Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Şubat '13

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
295
 

100 yıl yaşamak ister miyiz?

100 yıl yaşamak ister miyiz?
 

bild.de


Ölümsüzlük geni bulunmuş. E napcaz şimdi! 

Meteorlar/göktaşları 'Dünya Gezegeni' ni iyiden iyiye tehdit etmeye başladı. Doğal afetler insanoğlunun yaşam mücadelesini artırıyor.Teneffüs edecek oksijenin yanısıra, içecek sularımız azalıyor. Doğa/toprak adeta can çekişiyor. Ölümsüzleştirilmeye çalışılan insanoğlu, hangi gezegende soluklanıp -beslenerek yaşayacak acaba?...

Hadi o değil de;  insanlar yüz yaşlarına kadar yaşayabiliyorlarmış artık.

100 yıl yaşasak mı yaşamasak mı?
 
Fazla yıpranmadan  yüz yaşına doğru yol alıyorsun diyelim. 
 
Yirmili yaşları sürerken gülümsediğinde göz çevrende oluşan hafif çizgilere kafanı taktığın gibi takmıyorsun ileri yaşlarda oluşan derin çizgilere. Hatta gurur duyuyorsun. O derin çizgilerin her biri evrim geçiren insanoğlunun yaşam izleridir diye düşünerek teselli ediyorsun kendini. 
 
Zihinsel - bedensel güç eksilmelerinin - önemli hastalık şikayetlerinin olmadığını da varsayalım.
Yaşın ilerledikçe sık sık geriye bir dönüş yaptığında gözerinin önünde canlanıyor yaşadıkların; 'ben neydim ne oldum' diye hayretler içersinde kalıyorsun.  
İnanamıyorsun;
'daha dün annemizin kollarında yaşarken şimdi okullu olduk...' adlı çocuk şarkısı, kulaklarında çınlıyorken o canlılığı, o saflığı tekrar duyumsuyorken, gençlik iksiri aşılıyorsun kendine. 
 
Kimi kez hüzünleniyor kimi kez gülümsüyorken, geride bıraktığın fakat uzun gibi algıladığın kısa yılların ardından; 'yalan dünya herşey boş muş...'  diye geçiriyorken içinden;
 
zihinsel ve bedensel, sağlıklı  olabildiğin için şükrediyorsun. Hep  deriz ya; 'sağlık herşeyin başıdır' diye.
 
 
Sorup, sorgulamışsındır. Bilgi açlığını gidermek için yüzlerce kitapları hatim etmişsindir. Kariyer sahibi olmak için yüksek okullarda okumuş üst kademelere yükselmişsindir. Mental açlığını bir nebze  gidermişsindir. Beynin dolmuştur.  Bilgisayar hafızası gibi bilgi deryasısındır adeta. Ulaştığın başarı mutlulukları bir an başını döndürmeye başlıyorken,  kendine geliyorsun.
 
Hadi diyelim bilge oldun.
 
Kendi ölçümlerince  insanları kategorilere ayırdığının,  dil, din, etnik köken, eğitim ve sosyal düzeyleri, senin gelişmiş zekan ve bilgi seviyenden, sosyal statünden düşük olanlardan, senin gibi hızlı düşünüp kavrayamayanlardan  kendini  soyutlayıp onlara tepeden baktığının,  mizah/şaka yoluyla yada direkt  onları aşağılamanın, onurlarını rencide etmenin bilgelikle güzel ahlakla bağdaşmadığının bilincine varıyorsun. Ne mutlu sana!... 
 
Bu arada;
 
yaşam savaşı verirken; yedin içtin, gezdin gördün, sevdin sevildin, güldün eğlendin, ağladın ağlattın, nefret ettin nefret edildin, kendini eğittin eğitildin, torun torba sahibi oldun; torunlarının torunlarını kucağına aldın derken; bir bakmışsın 100 yaşına gelivermişsin. Oyalayacak, oyalanacak daha ne kaldı?...
 
 
Dünya genelinde insanlar mutsuz yaşıyor, mutsuz hissediyorlar kendilerini. 
Eşitsizlik, sömürücülük; yaşam var oldukça devam edecektir. Zekasıyla övünen insanoğlu, kendi sorunlarına çözüm üretemiyorken, kapitalist -sömürücü sistemle sorunlar  sürüp gidecektir.
 
Hep şikayet vardır.  Hep birbirlerini düşürmek için dünyaya gelmiş olduklarına inanırlar. İnsanoğlu dünya şartlarına göre her istediğine sahip olsa; yine  şikayet eder  yine şikayet  edecektir...
 
Yat kalk, ye iç; ertesi gün al yeni baştan  aynı nakarattır; yaşam denilen kavgalı olgu...
 
Ne ve nasıl olursa olsun mutlu olmamak, mutlu etmemek için nedenler yaratmak çok kolaydır.
'Seni seviyorum' der. Gün gelir sevdiği insana her türlü ihaneti yapar. 'Güven' duygusu karaborsadır...
 
İnsanoğlunun genetik yazgısıdır bunlar. Gün gelir sevmekten sevilmekten de  bıkar usanır. Gerçekten biliyor musun? neden var olduğunu - yaşadığını - hayattan ne beklediğini?...
 
Uzun yaşamak mı? 
 
boşverr!! çok mu karamsar oldu?...
 
Bu şartlarda bence yüz yaşına kadar yaşamaya değmez.. Değer mi yoksa? iyi düşünmek gerekir.
Biyolojik, zihinsel ve ruhsal yorgunluklar- hastalıklar artmışsa yaşama keyfi daha da azalmıştır... 
 
 
'seniorenpark - carpe diem'  yaşlıların birarada yaşadığı son durağının adı. Geriye kalan AN'larının keyfini mi çıkarıyorlar yoksa yaşadıklarının bilançosunu mu  bilinmez. Zaman zaman kapının önünde bir ambulans görürsün hep...
 
~~~~~~
 
Karşı yaka  keyif çatmak için belki daha renkli,  daha oyalayıcı, mutluluk iksiri saçan yaşanılası bir yerdir... Kim bilir?...
 
Bir gidip dönen yok ki sorsak...
 
Sütten, baldan ırmaklar falan varmış... Ekmek elden su gölden deyip bedavadan yaşanıyor muş. Aç açık kalma tehlikesi de yok muş...
 
Hava kirliği, trafik kaosu da yoktur. Çevreyi katletmek yoktur. Ölmek öldürmek, ölüm korkusu yoktur. Sabah işe giderek modern kölelik yapmak yoktur. Ülkeler arası savaşlar - rekabetler yoktur.
 
En önemlisi; yaşamı zehir eden - insanları birbirine düşman eden kötülüklerin anası; adına 'para' denilen tüketim hırsına boğan o kağıt parçaları yoktur. Hasta olup acı çekmek yoktur doğruysa eğer.
 
Ama birde alev alev yanan ateş çukuru üstünde, saç telinden ince bir köprüden geçme zorunluğu varmış; derlerdi çocukken.  Eğer doğruysa; işte o kötü :)
 
Bu materyalist-maddeci  'evcilik oynama' dünyasında uzun soluklu yaşasak mı, ölümsüzlüğü tatsak mı, gitsek mi? ben karar veremedim!
 
Napcaz ! ? ;) 
 
mine objektif
17.02.2013
 
 
 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ben yüz yıl yaşayabilir miyim bilemem ama çocuklarıma ve torunlarıma temiz bir dünya bırakma konusunda kaygı duyuyorum. Sağlıcakla...

Asi Güvercin 
 27.02.2013 21:13
Cevap :
Merhaba As Güvercin. Sağlıklı, huzurlu, mutlu, başarılı ve kimselere muhtaç olmadan yaşayalım yeter... Torunlara temiz yaşanası bir Dünya bırakma konusundaki kaygılarına katılıyorum... Yolun her daim açık olsun. Sevgilerimle.  28.02.2013 21:02
 

Dualarım kabul olsaydı diyorum. Yaşamak her şeye rağmen güzel, en güzeli elden-ayaktan kimseye muhtaç olmadan göçmek. Hayırlısı ile...Sevgiler gönderiyorum Türkiye'den Almanya'lara kadar...

sündüs akkaya 
 18.02.2013 2:54
 

Sevgili Mine Hanım, iyi geceler. Şu an saat 02:45 gece yarısı, misafirler iç çay ve kahve sonra uyku kaçtı. Yazınız çok güzel, emeğinize sağlık. Yıllar yıllar önce yakın akrabalarımı genç-yaşlı kaybedince tanıdığımız doktora" neden, neden" diye sordum. "Yaşlılar da, gençler de ölmese sağlıklı yaşasalar" dediğimde...doktorum "etrafta bir yığın insan, göz gözü görmüyor, arkadan gelenler, üst üste çıkmış, ortalık insan seli gibi" diyince o an aklım başıma geldi. Tabii sizin anlatmak istediğiniz bu değil ama anım canlandı. Size bir sorum var: Neden sırat köprüsü falan diye yazdıktan sonra, doğruysa eğer dediniz? Bence geldiğimiz gibi, vaktimiz gelince, Yaradanın verdiği süremiz dolunca gitmek gerek diye düşünüyorum. Erol Beyin dediği gibi "ölümün bazı zamanlar da kurtuluş olarak görüldüğü" Sağlıklı yaşamalar diliyorum tüm insanlara. Şu an dizimden yere eğilemiyorum, şikayetlerim ve ağrılarım çoğalınca ölümü istiyorum hem de çok içten, ağrılarım geçince vazgeçiyorum. Ya dualarım kabul olsay

sündüs akkaya 
 18.02.2013 2:52
Cevap :
Merhaba Sündüs Hanım. İnanç/inanmak soyuttur Gözle görünür bir şey değildir. Dolayısıyla insan; kendi mantık, düşünce ve edindiği bilgileri çerçevesinde bir şeye inanır veya inanmayabilir. Dini inaçlarda buna benzer. Adına öbür dünya, yada 'ahiret' dediğimiz ruhlar alemine ben farklı inanıyorum. Orada öyle somut cennet, cehennem yok. Cenneti ve cehennemi bu dünyada yaşıyoruz. Kendimizle insanlarla barışık olduğumuz, kimselere zarar vermediğimiz sürece mutluyuzdur veya mutlu değilizdir. Görecelidir. Beyinsel ölüm gerçekleştiğinde bu dünyada yarım kalmış vicdanı soru ve sorunlarımızın muhasebesine orada devam edeceğiz. Adına ALLAH denilen, evrende bir GÜÇ' ün varlığına kesinlikle inanıyorum. Kablodan geçen elektirik akımını göremiyoruz ama varlığını biliyoruz. Onun gibi... Bu kısa alanda ifade etmek istediklerimin özeti umarım doğru anlaşılır. Sorduğunuz ve yazıma ilgi gösterdiğiniz için teşekkürler. Sevgi ve selamlarımla.  18.02.2013 16:11
 

Eğer tercih şansım varsa ben istemiyorum. Misafirliğin lısası makbuldür ya, ben de kimseyi bıktırmadan gitmek isterim, günü geldiğinde usulca!..

Cemile Torun 
 17.02.2013 23:50
Cevap :
Merhaba Cemile Hanım. Evet farklı bir açıdan bakıldığında düşüncelerinize katılıyorum. Birçok insan; hasta ve düşkün insanların bakımlarını üstlenmeye pek sıcak bakmıyor. Haklı oldukları nedenler olabileceği için anlayış göstermek gerekiyor. Hasta bakıcı, hemşire gibi meslek dalları eskiden olduğu gibi pek ilgi görmüyor. Yaşlı insanların sayısı arttıkça eleman açığı nedeniyle bu sorunlar daha da bir sorun olacak. Bakıma muhtaç olan için de, bakan için de gerçekten çok zor... Ömrün öyle 100 yaşlarına kadar uzun olması pek de cazip gelmiyor insana. Kimselere muhtaç olmadan yaşayabilmek nasip olsun herkese. Sevgi ve selamlarımla.  18.02.2013 14:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 139
Toplam yorum
: 549
Toplam mesaj
: 185
Ort. okunma sayısı
: 4073
Kayıt tarihi
: 27.07.06
 
 

Yurt dışında yaşıyorum. Spor, yürüyüş vb. bedensel aktiviteleri düzenli uyguluyor - vegan tarzı besl..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster