Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Şubat '18

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
600
 

3. Şahsın Romanı

Ağzımın içinde kayıp bir bozkır var sanki. Isırgan otlarıyla itdirsekleriyle dolu. Arı yok. Kuş yok.

At sineği ve yarasa sadece… Birbirleriyle besleniyorlar. Bu yüzden tadı yok ağzımın. Ne söylesem acılarla dolu cümleler kusuyorum.

Öp beni.

Sekiz köşeli meyhanenin sekizinci köşesi sırtımda oturuyorum.

Meyhaneyle bar arasındaki fark nedir acaba?

O farkı yüzüne gözüne bulaştırmış bir mekân burası.

Hayat…

Biraz Hayko, biraz Hakkı Bulut…

Gecenin en ağdalı anları başlar şimdi. Birbirlerini tanımayan insanlar birlikte halay çekip birlikte katılırlar şarkılara… Nezaket maskelerinin ardında zaman zaman göz göze gelen insanlar birlerine kibarca gülümserken akıllarından geçirdikleri tek şeyin birbirlerinden neler alabilecekleri düşüncesi olduğunu bilirler… İşte bütün bar kavgalarının nedenidir bu…

Kalabalığın içinde herkesin gizlice osurup geniz kıran o kokunun kimden geldiği sırrı gibi keşfedilmeyi bekler. Yalanın ve riyanın keskin dokusudur bu.

Mutlu suratlar, kırmızı dudaklar, kırıkları alınmış bıyıklar hep birlikte söylerler o güzel şarkıyı…

Her damla yaş oyuk oyuk iz bırakır kalbimde
Hayat şarap gibidir keder de var neşe de
Ömür çiçek kadar narin bir gün kadar kısaaaaaaaaaaaaaa…
Ağlama değmez hayat bu gözyaşlarına!

Acı acı güldü 3.şahıs. Lan çakallar dedi içinden… Hayatın içinde keder de varsa… Neşe de varsa… Neden çocuklarınızın adını sadece ‘Neşe’ koydunuz? Var mı lan içinizde çocuğunun adı ‘Keder’ olan?

Hiç kimse dedi kadın…

Benim adım hiç kimse…

Deriden bir berjere oturmuştu 3.şahıs. Önündeki sehpanın üzerinde geniş bir çanak vardı. Çanağın içinde onlarca çakmak... Bir cigara taktı dudaklarının arasına, çanağın içinden rast gele bir çakmak aldı… Çaktı!

Yanmadı çakmak. Başka bir çakmak daha aldı. O da yanmadı. Bir diğerini… Bir diğerini… Yanmadı hiçbiri. Karşı berjerde oturan hiç kimseye baktı.

Ben çakmaktan sadece yanmasını beklerim. Başka ne işe yarar ki çakmak? Yanmayan çakmaklara benzer hayatımızdaki birçok insan. Hiçbir şeye yaramazlar. Elbiselerinin içinde adammış gibi kadınmış gibi dururlar ama ne adamlıkları ne kadınlıkları vardır. Biriken anılar gibi dururlar çanağın içinde. Çanak beynimizdir belki de, belki de kalbimiz... İşe yaramaz insanlarla dolu.

Elinin tersiyle vurdu çanağa 3.şahıs. Çakmaklar saçıldı salona. Mutfak tezgâhındaki ocağı yakıp cigarasını tutuşturdu. Ocakta çay yaparsın, kahve yaparsın dedi. Yemek yaparsın. Ama bak cigaranı da yakarsın. Ben buyum işte…

Biri vardır hayatında. Ona mutlu olman için bir misyon yüklemişsindir. Sanırsın ki seni mutlu edecek. Başka bir şey beklemezsin ondan. Yapması gereken bir tek şey vardır. Aha şu çakmaklar gibi. Yapmaları gereken o tek şeyi yapamazlar…

Sonra biri gelir. Geldiğinin farkında bile değilsindir. Kah çayını yapar kah kahveni… Yemeğini… Şaşırır kalırsın. Ona yüklediğin hiçbir misyon olmadığı halde hayatındaki her şeyi derleyip topladığını, hayatındaki tüm boşlukları doldurduğunu fark edersin. Şaşkın şaşkın bakarsın. Tıpkı şu an senin bana baktığın gibi…

Hadi o yanmayan çakmağı saklama artık çanağında. At artık onu… At artık! Bütün ölü şairler diyarına…

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne kadar zamandır uğramamışım bu mahalleye, ayıp bana ama komşuları bıraktığım yerde bulmak,o demli sohbet tadındaki satırlarında dolaşmak iyi geldi inan...

sevtap özkahraman 
 03.08.2019 16:05
 

Kırık dökük ne varsa attım... Yanmayan çakmakları da ama bazı şeyler var beni parça pinçik etmiş atamıyorum kendimi. Bi bakıyorum doğurduklarım oluyor görüntüleri bi bakıyorum doğuranım... Kalakalıyorum arkadaşım. Haa yanmayan çakmakları da atıyorum hatta bir çanağım bile yok. Dostluk benden olsun, hikayen çok güzeldi Hiç Kimse

kevser şekercioğlu akın 
 03.07.2018 20:37
Cevap :
Teşekkürler Kevser...Yanmayan çakmakları da yanmayan yürekleri de atmalı... Yürek dediğin sadece çarpıntı mı yapacak...  03.07.2018 22:37
 

Blog limanı kısmen sığdı ne zamandır. Bir baktım kıyıda ve rıhtımda sular yukselmis. Büyük bir gemi olsa gelen dedim, yüklü ve ışıklı bir gemi...Durdun durdun, bir geldin pir geldin yine duyarlı satırların altın kalemi"Yeşilsoğan"...Yüreğine, zihnine, ruhuna sağlık dostum.İçten sevgilerimle...

Ersin Kabaoglu 
 18.02.2018 20:39
Cevap :
Değerli Dost Ersin; Cumhuriyetin ilk yıllarından, bizim kuşağın ilk okul şarkılarından 'Orda bir köy var uzakta' tınısı seni ve sen gibi değerli bir kaç dostu her anışımda aklımın fonunda çalar. 'Gitmesek te... Gelmesek te o köy bizim köyümüzdür.' Sen dostluğun Serhatlarında kartal gözlü, güven veren bir burçsun bende. Ve gönlünün limanından 'hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce yol alan' bir gemiyi güvertesinde dost cıvıltılarının cümbüşüne dönüştüren o asil nezaketinle her dem var olmanı diliyorum. İçten... Dostlukla..  19.02.2018 11:30
 

Merhaba Yeşilsoğan :) 3. şahıs zamiri zor zanaattır :) Şimdi baktım hallice geçmiş sen de yazmayalı :) Selamlar...

Zaman Tüneli 
 11.02.2018 23:54
Cevap :
Zaman tüneline girdik:-)) Bir arpa boyu yol aldık, yılları tüketmek çiğdem çıtlamaya dönüştü. Öyle bir geçer zaman ki:-))) Zaman ayırıp okuduğun için teşekkürler.   13.02.2018 12:39
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 153
Toplam yorum
: 2918
Toplam mesaj
: 56
Ort. okunma sayısı
: 1448
Kayıt tarihi
: 16.09.06
 
 

Tıka basa dolu bir adam değilim. Balığı gördüysem derine inerim. Uzun süre gölgede kalamam. Okuru..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster