Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Aralık '08

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
498
 

60 yılın güncesi

Bayramın 3. günü babamın kuzeni İbrahim Amca'yı ziyaret ettik. Bu öyle bir ziyaret ki hayatı anlatan, gençliği, yaşlanmayı, çocuk, torun sahibi olup sonra yanlız kalmayı anlatan bir ziyaret.

İbrahim Amcam 90'a yakın yaşında ve yanlız yaşıyor. 2 evlat ve bir sürü torun sahibi. Elektik, elektronik mühendisi olup, PTT'nin müdürüyken emekli olmuş. Hala aklı yerinde, alışkanlıklarına bağlı İstanbul beyefendisi.
Eşini geçen sene kaybetti ve şu an yanlız yaşıyor. Çocukları Avrupa yakasında , o Anadolu yakasında oturuyor. Herkes ailesiyle ama o yanlız yaşıyor. Annemde yanlız yaşıyor ama bu başka bir şey. Bir erkeğin yanlız kalması, evde oyalabilme durumunun sınırlı olması. Evlatlarının her gün ona uğrayamaması ve yaşlılık. Biz kalkarken trafik var dediğimizde çocuklar da öyle diyor dedi, oysa onun için zaman ne kadar ağır geçiyor olmalı.Bayramın 2. gününü kızının evinde geçirmiş, geçen yıl aradığımda yılbaşı gecesi de tek başınaydı.
Babam vefat etmeden önce İbrahim Amcamı bir kaç kez ziyarete gitmiştim, o nedenle aile ilişkileri ve yapıları hakkında bir fikrim yok. Yargılama hakkımda yok tabii ki ama onun bu yanlız hali bana çok koyuyor. Her biblonun yerli yerinde durduğu o kıpırdamayan evde onu yanlız bırakmak içime dokunuyor. Bir kızı doktor ve onun da 3 çocuğu var, bu durumda haftasonlarını ona ayırması da pek mümkün görünmüyor. Neden çocuklarınızla oturmuyorsunuz denmiyor; ya istiyorsa da çocukları onu istemiyorsa diye düşünmeden edemiyorum. Eve hergün gelen kapıcısı ihtiyaçlarını karşılıyormuş ama çocukları varken yapayanlız kalması. Hayatın kendisi bu sanırım, tek başınasın.
Deniz otururken, durup duruken gitti ve kendisine sarıldı ve bir süre öyle kaldı. Nasıl duygulandım, o görmediği dedesine hayattaki en yakın insandı ve oğlum ona sarılmıştı. O yanlızlık içinde o anlık olsa da onu sarmıştı.
İbrahim Amcamın herşeyini paylaştığı bir hayat güncesi var, ama o bildiğiniz güncelerden değil. 60 yılın içinde kayıtlı olduğu bir günce. Defter bittikçe, her yıl aynı marka ajandayı alıp günceye devam ediyor. Şu anda yeniyıl için yeni baskıyı bekliyor. Bulamzsam mahvolurum diyor. Hala bir beklentisi olması, hayata tutunmasına nasıl sevndim. Babam vefat etmeden bir süre önce beraber Beyoğlun'nda yemek yemişler, açtı buldu hemen. Tarih 29-7-1999. Vay be dedim, hayatının dökümü var. Hergün ne yapmış biliyor, bir satır ama biliyor. Bende böyle bir şey yapmalıyım dedim. Tarih gibi kadın olurum yaşlanınca.
Gelgelelim bu defterde bana dokunan bir satır vardı. " Yeni Yıl 2008-Evde tek başınayım. Büyük söz verme." Soramadım bir şey ama içim burkuldu.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

evlat yetiştirecem diye, anne saçını süpürge etsin, baba koşturup dursun. Evlatlar iş güç sahibi olsun , torun torba sahibi ol, neticede son günlerini yanlız geçir. Çok acı, örnekler çok, hayat bumu demekten insan kendini alamıyor..SEvgiler..

Hasan Göksu PBahçe 
 14.12.2008 0:08
Cevap :
Maalesef ama evlatları da yargılamak istemiyorum. Koşullar, hayat ama gerçekte kimse tek başına kalmak istemez; isterim dese de ancak rahatsız edeceğini ya da istenmediğini düşünüyorsa böyle söyler.Hayat ne yazık ki çok acımasız. Sevgiler.  16.12.2008 1:21
 

Sizin bahsettiğiniz güncelerden bende onlarca var, koleksiyonunu yapıyorum. 1928 sonrasına bulabildiğim tüm günceleri, anket defterlerini, anket mektuplarını toplarım. Tabii ki sahipleri çoktan ölmüştür. Benim de güncelerim var, 25 yıldır günü gününe tuttuğum, onlar da birinin koleksiyonu olacak. Günceleri toplamamın nedeni, bir sıradan insanları anlamak, iki kitap yapmak. 2 neden de işlevsel olduklarını yeterince gösterdi. Eğer okuyabilirseniz, o defterleri gayrıresmi tarip olarak okuyun, bir de yitmelerine izin vermeyin.

Reha Ülkü 
 12.12.2008 15:31
Cevap :
Sanırım sizde bir hayli günce var, bunları elde etmek zor olmalı. Ya da arkalarında pek değer verenler olmamış sanırım. Keşke benim de babamdan böyle bir günce kalsaydı, yaşarken sormayı düşünemediğimiz soruların cevaplarını bulabilmek ne güzel olurdu. Ama babamın kuzeninden kalan güncelerin benim olması biraz zor, öyle ki çocuklarıyla hiç karşılaşmadım. Umarım bir gün kitabınızı okuma şansım olur. İlginç olucağından eminim. Saygılar.  16.12.2008 1:17
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 22
Toplam yorum
: 21
Toplam mesaj
: 8
Ort. okunma sayısı
: 4173
Kayıt tarihi
: 06.05.08
 
 

Burada sadece yazmak istediklerim ve yazdıklarımla varım. İstanbul İktisat mezunuyum ve profe..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster