Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Ağustos '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
270
 

Ah şu günümüz yaşlıları...

Ah şu günümüz yaşlıları...
 

Birbirimize daha fazla saygı


Saygısız bir genç olduğumu düşünmüyorum. Otobüste yaşlılara yer veririm, karşıdan karşıya geçmelerine yardım ederim, bir soru sorduklarında sabırla dinler açıklamaya çalışırım, asla kırıcı konuşmam.

Peki yaşlılar açısından bakalım bu işe. Tamam saygısız gençlerimiz de var. Ama şunu da göz önünde bulundurmalıyız ki, daha yaşlanmadan yaşlı moduna giren, gençlere saygı duymayan, onları ayrı bir kişilik olarak görmeyen, hatta hakaret etmekten çekinmeyen, yaşlılığını sonuna kadar kullanıp insanları aptal yerine koyan, aksi insanlarımız da var.

Otobüsteyim, okula gidiyorum. Otobüs o kadar dolu ki kapının önündeki merdivenlerde bile insanlar var. Durakta, arka kapıdan bir teyze kapıyı açın diye kapıya vurdu. Kapı zorla açıldı, binmeye çalışıyor... İnsanlar teyze ne yapıyorsun dediyse de son basamağa can havliyle kendini attı. Ve nihayet kapının arasında kaldı. Bağıra çağıra içeri girmeyi başardı. Önce otobüs muavinine başladı bağırmaya. Hiç kimse cevap vermedi. Beş dakika sonra ilerlemeye çalışıyordu. İnsanlar “teyze nereye gidiyorsun zaten ayakta zor duruyoruz”, teyze “ allah sizi bildiği gibi yapsın, insan bir yer verir öldüm burda”, önden bir genç; “görüyorsun ağzına kadar dolu, niye biniyorsun madem hasta ve yaşlısın”, teyze: “seni yetiştiren ana baba da insanım diye geziyor”.

Yer vermeyi bırakın yürümek, ayakta durmak mümkün değil. Ama bunu teyzenin anlaması mümkün değil, hiç susmuyor. Sürekli hakaret ediyor. Her sabah olmasa da haftada en az bir defa buna benzer durumlarla karşlaşıyorum.

Dün hastanedeydim. Randevumu internetten almıştım, saat 10:42. Tam benim saatim geldi, annem yaşında bir teyze geldi. Yani aman aman yaşlı filan değil, en faza 50 yaşında. “Ben gireceğim” dedi. “Benim sıram ama siz girin” dedim. “Tabiiki ben girecem benim randevum 09:30” diyor. Yani yaklaşık bir saat geç kalmış. “Zamanında neden gelmedin teyze” diyorum, “evim yakın diye acale etmedim diyor. Ben ha şimdi girmişim ha sabah girmişim ne farkeder senin hakkını mı yiyorum, benim tansiyonum var” diyor. Ben de “teyze iyi de şimdi sen gireceksin, ben bekleyeceğim, tabii ki zaman kaybım olacak” desem de anlamıyor. Baktım ki kesinlikle durumu anlamayacak artık susuyorum. Hala benimle ilgili konuşuyor, sıramı verdiğim halde, sanki onun sırasını ben almışım gibi, arka arkaya sıralıyor bir ton sözü. Ben de girdim, muayene oldum ve çıktım.

Yani biz de insanız ve bizim de bir sabrımız var. Yaşlı insanlara sonsuz saygım ve sevgim olmasına karşın bunlardan bıktım artık. Özellikle otobüslerde hastanelerde insanlarımızın bu çok bilmişliği, ahkam kesmeleri birbirlerini sıraya sokmaları, yani tam bir komedi. Güdülmeye o kadar çok alışmışız ki, illa her yerde bir çobanımız olacak, yoksa olmuyor. Sürekli kargaşa ve kavga. Çünkü kimsenin kimseye saygısı kalmamış. Kendi işimi göreyim de gerisi boş diye düşünüyor.

Bunlara şahit oldukça çıkardığım sonuçlar şu ki, bizim en çok kadınımız cahil. Bizim gencimiz ne kadar saygısızsa, yaşlımız da bir o kadar saygısız ve sevgisiz. Ülkenin bu durumlarda olması şaşılacak bir durum değil. Özellikle televizyonlarda “insanlarımız bunlara nasıl kanıyor, halk neden uyuyor” gibi cümleler kuran aydınlara “ halkın içine karışın, halk uyumuyor, bütün bildiği bu, asıl can yakıcı durum da bu. Keşke uyusa halk, uyandırmanın yolu vardır ama bunun çaresi daha da zor” diyorum.

Üzülüyor, üzülüyor ve çok üzülüyorum. Eğitim, eğitim, azıcık insan sevgisi....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sade ve güzel bir yaşam.

Savaş DÖNEN 
 28.08.2008 12:17
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 4
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 425
Kayıt tarihi
: 25.07.08
 
 

1979 Tarsus doğumluyum. Marmara Üniversitesi Resim Öğretmenliği Bölümü 4. sınıf öğrencisiyim. Evliyi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster