karar imzalanmıştır.

Bir diğer belge ise, Meclis’in 28 Mayıs 1337 (1921) Cumartesi günü yaptığı 37. oturumunda Edirne Milletvekili Faik ve Şeref Beylerin verdikleri yazılı önergedir. Belgenin son bölümünde:

“..Mısır’da bilintizam, İngiliz’in tathiratı fenniye (ilâçla temizleme) bahanesiyle, miktar-ı muayyeninden (yeterli miktardan fazla) ‘krizol’ banyosuna sokarak gözlerini kör ettikleri, 15.000 vatan evlâdının üzerinde irtikab edilen (yapılan) bu cinayetin müteammit (önceden tasarlayan) failleri olan İngiliz tabipleriyle garnizon kurmandan ve zabitlerinin tecrim (suçlu ilan) edilmesini de ilave eyleriz...”

Bu önergenin okunmasından sonra söz alan Edirne Milletvekili Şeref Bey, bu olayın nasıl gerçekleştiği hakkında açıklayıcı bir de konuşma yapar “-Anadolu’nun, Rumeli’nin; bu vatanın namusunu müdafaa eden ve bu vatan için çarpışan çocukları, İngiliz eline esir düştükleri zaman, doğrudan doğruya Mısır’a sevk edilmişlerdi. Bunları mahsus izhar edilmiş (özel hazırlanmış) bir formüle, muzadı taaffün maddeler içlerine, boyunlarına kadar sokuyorlardı. Fakat Türk çocuğu oraya girince, bir İngiliz eri başına dikiliyor ve süngüsünü uzatınca, zavallı yavrucak, başını içeri çekiyor ve iki gözü kör oluyordu. İngilizler böylece 15.000 Türk’ün gözünü çıkarmışlardır. 1919 yılının Mayıs ayının ilk haftasında, İzmir’de kolordu komutanı olan Ali Nadir Paşa, dönemin Genelkurmay Başkanlığı’na, Mısır’dan gönderilen esirlerden, 4.kafile olarak gelenler arasında 343 esirin kör (âmâ) olduğunu bildirmiştir. Bunun üzerine Anadolu’nun diğer yerlerinde de, İngilizlere karşı bir husumet gelişmiştir. Çok geçmeden, İstanbul’daki İtilaf Devletleri komutanlarından İngiliz Generali Milne’nin emriyle, Konya Öğüt Gazetesi’nin “Kör Edilen Esir Türkler” başlıklı yayınları durdurulmuştur. Sadece durdurulmamış, gazete kapatılmıştır.

Mustafa Kemal Paşa’nın, 17 Kânunusani (Ocak) 1336 (1920)’de Konya Vilâyetine gönderdiği telgraftan, o zor şartlarda, olayları nasıl takip ettiği takdire şayan bir olaydır:

Usera-i Osmaniyeyi (Osmanlı esirlerini) İngilizlerin kasten kör ettiklerine dair olan neşriyatıyla (yayınıyla) nazar-ı dikkati celbeden (dikkat çeken) Öğüt Gazetesi matbaasına ve dolayısıyla hürriyet-i matbuatımıza (basın hürriyetimize) General Milne’nin emriyle Mutelifeyn kuvay-ı askeriyesi (İtilaf devletleri askeri kuvvetleri) tarafından vaki olan tecavüzden (saldırıdan) mütebassıl vaziyetin (ortaya çıkan durumun) serian (ivedilikle) hal ve neticesinnin iş’arını (sonucunun bildirilmesini) rica ederiz.

Meselenin serian halline muvaafakiyet elvermez ise (sorun ivedilikle çözümlenmezse) şeref ve haysiyet-i milliyenin iadesi için Kuvay-ı Milliyenin müdahaleye mecbur kalacağının da Bab-ı Âliye arzını ayrıca rica ederiz efendim.” Tarihi bir başka gerçeklikte şudur ki ülkeler arasında dostluk yada düşmanlık yoktur. Çıkarlar vardır. O dönemde yapılan bu işlem de herhalde İngiliz ulusal çıkarları düşünülerek yapılmıştır. Milli mücadelenin devam ettiği bir dönemde bırakılan bu Türk esirleri tekrar cephe de karşılarında görmek istemeyenler bu alçakça davranışı yapmışlardır. Bu olaylar karşısında Osmanlı hükümeti tepki veren gazeteleri kapattırmış, Müdafai hukuk cemiyeti de bildiri ve kanun teklifleriyle bu davranışların önüne geçmeye çalışmıştır. Tarihten bu güne halkının çıkarlarını yabancı memleketlerin emirlerini yerine getirerek sağlamaya çalışanlarla onlara karşı mücadele edenlerin yaklaşımlarında olaylar değişse de bakış açısı hiç değişmemiştir. Dünkü Damat Feritlerin uzantıları bugünde vardır. Ancak milli mücadele henüz bitmemiştir.

Kaynak: Cemalettin Taşkıran, Ana Ben Ölmedim

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Gerçekten daha önce duymadığım bir olay. Ama beraberinde duyunca da şaşırmadığım bir haber. İnsanlığın sömürü, yayılma tarihi bunun gibi binlerce örnekle dolu. Söylediğin son cümlede çarpıcı. İngilizler büyük olasılıkla bunu kendi ulusal çıkarları için yapmışlardır. İşte bu cümle benim için ulusal çıkar denilen ve son 300 yıldır insanoğluna bulaşmış bir hastalıktan kurtulması gerektiğini gösteriyor. Küreselleşen, ortak değerler sistemi üretmeye çalışan ve (elbette bu süreci sermayenin değil kültürel ve insani değerlerin belirlemesi gerekir) sınır değişikliği, yayılma gibi hedeflerinden sıyrılan bir sisteme evrilmek gerekiyor. Ulusal sistemlerin ve onların çıkarlarının bu dünya için kan, gözyaşı ve acı ürettiği ortada. Ulusal çıkar dediğimiz şey son tahlilde o devlete egemen olan güçlerin çıkarlarından başka bir şey değil. Saygılarımla

Bibliyofil 
 04.06.2008 11:44
Cevap :
İşte ingilizlerde bütün dünyaya tam bu senin düşündüğün şekilde bir düşünceyi hakim kılarak sömürüye ve ulusal çıkarlarını korumaya devam ediyorlar. Burada yapılması gereken şey bu sömürünün karşısında kendi ulusal çıkarlarını savunmaktan başka bir şey değildir. Eğer rusya senin gibi düşünüp Yeltsin politikalarını uygulasaydı dünyaya entegre oluyorum diye şimdi rusya diye bir ülke kalmazdı sanırım. Ulusal çıkarlarını ön planda tutmaya başlayan güney amerika ülkeleri ortada rusya ortada birde bizim gibi küreselleşme safsatalarına inanıp yurdunu soyduran ülkelerde de durum meydanda. Farkında olmadığın son 300 yıldır dünyayı mahveden ulusalcılık değil kapitalizmdir. Dün globalizmdi, bu günkü adı da küreselleşmeciliktir. Kavram kargaşası yaratmayın lütfen.Ulusal mücadelemizi yapmayıp ingiliz ve avrupa hayranlığına devam etseydik, sizin adınız corc benimkide maykıl olurdu. Saygılar...  04.06.2008 15:31
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 166
Toplam yorum
: 580
Toplam mesaj
: 76
Ort. okunma sayısı
: 1935
Kayıt tarihi
: 30.09.06
 
 

Sıcak bir Ankara yazında, 1975 yılında doğmuşum. İlk gençliğim Ankarada geçti. Üniversite yılları..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster