- Kategori
- Şiir
- Okunma Sayısı
- 1954
Bir gülebilsem

Unutabilsem ne mümkün olmuyor.
Unutabilsem yüreğime yerleşen acılarımı ve gülebilsem
Yorgunluğumu dinlendirirken
İştahla içtiğim kahvenin yudum arasında
Nafakamı kazanırken
Açlığımı doyuran lokmalar da
Uykusuzluğumu uyuturken
Unutabilsem yüreğime yerleşen acılarımı ve gülebilsem.
Olmuyor
Yüreğimdeki acılarda acı oluyor, her geçen gün çoğalarak.
Siel Vertu Kasım 2008
Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!















