Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Kasım '06

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
1687
 

Acı insanları birbirine yaklaştırır

Acı insanları birbirine yaklaştırır
 

Mesneviden okuduğum bir yazı çok hoşuma gitti ve sizinle paylaşmak istedim..Başlığı Karga ile Leylek

Bir gün bir bilge kendi türleriyle uçmayı reddeden iki ayrı cins kuşa rastlar yol kenarında. Hayli merak eder bu iki farklı yaratığın nasıl olupta kendi aileleriyle, ait oldukları yerlerde yaşamak istemediklerini, nasıl olup da bir yabancıyı kendi kardeşlerine yeğlediklerini. Biri karga, biri leylek....

O kadar farklıdır ki kuşlar,ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine,türdeşleriyle değil de birbirleriyle uçmayı yeğlediklerine.Öyle ya karga dediğin kargalarla uçmalıdır,Leylek dediğin leyleklerle.Yaklaşır ve merakle inceler kuşları.Ta ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar.O zaman anlar ki birlikte kaçar birlikte uçar birlikte yaşarlar beklenenlerin yanında tutunamayanlar.O zaman anlar ki,sahip oldukları değil,sahip olamadıklarıdır kimilerini birbirine yakın kılan.Topal kuşlar birbirlerinin arızalarını bilir ve sömürmek ya da örtmek yerine kabullenirler öylesine.En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerinde değil ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır.Aynı şekilde zengin,aynı şekilde mesut olanların ortak paydaları sabun köpüğü gibidir uçar,söner.Ortak acı,ortak hüzün,ortak pürüzdür esas yaklaştıran...

Gerçekten de acı insanları birbirine bağlar.Hüzünlerini paylaşarak ayakta kalmaya çalışırlar.Birinin yanında olması,sana destek veriyor olması dirençli kılar insanı.Mutsuz olduğu zamanlarda mutluğu olduğu zamana kıyasla daha çok ister dostalarını yanında çünkü acı tek başına yaşanmaz,acı paylaşılınca anlaşılır.Ve birbirine yaklaştırır.Ateş düştüğü yeri yakar diye bir söz vardır.Aynı acıyı paylaşanlar kader arkadaşı olurlar ve birbirlerini daha iyi anladıkları için daha çok destek olurlar.Etrafımızda bizi anlayan dostlarımızın olması çok önemli.Hayat tek başına geçirilmeyecek kadar derin çünkü.Bu derinliğin içinde boğulmamak için kendinizi gerçekten anlayan ve sizinde aynı şekilde anladığınız dostlar bulmanız gerekir.Dostluklar acı günleri,mutlu günleri,üzüntüleri,göz yaşlarını,kahkahaları paylaşmak içindir.Ama unutulmaması gereken şey,gerçek dostlar bulmaktır.Eğer dostum dediğiniz kişi sizin sadece güldüğünüz anlarda yanınızdaysa bu gerçek dostluk değildir..

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

gülün güzel kokması dikenine katlanmasındandır aslında.

halil ibrahim ünver 
 13.11.2006 10:53
 

sanırsın ki yarayı kanattıkca, kabuk tutmasını engelledikcee herşey düzelicekk eskiye dönücekk aslında bilirizz bunun sadece bir umut olduğunu gitttikçe daha da dibe inersinn kendin bile şaşırırsın içinde ki öfkenin büyüklüğünün farkına vardığında işte o ann karşında bir ayna olsaaa sana seni göstersee bi benzerini gösterse aynı acılar içinde kavrulan biri işte o zaman yaran kabuk tutarrr zaman ilaç gibi gelirrr evet dediğiniz gibi acılar insanları yakınlaştırır :)

Zeitgeist 
 07.11.2006 20:39
 

yoksunlukları paylaşmak paylaşiımların en zoru olsa gerek.idealist insanlar idare etmeyi öğrenseler örneğin.tepeden bakmadan.anadolu bilgeliğinde aynaya yedi değişik açıyla bakılır.güzel ve umut taşıyan yazınıza...

Hakan Karaduman (Akdenizli) 
 07.11.2006 16:01
Cevap :
yorumunuz için çok teşekkur ediyorum.  07.11.2006 17:38
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 2
Toplam yorum
: 3
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1790
Kayıt tarihi
: 26.10.06
 
 

1983 Adana doğumluyum. Haziran ayının çok yağmurlu bir gününde 6,5 kilo olarak dünyaya gelmişim. Yan..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster