Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Kasım '16

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
52
 

Ağladım ulan

Ağladım ulan…

Sana..seni hatırlatan geceye

Kimseye dökemediğim içime

Zehir kattığın şiirime

Ağladım ulan

Tüm kabalığım ve kalabalığımla içimde

Dilimdeki tüm küfürler ve gözümde biriktirdiğim yaşlarla

 

Ben hep yalnız dayak yedim

Duyduğum tüm hakaretler banaydı

Kulaklarımı patlatırcasına yediğim tokatlar

Haysiyetime, gençliğime, yediğim tüm küfürleri yalnız karşıladım

Tüm morluklar sadece benimdi

Bu maziyi ben yaşadım

Sonra kalkıp ağlamasaydın dedin

Senin ve her şeyin inadına

Ağladım ulan

Tüm kabalığım ve kalabalığıyla içimde birikenlerin

Doldurduklarınızla içime

Üşüdüğüme soğukta

Yediğim coplara

Attığım sloganlara

Büyüttüğüm umuda

Yaşayamadığım sevdaya

Kavuşamadığım aşkıma

Sana bana

Yollara dağlara

Herkesin

Akıllıların, zekilerin, zenginlerin, rahatların inadına

Ağladım ulan….ağladım işte

Ne yapsaydım?

 

Hep saklasa mıydım içimde

Hep kahkaha mı atsaydım yalandan

Hep içimde mi patlatsaydım volkanları

Lavları dilimle mi püskürtseydim

Ağladım işte

Sövdüm içimden geldiği gibi

Anasını avradını demediysem de ben senin… dedim

Küfrettim ulan

Sana göre terbiyesizlik ettim

Ama hak ettiniz hepiniz

 

Ne yapsaydım?

Bombalar yağarken Halep'e

Çocuklar su içmek yerine kendi kanında boğulurken

Irzımıza geçilirken her tarafında

Olmaz olasıca dünyanın

Ne yapsaydım?

Sizden değilim

Sizin gibi değilim

Ettiğinizi etmem

Kurşun sayarım mısralarımı

Şarjör, şarjör boşaltırım kafasına ahlaksız dünyanın

Her harfe ayrı mana yüklerim

Siz şiir okurken, sanat yaparken

Sizin sanatınızla, insanlık insanlıktan çıkarken

Çocuklar ölürken ulan

Kadınlar yok olurken gözümün önünde

Hanginiz korkutabilir beni

Hanginiz tehdit edebilir

Söverim sayarım ağzıma ne gelirse esirgemem

Siz şiir okursunuz ben size küfrederim…

Ve vazgeçmem…

Çocuklar ölmekten vazgeçmedikçe

Anaların yaşları silinmedikçe

Söylesem küfür dersiniz

Irzımıza geçmekten vazgeçmedikçe siz

Huzurla doğuramadıkça çocuklarını analar

Babalar içinde yaşamaya devam ettikçe her şeyi

Tutmaya kıyamadıkların paramparça olurken

Ağladım ulan

Ağlayacağım…

Sen kibar ol dedikçe ben küfredeceğim sana

Seninle olanlara

Evinin camını silemedikçe kızlar

Sığınaklara doluştukça insanlık

Sen de bana sus deme

Ne hasretimden vazgeçerim

Ne kavuşamadığım sevdamdan

Ne aşkımdan

Ne ağlamaktan bağıra çağıra

Ne küfretmekten senin ve ilahlarının alnının çatına

Bu dünya düzelmediği müddetçe

Nezaket nedir beyim

Kibarlık dediğin salonlarda geçer akçe

Biz ölüyoruz hanımefendi

Yok oluyor iffetimiz, çocukluğumuz, gençliğimiz

İnsanımız kayboluyor

Parmaklarım titriyor daha çok

Ben cinnet geçirmek üzereyim

Çocuklar ölmek üzere

Bir bidon benzin bir candan kıymetli olmakta ısrarla

Ve ben..ağlamaktayım mısralarımla

Hem de hıçkıra hıçkıra

Küfredercesine hepinizin alayına

Ne zamana kadar diye sorma

Çocuklar ölmeyene kadar

Oh be diyene kadar insan

Ve sen defolup gidene kadar cehennemin dibine

Ağlayacağım ulan

Mavzer mavzer şarjör şarjör yumruk yumruk

Ağladım… ağlayacağım…

 

 

Mehmet berat 2016-05-01

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne zaman ki sevgi ve barış,adalet doldurulmaya başlanır insan yüreğine,belki o zaman söylenir özgürlüğün türküsü daha cesur ve daha bilgece.Ruhu kılıfıyla onarmak gerek öyle yumuşakça...Elinize sağlık Mehmet bey.Güzeldi!Selam ve saygılarımla.

Abbas Oğuz 
 22.11.2016 11:34
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 8
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 41
Kayıt tarihi
: 11.08.16
 
 

Hayırlısı der... Az okur çok konuşur. Nevşehir ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster