Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Mayıs '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
503
 

Acımın da, gücümün de adı yok...

Acımın da, gücümün de adı yok...
 

Bu sabah çok daha güçlü uyandım, çok daha güçlüydüm ve çok daha umursamaz hayata...

Hayatımda her gün daha farklı olaylar gerçekleşiyor ve ben her gün daha güçlü hissediyorum kendimi. Evet canım acıyor başlangıçta, hem de çok acıyor. Gözlerim sulanıyor, bütün eklemlerim ağrıyor ve hatta bazen her şeyden vazgeçmek istiyorum ama biraz zaman geçince sadece izi kalıyor bu acıların. Ruhum tıpkı her gün spor yapan insanların vücudu gibi kaslaşıyor ve güçleniyor. İnsanoğlunun vücudu spor yaptıkça güçlenir ve direnç kazanır ya zor koşullara. Benim ruhumda her yaşadığı acıdan sonra daha bir güçleniyor ve daha bir dirençli oluyor yeni acılara karşı.

Yaşadıklarıma artık “Ben neleri atlattım, bununla mı baş edemeyeceğim?” diye karşı duruyorum. Ya da daha önce yaşadıklarımdan daha zor bir durumsa bu “ Zaman her şeyin ilacıdır, hangi yaramı açık bıraktı ki şimdiye kadar?” diye sabretmeye çalışıyorum. Bunun adı ne bilmiyorum, adını koymak lazım mı bunu da bilmiyorum. Ama kimileri olgunlaşmak diyor, kimileri de yaşlanmak...

Hani yaşlandıkça insanlar zor heyecanlanırmış ya, küçük olaylar karşısında daha sakin kalırlarmış ya, anlatır durur herkes kendinden yaşça küçük birini bulduğu zaman... Her zaman anlatılanlardan biride herkesin değer verdiği insanlar tarafından kırılmasıdır sanırım. Benim de değer verdiğim insanlar beni kırıyor...Onlara değer vermeseydim yaptıklarını umursamazdım ki zaten, onları da tıpkı önemsemediklerim gibi yok sayardım dünyamda.

Bütün kırgınlıklarım geçiyor zamanla, değer verdiğim insanların yaptıklarını unutuyorum unutmak istediğim için ve her an her şeye hazırlıklı tutuyorum ruhumu.

Ama bir acı var ki yüreğimde adı olmayan,

Ne geçen zaman,

Ne sonrasında yaşanan ve de yaşanmaya çalışılanlar,

Ne mesafe,

Ne verilen nasihatler,

Ne de bitmek tükenmek bilmeyen göz yaşlarım silemedi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhaba, yazıyı yazdığınız zamanla bu zaman arasında yaklaşık bir sene geçmiş. Merak ediyorum artık geçti mi? Aşkı yeniden en saf haliyle doğurabildin mi? Yeniden göklere yükselip aşka ulaşabildin mi? lysestraa bir yazısında, yaşadığı acıdan sonra bir yoruma verdiği cevapta, onu teselli etmek isteyen arkadaşına çok güzel bir mesaj vermiş, demiş ki" melekler artık gerçek aşkı getirsin bana tek dileğim bu". Bunu söyleyebilmek öyle önemli ki. Aşka olan inancını hiç kaybetmemek! Umarım sen de gerçek aşkı bir gün bir yerde bulursun.

Kybalion 
 09.03.2008 11:37
 

Böylesine benim duygularımı taşıyan kadın; siz kimsiniz? Tesadüfen bulduğum başka bir yürekdaş olabilir misiniz? Bu yazınız da yıılar önce yazdığım bir yazıya o kadar benziyor ki. (Okumak isterseniz www.yoncaayas.com ESKİ AMA YAYINLANMAMIŞ yazılarımdan BOŞLUK) Bu nasıl bir çarpışma...

Mezopotamya Prensesi 
 23.08.2007 11:00
 

her acıdan biraz daha güçlü çıkıyorum demiştim. inanmamıştı kimse. ama doğru. sizinki kadar doğru. umarım diner tüm acılar ve hayat güler artık bizlere de... sevgiler.

Deniz 
 29.05.2007 18:02
Cevap :
Umarım :)  30.05.2007 8:38
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 16
Toplam yorum
: 59
Toplam mesaj
: 13
Ort. okunma sayısı
: 2083
Kayıt tarihi
: 10.01.07
 
 

Yazı yazmaya yıllar önce konuşmak, kendimi ifade etmek isteyip de yanımda kimse olmayınca başladım. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster