Tam televizyondaki bu haberi dinlerken ileti kutuma sevgili Cem Özkan’ın iletisi düşüverdi.

“Türkan Saylan
ister görüşlerine katılın, ister katılmayın. İnandığı gibi yaşadı ve mücadele etti.
Korkuların hayallerini boğmasına izin vermedi.

Yaşamın kıyıda yürümek olmadığı

Her sabah sesleriyle uyandığım kuşların melodilerinin evrenden eksilmediği

Kıyıları döven dalgaların denizyıldızlarını toplayıp da gittiği

Annemin saçlarımı okşadığı

Baharda açan çiçeklerin solmadığı

Ortaçağı aşamayanlar akıl tutulmasına yakalanırlar. Biz de ulus olarak öyle bir dönemden geçiyoruz.

Pazartesi günü Sabiha Gökçen Havaalanından Bodrum’a geldim. Kulaklarımda hala hava basıncının etkisi var. Bir türlü açılmadı. Ama o baskının altında bir ses kulağıma;