Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
Kaşar rendelenmiş vicdan, yanında teselli içeceğiyle

İnsan hayatında olan şeylerdendir bu; vicdanın ile hayallerinin arasına sıkışmak..İstenmeyen ve yaşadığın zaman seni yıpratan bir süreçtir hem de.Ama unutulmaması gereken şey bence, bu hayatta en büyük önceliğin "ben "olduğu.Tabii sevdiklerimiz,çocuklarımız, ailemiz de öncelikli...ama kendini düşünebilmeli insan ve şu "başka bi tane daha olmayan hayat" ın keyfini de çıkarabilmeli.Yorgun ruhuna dingin ve sessiz bir liman bulabilmeli.Hayallerini ve vicdanını ortak paydada buluşturabilmeli.Yok olmuyorsa....sen de bu kadar büyük hayaller kurma arkadaşım!Napem şimdi,vicdansızın teki mi ol diyem sana yahu:)Geçer arkadaşım bunlar.Olur arada öyle.İnsan kötü hissediverir kendini.Ama bak bulmuşun yolunu işte; bi kaşar rendelemeye bakar iş:)Ve evet!"umut, mutluluktan daha kışkırtıcı!Ve bu film de süper bir film.(müzikten konuşmaya yer kalmadı yahu:))sevgiler...

21 Nisan 2010 00:56
Adın; bahar olsun...

Bundan öte ne denebilir ki?Nasıl da aynı şeyleri yaşıyor insan...Ve nasıl da tekrar tekrar yaşıyorum her anımı seni okudukça!Duygularını ve yazını paylaşıyorum izninle:)her anımız bahar tadında olsun yağmurum..

20 Nisan 2010 00:01
Düğünde oynamanın yasak olduğu ülke!

şimdilerde daha iyi düşünmeli; insanlar dinden neden bu kadar uzaklaşıyor ve dini öcü gibi görmeye başlıyor? elinize sağlık.

15 Nisan 2010 14:23
Anla beni!

En sıkıntılı anları rahatlatabilecek tek eylem sanırım doyasıya ağlamak.Ama bir de yarin dizi dibindeysen,ona sarılıp fütursuzca ağlayabiliyorsan...ne mutlu!

13 Nisan 2010 13:19
Bunları, biliyor muydunuz? (12)

Şu sıralar uğraşmakta olduğum şeyler ve vakit azlığı nedeniyle blogta çok zaman geçiremiyorum.Aslına bakarsanız hiç bir zaman "çok vakit geçirecek" kadar zamanım da olmadı.Yazdıklarınızın çoğuna katılıyorum.Olur olmadık her şeyin yazılıp, ordan burdan kopyalanıp,"blog" niyetine bize sunulması benim de hiç hoş karşılamadığım bir durum.Herkesin duygularını ve fikirlerini anlatmakta daha iyi olduğu konular olduğunu düşünüyorum.Bu nedenle bazılarımız, yazılarımızda etliye sütlüye çok karışmıyor gibi görünebiliriz.Ben kendi adıma vakit buldukça okuduğum bu tarz bloglara fikirlerimle katılarak bunu dengelediğimi düşünüyorum.Maalesef dediğiniz gibi bazı yazılar gereğinden fazla rağbet görüyor, bazıları ise hakettiği halde göze görünmüyor.Sanırım bu algıyı değiştirmemiz zor.Sadece bu türlü ya da onaylamadığımız yazıları yorumsuz bırakarak ufak bir tepki koyabiliriz ortaya.Saygılar.

03 Nisan 2010 11:29
Hüznün Bittiği Yer...

Böyle gerçekten, bitişleriyle başlangıçlarıyla...Bir anda ne kadar da tersine dönebiliyor her şey.Bu zamanlarda "Daha dün nelere üzülüyordum ben! "diye hayıflanıyorum ben de...Başınız sağolsun diyorum.sevgiler...

03 Nisan 2010 11:04
Ali babanın farmville’si var...

iyi oldu bu saatte seni okuduğum.sayende gülümsedim gece gece:)

02 Nisan 2010 23:42
Gülün gözyaşları

"Gönül çalamazsan aşkın sazını, ne perdeye dokun ne teli incit.Eğer çekemezsen gülün nazını, ne dikene dokun, ne gülü incit..." Diyorsunuz ya bazen haberi bile yoktur bülbülün,gülün neden ağladığından,ya da ağladığından...Sanırım bazen istemeden bencilce davranıyoruz sevdiklerimize.İstemeden, farketmeden...sevgiler...

02 Nisan 2010 15:24
Kanser ve kemoterapi

Öncelikle hoş geldiniz aramıza.Ben de çok yakınımdaki iki insanda yaşadım bu hastalığı.Bu nedenle iyi bilenlerdenim.Elbette kendi yaşamadan, ne kadar uğraşsa da anlayamıyor insan duygularınızı.Hassasiyetinizi anlıyorum.Sadece şunu söylemek isterim, meme kanseri hele de erken tanıyla yakalandığında,iyileşme süreci en iyi olan kanser türlerinden.Moral ve psikolojik durumunuzu iyi tutabilme, bu tip hastalıkları kabullenip onunla beraber yaşayabilmeyi öğrenme, onu alt edebilmek için güç verecektir diye düşünüyorum.İnsanlarımıza gelince...Ne yazık ki böyleyiz çoğunlukla.İnsanların hastalıklarıyla barışabilmesi için, yenebilmesi için önce kabullenmeleri gerekir ya oysa, bizse tam tersi davranır,görmezden gelirsek, o konuda konuşmazsak onlara daha büyük iyilik yaptığımızı sanırız.Oysa paylaşmalıyız,konuşmalıyız,konuşturmalıyız.Burada yazmaya başlamanız da size çok iyi gelecektir eminim.Benim etrafımdakiler bu hastalığı yendi.Sizin de tamamen iyileşeceğinize inanıyorum.Sevgiler.

02 Nisan 2010 15:01
Sen

Deniz, güneş, sevdiğim...içime bahar düşüvermiş benim:)eline sağlık...

02 Nisan 2010 14:46
Toplam blog
: 8
Toplam yorum
: 278
Toplam mesaj
: 39
Ort. okunma sayısı
: 1643
Kayıt tarihi
: 26.10.08
 
 

Aşka aşığım ben. Ve hayata ve yaşamaya, doyasıya. Hüzünlerimi de, elimdeki güzelliklerin farkına var..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster