Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Nisan '10

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
422
 

42; bugün doğum günüm; ve elbet gençliğim benimdir..

42; bugün doğum günüm; ve elbet gençliğim benimdir..
 

Tahmin ettiğiniz gibi, bir zamanlar ben de sizin gibi 15 yaşındaydım. O yaştaki günlerimin birinde evde salondayım; annemin çeşitli ev tekstili malzemelerini içine doldurduğu kanepeye uzanmışım. Bu enstantaneyi hiç unutamam. Yılların bana neler getireceğini uzun uzadıya tahmin etmeye çalıştığım o anda, her türlü alternatiflerin yaşamın içinde var olduğunu, acı veya tatlı anların olabileceğini biliyordum. Hatta, hiç yaşayamama riskinin olasılıklar içinde olduğunun da farkındaydım. Yaşamım, gelecekte bir noktada aniden bitebilirdi ancak bunu göz ardı etmek, geçiştirmek zorundaydım. Hala da öyle!

15 yaşındayken, 18 yaşını nedense bir dönüm noktası olarak kabul etmişim. Ama 18 yaş bana uzak geliyordu. 3 yıl gibi uzun mu uzun, devasa yılların geçmesi gerekiyordu. Bekleye durayım o yaştayken, 30 yaşında birinin benim için ne ifade ettiğini de anımsıyorum. Kocaman olmuşlar, yaşlanmışlar ve ömürleri azalmış. Onların bu hallerini gözlemlerken, kendimi oldukça şanslı buluyor, o kişilerin yaşlarına gelebilmem için bir ömürden daha uzun yılların geçmesi gerektiğini düşünüyordum. Ne de olsa onların yaşı benim yaşımın 2 katıydı. “Amca” veya “teyze” diye sıfatlandıracağım o yaş grubunun, aslında kendi yaşamlarını daha yeni yeni şekillendirdiklerini ancak o yaşa ulaştığımda anlayabilmiştim.

Bu durumda, dışımda bulunan, oralarda bir yerlerde yaşamını sürdüren öteki kişilerin kendi benliklerinde duyumsadıkları, kendi içlerinde yaşadıkları yaşlılık-gençlik kıstaslarını hiç sorgulamamış, merak bile etmemiş, hatta umursamamış bile olabilirim. Ardından onları, kendimce uydurduğum yöntemlerle yargılamış da olabilirim.

O yaş grubuna geldiğimde, içimde var olan benliğimin, 15 yaşındayken zaten var olduğunu, o yaşımdaki benliğimden pek de farklı olmadığını ayrımsadım. Zaman döngüsünün yıl çemberini durmaksızın çevirmesiyle, yavaş bir seyirde, çaktırmadan gelişen bu fark edişlilik, her yılın ardından güçlenerek çoğalmış, zaman geçtikçe perçinlenmiş, derinliklerimde duyumsayacağım garip bir duyguyla belirginleşmiştir.

Bedenim yaşlanıyorken, yıllar boyu saçlarıma eklenen beyaz çentikler ile alnımda ve göz kenarlarımda açılan çizikler de bu ayrımsamayı değiştirememiştir. Hep aynı benimle kalmışımdır.

Şu anın zamanında, 30 yaş grubu insanlarına baktığımda, vardığım sonuç ile, 15 yaşında düşündüğüm sonuç birbirleriyle tam bir zıtlık oluşturuyor. 15 yaşındayken, 30 yaş gurubu insanları için, “kocaman olmuşlar”, “yaşlanmışlar” ve “ömürleri azalmış” diyebiliyorken, şimdiki yaşımda, onlar, “yaşamlarına yeni başlamışlar” diyebiliyorum.

Işığı görüp çığlık attığımız, dünyaya gelişimizi ağlayarak sevinçle haber verdiğimiz o andan şu ana kadar geçen sürede, kendi derinliklerimizde bir yerlerde hissettiğimiz “benlik” duygusunun hiç mi hiç değişmediğini, o duyguyu “genç kalmanın çabası” olarak tanımladığımı, kendi var oluş mücadelemizi de bir güzel desteklediğini ve bu gücü asla göz ardı edemeyeceğimizi de biliyorum.

Bedenimiz bunu kabul etmese de “yaşlılık” diye tanımladığım kavram bir vazgeçmişlik duygusudur ve görecelidir. "Gençlik" olarak tanımladığım kavram ise hiç bir insanda azalmaz, yitmez ve asla yok olmaz. O, sadece yaşamın içinde bir yerde gizlenir, bırakılır ya da terk edilir.

-
Bu yazıyı Şubat 2009'da yayımlamıştım... Bugün doğum günüm ve şu anın akışında, yazımda ifade etmeye çalıştım tüm olası duygularımı, hala yoğun mu yoğun olarak hissediyorum. Sanırım kendi yazımı ikinci kez yayımlayama hakkım var. Hakkım olmadığını düşünenler olursa bu konuda beni mazur görsünler. Ne de olsa bugün doğum günüm...

İpek Yılmaz bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hak verilmez alınır Hakan bey...:)) İyi ki almış ve yayınlamışsınız pek keyifli olmuş aklınıza yüreğinize sağlık... Bu arada dilerim yeni yaşınız gönlünüzdeki tüm dilekleri getirir size... Nice yaşlara... Sevgiyle...

Filiz Aydın 
 26.04.2010 9:02
Cevap :
Filiz Hanım, çok teşekkür ediyorum... En derinden saygı ve sevgiyle...  26.04.2010 10:18
 

Bu, gecikmiş bir merhabadır. Bazen her yere ve herşeye yetişmek isterken, her yere ve her şeye geç kalır insan. Zaten yaşamak da böyle bir şey değil mi? Sevgilerimle..

zelinartug 
 14.04.2010 15:54
Cevap :
Bazen bir deyiş yeterli olur upuzun paragrafları anlatmaya... Aynen şimdi yaptığın gibi; ve yanıtım sana kocaman bir merhaba ile ulaşsın, ulaşsın ki kucak dolusu teşekkürlerimi sunsun....  14.04.2010 22:09
 

yeşilsoğanın yorumunu okuyunca aklıma Viktor Jara nın dizeleri geldi. ve burda paylaşmak istedim Orada, her şeyin bittiği
ve her şeyin başladığı yerde,
söylerim o her zaman yiğit ve derin
sonsuza dek yeni olacak şarkıyı.

Meltem Şahin 
 12.04.2010 16:15
Cevap :
Süper :)  12.04.2010 19:31
 

''sonra birden anladım ki, yıllardır, ama uzun yıllardır bu tirende yaşıyorum. - ama, bunu nasıl, neden anladığıma hâlâ şaşıyorum - ve hep aynı büyük, aynı umutlu türküyü söyleyerek sevdiğim şehirlerle sevdiğim kadınlardan boyuna uzaklaşıyorum ve hasretlerini etimin içinde işleyen bir yara gibi taşıyorum ve bir yerlere yaklaşıyorum, bir yerlere yaklaşıyorum...'' Kalan ömrün sana ve ailene mutluluk versin dilerim...

yeşilsoğan 
 11.04.2010 12:04
Cevap :
Güzel yorumun için teşekkürler, sevgiler bizden sana...  12.04.2010 10:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 136
Toplam yorum
: 414
Toplam mesaj
: 97
Ort. okunma sayısı
: 1461
Kayıt tarihi
: 16.02.07
 
 

Yaşam ışığını 1968 yılında Bafra’da gördü. İnşaat Mühendisi ve aynı sektörde yazılım geliştiren bir ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster