Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Eylül '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
12944
 

Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?

Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?
 

Bu şehirde buldum buğday ellerini
Bu şehirde sevdim badem dillerini
Senle unuttum bütün ezberlerimi

Pişman değilim ama göçtüm kederden
Düşman değilim ama çöktüm erkenden

Bir daha bu yolları aynı hevesle yürürmüyüm
Kim bilir ne bekliyor kalırmıyım ölürmüyüm
Ne malum dünya gözüyle bir daha görürmüyüm

Tuhaf buluyorlar bu kaçak halimi
Seninle doldurdum yasak ihlalimi
Seninle kapattım aşk defterlerimi
Pişman değilim ama göçtüm kederden
Düşman değilim ama çöktüm erkenden

Bir daha bu yolları aynı hevesle yürürmüyüm
Kim bilir ne bekliyor kalırmıyım ölürmüyüm
Ne malum dünya gözüyle bir daha görürmüyüm

Ebru gündeş'in bu güzel şarkısı takıldı bu aralar dilime. Bende soruyorum kendime "bir daha bu yolları aynı hevesle yürürmüyüm" diye. Cevabını biliyorum aslında, ama kendimden bile saklıyorum.
Ardından Ferhat Göçer "Gidemem" diyor hücrelerimin her köşesinde.

Bazen daha fazladır her şey
Bi eşikten atlar insan
Yüzüne bakmak istemez yaşamın
O kadar azalmıştır anlam

O zaman hemen git radyoyu aç bi şarkı tut
Ya da bi kitap oku mutlaka iyi geliyor
Ya da balkona çık bağır bağırabildiğin kadar
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor

Ama fazla da üzülme hayat bitiyor bir gün
Ayrılıktan kaçılmıyor
Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür
Ömür imtihanla geçiyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem
Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir

Bi şiirden, bi sözden, bi melodiden, bi filmden
Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor
Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden
Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

Bir Sezen Aksu klasiği daha. Sezen fanatiği olmama rağmen bu şarkıyı Ferhat Göçer'den dinlemeyi seviyorum.

Her şeyin daha fazla olduğunu, herşeyin üzerine üzerine geldiğini hissedersin bazen, İçin darmadağın, için paramparça, duyguların karmakarışık. Yaşamın imtihan olduğunu düşünürsün. Bir eşikten atlaman gerekir. İşte ozaman sorarsın kendine bu kadar kolaymı gitmek diye...

Paramparça olmuş ruhunu tamir etmeye çalışırsın. Tamir ettiğini sansanda, en ufak bir sarsıntıda daha fazla kırıldığını, daha fazla yüreğine battığını hissedersin. Acıyı yüreğinin en ücra köşelerinde yaşayıp gidemem dediğinde yine sorarsın kendine, bir daha bu yolları aynı hevesle yürürmüyüm diye.

HÜLYA KANATLI / HÜLYALAR




Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Giden Gitmiştir Ya kalan yıkılmış bir virane gibi kalmıştır. kaçmak çözümden çok daha çok sorunları doguruyor. İbrahim tatlıses çok iyi demiş bu konu. Sanki terk edilmiş bir viraneyim .......

akif deniz sam 
 30.10.2008 11:42
 

Bazen bir yerden gidersiniz ama sadece fiziksel olarak oradan gidiyorsunuzdur. Ruhunuz, akliniz, fikriniz, her seyiniz o ayrildiginiz yerde kaliyordur aslinda...

Oyku 
 24.09.2008 17:09
Cevap :
Evet gerçekten de elinde değil gidebilmek arkana bakmadan. Herşeyi bir anda bitirebilmek kolay gibi görünsede sizinde söylediğiniz gibi ruhen mümkün olmuyor aslında.  03.10.2008 18:37
 

şimdi düşünme vakti, ama gidilmiyor... Bu benim görüşüm tabi. Herkes ben gibi düşünmüyor. ESEN KAL...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 04.10.2007 20:59
Cevap :
Gitmenin ve kalmanın sınırında yaşarken, ruhlarımızı çok zorluyor, aynı yolları yürümenin hevesinide geçiriyoruz galiba. Yorumunuza çok teşekkür ederim. Şimdiden bayramınız kutlu olsun. Sevgilerimle  11.10.2007 14:57
 

Ömür hakikaten imtihanla geçiyorsa neden isyanlarımız. Tanrının sahnesinde neden oynayamıyoruz rollerimizi hakkını vererek? Acı ise acı, mutluluksa mutluluk. Yaşamın tiyatro sahnesinde neden hep iyi roller kapmaya çalışırız da, acıları ve hüsranları hep figüranlara bırakmaya çalışırız. Terkedileni ve ihanete uğayanı oynamaktan hep çekiniriz. Bence tüm rollerimizi içtenlikle oynamalıyız doyasıya. Mutlu biten aşklardan daha çok etkilemezmi bizleri kavuşulamayan sevgililer. Tıpkı Tanrının çok sevilmesinin yanında görülememesinin, bizi gökyüzündeki yıldızlara yakınlaştırması değilmidir yaşamın bilinmezliği. Hadi öyleyse bırakın gitmeleri ve aynı yolda bir daha aynı şevkle yürüyememenin tedirginliğini. Ağlayın doyasıya kaybettikleriniz için sevgiyle ve mutlulukla. Aynı yolda gözyaşlarınızla yürüyün Tanrıya doğru doyasıya. Sevgilerimle

Metin Özkaya 
 24.09.2007 21:41
Cevap :
Yaşamın tiyatro sahnesindeki rollerimizin ağırlığını kaldırabiliyorsa ruhlarımız, sorun değil devam edelim tekrar tekrar aynı rolleri kapmaya. Ya bu rollerin altında ezliyorsa ruhlarımız, o zaman çıkarıp atalım üstümüzdeki kostümleri, rolleri, o zaman düşünelim gitmeleri, aynı yolda aynı hevesle yürümeleri. Sevgilerimle  25.09.2007 12:50
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 34
Toplam yorum
: 114
Toplam mesaj
: 36
Ort. okunma sayısı
: 1259
Kayıt tarihi
: 05.03.07
 
 

İstanbul doğumluyum. Sosyal antropoloji bölümü mezunuyum. Güzel sanatların her dalı ilgimi çekmiştir..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster