Merhum Babaanneme bir gün telefonda veda ederken “görüşmek üzere Babaanneciğim, kendine iyi bak” demiştim de; mavi gözlü, sarışın Selanik kızı, telefonu kapattıktan sonra baya bir hüzünlenmişti. Sonra Baba’mdan dinlemiştim yaşananları.

Oldum olası “köylülük” edebiyatı yapanlardan uzak durdum. Ve bu tavrım nedeniyle de, konunun ve bu sosyal olgunun ucundan kıyısından dahi bilincinde ve farkında olmayan/olamayan cahil okumuşlar tarafından “halk düşmanı”, “seçkinci”, “burjuva” damgaları bile yedim.

Bu yaşanmış ve kahramanının, hikayeyi kendisinden dinlediğim İzmir-Çiğli Belediye Başkanı Ensari Bulut’un, okuldan bir sınıf arkadaşı olduğu öyküyü hiç unutmam. Üzerinde çok düşünülebilecek, derin anlamlar çıkarılabilecek bir olay olduğuna inanıyorum.

Yarın “Babalar Günü”. Babası hayatta, yanlarında olanlarla; evlatları, dizinin dibinde olan babalara ne mutlu. Tadını çıkarın. Ben de çıkaracağım umarım. Evladım da yanımda, babam da.