Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 

08 Mayıs '18

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
39
 

Anı

Anı
 

Anılar saklı fotoğraf


Ekim ayının sıcak günleri sayılı olsa da, o sayılı günlerden birini yaşıyordum.Sakarya ilinin elli beş kilometre uzağında kuzeyin rüzgarlarına göğüs geren küçücük bir ilçe Karasu.Sakın buraya kadar demeyin, daha yeni başlıyor yolculuk.

Nereye bu yolculuk? Evet nereye? Sağa sola soruyorum Kelköy’ü, bilen çıkıyor.Karşıda sigara dumanına boğulan kalabalık kahveyi gösteriyor elimden tutup çekiştiren. “İşte sana Kelköylü!” deyip “Yeni atanan öğretmen.” diye tanıttı beni. Kelköy’ün kooperatif memuru olduğunu söyleyince nasıl da sevindim birden, yoksa ortalıkta kalacaktım. Sevincimi duyururcasına elini sıktım. Nasıl gideceğimizi anlattı.

Köprüsü olmayan Sakarya günleriydi. Taşıtları, insanları bot geçiriyordu karşıya. Sakarya’yı kesen demir halat üzerinde makara dönünce bot yol alıyordu gideceği kıyıya.Yarım saat yolculuk sonunda taşıtlar, yolcular iniyordu bottan.

Öğleyin geçmişti botun indirdiği karşı kıyıda yolculuk yeniden başladı. Uzak yerlerden gelmiştim.Mesleğimin ilk yılı, askerlik dönüşü yaşanacaktı. Bindiğim minübüs kumlu yolda hızlanmaya başlarken “Karadeniz, dalgalı deniz!” diye mırıldandım. Kooperatifçi arkadaş “Karadeniz, azgın deniz!” diye bana katıldı.

Ön koltukta oturan iki köylü yurttaş arkaya dönüp: “Hoş geldiniz, ben Kelköy muhtarı Samet.” diye tanıttı kendini.Yavaş yavaş ısınıyordum, garipliğim giderek uzaklaşıyordu benden.Muhtarın yanında oturan, “Ben karadenizliyim, o kadar kıyma Karadeniz’e; sen nerelisin?” deyince “Karadenizliyim ben de.” “Oo hemşerim madem Karadenizlisin Karadeniz’e laf yok.” deyip kahkahaya boğdu minübüsü.

Yolumuz dağ, tepe yamaçlarından geçerek devam ediyordu. Kumlu yol geride kalmıştı. Çamuru bol olacak, üzerine basınca ayakkabını çekip alacak toprak yolda minübüs zorlanmadan yol alıyordu. Artık minübüstekiler tek tek “Hoş geldin hoca” deyip sahipleniyorlardı.Öğretmen demelerini beklerken “Bizim buralarda hoca deriz, öyle alışmışız.”diye eklediler.

Unutulmayan anılar içinde okul yılları duruyordu yakın yakın.Trabzon Öğretmen Okulu, öğretmenlerimiz Sait Bey, Ahmet Gürsoy, Faruk Demirel, Aysel Savaş, Aydın Özyar, Mehmet Yapar, Nail Türeli, Rasim Şimşek…. unutulmadınız. Ya arkadaşlarım 6-D sınıfı Ekim 1966 öğretmenliğe başladığım yıl. Eyvah uzaklaşmış her güzellik elli yıl sonra.

Yokuş yukarı taşlı, kokulu yoldan köyün yukarısında kalan okula okul müdürü Ertuğrul Büyüklü ile birlikte yürüdük.Okul lojmanında bana da bir yatak açtı, o gün yemeğine ortak olunca sürdü birlikteliğimiz.

gülsen tunçkal, Nil ALAZ bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 880
Toplam yorum
: 300
Toplam mesaj
: 19
Ort. okunma sayısı
: 605
Kayıt tarihi
: 24.03.12
 
 

Türkay KORKMAZ, umuda yolculuğu ertelemez. Mermeri delenin damlanın sürekliliği olduğunu bilir. Y..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster