Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
Sevgi damlası

Derinlemesine sevmek ve sevdiğini söyleyebilmek ne güzel bir duygudur... Umarım herkes gerçekten sever ve sevgisini de her anı ile yaşar doyasıya. Yazınız çok güzel olmuş. Sevgiler.

10 Temmuz 2007 19:16
Hayat... Aşk...

Çok duygusal ve sıcak bir yüreğiniz olduğu buradan anlaşılıyor... Umarım herkes sizin gibi güzel hislerle karşılaşır (bende) sevgiler :))

01 Temmuz 2007 21:39
Uyuttum beynimi..

Ne güzel anlatmışsınız sessiz kalma ihtiyacını insanın, öyle küçük bir koya gitme ihtiyacını çoğu zaman bende duyumsuyorum içimde... Yalnız kalmak istemekten başka çaresi olmuyor bazen insanın hayat yoruyor, zaman yıpratıyor, kaçıveriyorsun kendinden uzaklara... Elinize ve yüreğinize sağlık...

03 Haziran 2007 11:45
Yaşasaydı ilk öğretmenler günü olacaktı

Yazınızı okuyunca gözlerim doldu ilk önce başınız sağolsun demek isterim eminim ki orada sizin yazdıklarınızı görüp mutlu oluyordur ama bunun sorumlularının hesabı sorulamıyor maalesef bende onun öğretmenler gününü kutluyorum. Böyle zamanlarda ne söylenir pek bilemem. Sevgiler...

28 Kasım 2006 18:48
Sanat eğitimi

Yazınızda dediğiniz gibi hiçbir ebeveyn çocuğunun mesleğine ve yeteneğine karışmamalı çünkü insan ne yapıyorsa yapsın sevmelidir mesleğini de severek yapmalıdır öğretmenlik de kesinlikle sevmeden yapılabilecek bir meslek değil ne mutlu size mesleğinizi gerçekten çok seviyorsunuz. Bende öğretmen olmak istedim ama kısmet olmadı 6 senedir keman çalıyorum belki bende ilerde keman dersi vermeyi çok isterdim sadece sevdiğim için... Şimdi ücretli öğretmenlik için başvuru yapıyorum severek çalışmak adına ve birşeyler verebilmek adına... Sevgiler.

27 Kasım 2006 19:21
Yalnızlık ve ben...

Ben sizinde dediğiniz gibi kendimi hiç yalnız hissetmedim. Yalnızlık bizim içimizde büyüttüğümüz bir şey... Aksine tek başımayken "içimdeki ben" le daha iyi anlaşıyorum. Ona kendime dair sorular soruyorum, mantıklı yanıtlar alıyorum."Yalnızlık ömür boyu" diyor bir şarkı ben diyorum ki yalnızlık bir sanrı sadece... Sevgiyle...

11 Kasım 2006 00:18
Kendimizle barışık olmak

Dediğiniz gibi kendimize aynı zamanda en iyi dost, dert ortağı olabildiğimiz gibi kendimize farkında olmadan zarar vererek en tehlikeli düşmanımız da KENDİMİZ olabiliriz. Onaylanma içgüdüsü bir bakıma kişiliğin oturmaması sorunu da olabilir gibi geliyor bana ya da güvensizlik meselesi güven, inanmak bence insana her konuda faydalı olabilir. Kendimizi aşmaya, geliştirmeye çalışmalıyız, yılmamalıyız... Bu konuları böyle güzel anlattığınız için sizi kutlarım. Başarılar...

08 Kasım 2006 19:55
Nereye Gidiyoruz?

Öncelikle sizi tebrik ederim Özlem hanım bu konuda duyarlı olduğunuz ve sizin gibi duyarlı olanlar olduğu için. Çok önemli bir noktaya değinmişsiniz, ben anne değilim ama vicdan sahibi bir insanım hiçbir mantık bu olayı cezasız bırakmamalı hatta çok ağır konuşuyorum bu tecavüz olayını yapanlar (onlara insan diyemiyorum) asılmalı... İnsanlara ibret olsun diye ama nerdee... Neyse sizin çığlığınızın büyümesi dileğiyle sevgiler...

05 Kasım 2006 17:43
Didaktik eser

Biraz durup düşünsem bu kadar çok şey çıkaramazdım kahveyle ilgili evet hoş bir şey kahve içimi hoş, kokusu hoş... Belki daha sayılabilir.. Yazında kahveden başka şeylerden de bahsetmişsin unuttuğumuz şeylerden insanların birbirine yabancılaşmasından yazın bana bazı şeyleri hatırlattı... Tebrikler...

05 Kasım 2006 17:34
Farkındayım...

Dediğin gibi insanın başına birşey gelmeden diğer zor durumdaki insanları anlayamıyor maalesef, bunu çok içtenlikle anlatmışsın. Hayat bizim dışımızda, bizden uzakta da devam ediyor...Tebrikler.

03 Kasım 2006 14:32
Toplam blog
: 69
Toplam yorum
: 91
Toplam mesaj
: 47
Ort. okunma sayısı
: 710
Kayıt tarihi
: 17.10.06
 
 

Ben 1982 İstanbul doğumluyum. Selçuk Üniversitesi Süt ve Ürünleri ve Anadolu üniversitesi Çalışma Ek..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster