Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

Bashico Doğal Anneyim Başak Pirtini

http://blog.milliyet.com.tr/bashico

18 Aralık '07

 
Kategori
Evcil Hayvanlar
Okunma Sayısı
1864
 

20 sene sonra ilk kez köpek sahibi oldum ve onu kaybettim!

20 sene sonra ilk kez köpek sahibi oldum ve onu kaybettim!
 

İlk Köpeğimiz Efe manzaraya karşı poz veriyor


Henüz 6-7 yaşındayken hep televizyondaki filmlerdeki çocuklara özenirdim. Doğumgünlerinde hediye alan çocukların paketlerinden ufak köpekler çıkardı. Her zaman böyle bir şey diledim. İlk kurt köpeğimiz Efe'yi bu şekilde almadık. Ancak gazeteden yurt dışından secereli köpek getiren bir kişi ile iletişime geçtik. 5-6 yavru arasından gidip seçtik.

Şimdiye kadar sahip olduğumuz ilk köpeğimiz Efe oldukça yakışıklıydı. Yolda yürürken diğer köpekler ve arabalardan biraz ürkmesine ve çekinmesine rağmen bizi çok mutlu ediyordu. Birlikte arazilere tırmanışlara gittik, çok güzel resimler çektik. Sahiplenmeden önce bir köpek bakım kitabının tamanını okumuştum. Sorumlu bir sahip olarak tüm aşılarını, aylık pire damlalarını yaptırdık.

Efe 6 aylık olana kadar bir çok rahatsızlık geçirdi. Vücudunda aşı sonrasında şişlikler, deri döküntüleri, besin alerjileri, kalça çıkığı başlangıcı... Bizimle geçirdiği 3 ayda boyunca sanırım başka hiç bir köpek bu kadar çok antibiyotik içmemiş, iğne vurulmamıştır.

Ama en kötüsü 6 aylık olduğunda tam da kuduz aşısından sonra oldu. Kalbi deli gibi hızlı atmaya başladı. Durmadan hızlı soluk alıp veriyordu. Bir iki gün içinde karın boşluğuna ödem dolmaya başladı. Veteriner bir darbeden süphelendi. Ancak devamlı gözetimimiz altında olduğu için bir açıklama getiremedik. Öyle ki devamlı halsizdi, iştahı yoktu, kabızlık çekiyordu. Başını dik tutamamasına rağmen bize sevgiyle bakıyordu. Acilen hayvan kliniğine götürdük. Testler, röntgen derken bir yandan da karnındaki sıvıyı çekip serum veriyorlardı. Klinikte kaldığı 8 gün boyunca her gün okul çıkışında Efe'mizi görmeye gittik, onu sevdik, kulağına fısıldadık, bizimle olduğu için teşekkür ettik.

Veteriner hekimlerin tüm çabalarına karşın Efe'mizi henüz daha yavruyken kaybettik. O gece boyunca hıçkırıklarla ağlayarak sonunda sabaha karşı uyumuşum. Annem ise ancak iki hafta boyunca devamlı ağlayarak toparlanabildi, bir sene boyunca tekrar köpek konusunu açmadık.

Efe'miz halen kalbimizde sahip olduğumuz, evimizin ilk köpeği olarak yaşamaya devam ediyor. Annemi 20 sene karşı çıktıktan sonra köpek aldığına mutlu eden ve şimdiye kadar gezdirdiği tek köpek Efe oldu. Eminim ki o kadar sakin olmasının, hastalığının, her şeyin bir anlamı var. Bu deneyim bize pek çok şey öğretti. Hayvanların en son günlerine kadar bizi sevmeye devam ettikleri, ne kadar hasta olsalar da bize yine de gülümsedikleri ve hayatımızı mutluluklarla doldurmaya çalışmaları gibi. Efe'ye sahip olduğumuz ve bize kattıkları için çok şanslıyız.

Efe'nin benim hayatımda oynadığı en önemli rollerden birini de şimdi farkediyorum. Onun varlığı ve yaşattığı deneyim sayesinde evcil hayvanlarıma doğal yöntemlerle bakmak konusunu araştırmaya başladım. Bugün de öğrendiklerimi blogumda okuyanlar ile paylaşıyorum. Şimdiki bilgilere o zaman sahip olsaydım belki de Efe'nin hayatında bir değişiklik yapabilirdim. Bana bu yolu açtığım için ve her şey için çok teşekkür ederim canım Efe'm.

Not: Bu blogu ilk www.bashico.com adlı blogum için yazmıştım. O sırada 6 senedir içinde kalmış bir vefa borcunu sular seller gibi akan gözyaşlarım ile ödedim.... Melek olan Efe'miz ile ilgili yazıyı yazında içimde bir hafifleme hissettim, eminim o da hikayesinin bir iz bıraktığını hissetmiştir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Başak,yaşadıklarını ta yüreğimde hissediyor ve paylaşıyorum.Efe,sizin gibi bir sahibi olduğu için mutlaka kendini şanslı hissetmiştir yaşadığı sürece.Tekrar başınız sağolsun,hoşcakalın sevgi ile..

Gülpembe 
 28.02.2008 12:18
Cevap :
Merhaba, ailecek çok üzülmüştük ve sarsılmıştık. Hayvanların da bir kaderi var. Önemli olan bizlerle geçirdikleri ve paylaştıkları inanılmaz deneyimler olsa gerek... Güzel yorumunuza çok teşekkür ederim. Sevgiler.  28.02.2008 14:48
 

ben de benzer bir çaba ile, ancak 26 yaşımda köpek sahibi oldum. bloglarımda maceralarımızı anlatıyorum bazen. 4,5 yaşında, erkek bir labrador. bazen ona bir şey olabileceği düşüncesi huzurumu çok kaçırıyor. tüm yaşam tarzım ona ayarlı. oturduğum ev, dinlenme saatlerim... bugüzel duyguyu herkes tadabilsin isterim. efe'yi de sevgiyle anıyorum. çok güzel poz vermiş. sevgiler. k.

Kerem Oğuz 
 18.12.2007 14:46
Cevap :
Merhaba, kimse sevdiklerini bu kadar kısa sürede kaybetmesin. Uzun uzun tadını çıkarmak varken neden diye çoğu kez soruluyor, ama evrenin de kendi içinde bir planı varmış... Köpeğinize ayırdığınız zaman ve ilginiz harika. :)  18.12.2007 15:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 201
Toplam yorum
: 243
Toplam mesaj
: 85
Ort. okunma sayısı
: 9859
Kayıt tarihi
: 07.12.07
 
 

Tüm blog severlere merhaba! Boğaziçi Kimya bölümü mezunuyum. Bilişim sektöründe toplantı, etkinli..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster