Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Kasım '19

 
Kategori
Dostluk
Okunma Sayısı
58
 

Ah Ulen Karamel (Mektup)

Sen ne güzel bir dost oldun bize Karamel, şimdi nerdesin bilmiyoruz. Her gün gözlerimiz yolda, yokluğunun bu kadar boşluk yaratacağını hayal bile edemezdik. Seni çök özledik, özledik ya ama bende özlem dışında farklı duygularda oldu, seni özlerken , ailece ararken bir yandan da kıskanmaya başladım. Neden mi? Önce seni bir tanıtayım güzel Dost' umuz izninle.

Efendim Karamel bizim on gün kadar önce elimizden uçup giden yavru bir sokak köpeği, bundan bir ay kadar önce onbir ekim akşam' ını on iki ekim' e bağlayan gece İstanbul' da tarifi zor bir yağmura kapadık gözlerimizi, gecenin bir vakti evimizin yanında bulunan boş arsada 8-10 tane büyük sokak köpeği ve bunlara ait yeni doğmu yavrular vardı. Seslerden anladığımı anne yavrularının yerini değiştiriyordu. Yavruların sesi halen kulaklarımda. Her ne kadar pencere ve balkondan baktıysakta karanlıkta seçilemiyorlardı anne ve diğer yetişkinler gündüz vakti bile yaklaştırmadığı için gece inip bakmakta olanaksızdı. Bir süre sonra sesler uzaklaştı bizde yağan yağmur ve yavru köpeklerin ağlamaları ile hangi vakit uyuduk bilmiyorum. Cumartesi sabahına yağmur değil ama yavru bir köpeğin ağlamasına uyandık ve hemen cama koştuk. Ses vardı ama yan arsada görünen bir şey yoktu, arsa ağaçlık ve otlardan pek bir şey göremiyorduk ama ses bizi çağırıyordu sabahın sanırım saat dokuz buçuğunda, eşim ile hemen evden çıkıp yan arsaya geçtik, bir ağaç dibine birikmiş otlara boynundan dolanmıştı yavru ve diğer köpekler ile yavrular yoktu tek kalmıştı. Sanırım dedi eşim, sanırım buraya dolanınca alamadı anne bıraktı diyerek yavruyu aldık. Eve götürüp balkonda kendisine ılık süt verdik evde gerekli malzeme olmadığından ufak bir kaseye koyduğumuz sütü içirmeye çalıştık ama daha gözleri bile açılmamış bir yavruydu eşim kaseye parmağını koyunca yavru onun parmağını emerek bütün sütü bitirdi. Karnı doyan yavru balkonda bir iki yalpa ederek yürüdü ve bir köşede uyudu kaldı tam 3-4 saate yakın hiç kalkmadan. Uyandığında onu tekrar aşağıya bıraktık yetişkin anne ve diğer köpekler dolanıyordu alırlar dedik ama almadılar hatta yanından geçerken bakmadılar bile balkondan tüm işi bırakıp takip ettik ama olmadı. Gündüz besledik tekrar akşam kapıda bıraktık gece alır belki diye çünkü bizden çok anneye ihtiyacı vardı o an ve biz çalışıyor gündüz evde olmuyorduk çok faydamız olamazdı diye düşündük. Karnı doyunca saatlerce uyuyor sesi hiç çıkmıyordu taki pazar sabahı acıkıp ağlayana kadar, balkona çıktık yavru yine alınmamıştı, ve ufak duvardan bahceye düşmüş gözleride açık olmadığından yine otların arasında sıkışmış kalmıştı. Hemen inip onu aldık ve ailesi tarafından terkedilen bu çirkin ördek yavrusu misali köpeğe sahip çıkıp eve aldık, yaklaşık 1-2 saat temzilik yaparak üzerindeki bazı parazitleri tek tek arındırdık ve sonrada güzel bir banyo yaptırdık, ortaya çok güzel renkleri olan sevimli bir şey çıktı. Ben her ne kadar ismini on iki ekim koysamda o an için evdekiler renginden dolayı karamel dedi. Alnı beyaz sırtında hafif siyahlıklar olan ama daha çok açık karamele dönük renginden dolayı ailemizin yeni üyesi oldu Karamel. 

Fakat her şey düşündüğümüz gibi gitmeyeceğini birinci gün anladık, üç kat altı daireden oluşan evde kiracı olmak ve diğer daire sakinlerinin çoğunluğunun mal sahibi olmasından dolayı karamel için alternatif yuva lazımdı, bir daire sakini daha ilk gün küçük kızımıza "bu şimdi geceleri uyutmaz da" diyerek mesajı vermişti. Ama Karamel bunu anlamış gibi bizimle geçen on gün hiç sesi çıkmadı, koynumuza yatıp uyurdu sanırım anne sıcaklığı arıyordu, ihtiyacı geldiğinde sağa sola hareketler edip bize bilgi veriyordu, balkona çıkarıyorduk orda bir yer bellemişti ihtiyacını görüp geliyordu salona, bazı geceler uyanamadığımızdan oda tutamadığında salonun ortasınada ettiği olmuştu ama nedendir hiç sorun etmiyorduk , seni eşşek seni diye espriler yaparak temizliyorduk ettiğini. Karamel bir hafta içinde epey topladı kendini gözleri artık seçiyor, oyun oynuyor bir çok şeyi keşfetmeye başlıyordu ve artık seside çıkmaya başlamıştı, genelde uyur ama uyanınca özellikle gece yüksek ses olmasada havlardı, koynumuza alınca uyurdu, yalnız uyuyamıyordu sanki bu konuda doğru yaptık mı yapmadık mı bilmiyoruz tabi, ama kendi başına uyumalıydı öğrenmeliydi. Binada sorun olacaktı eşim görevli olduğu okula götürdü ana sınıfı ve ilk okul öğrencileri tarafından çok sevildi yeni dostları oldu, hatta bir gece eve alan hocamızda ama ertesi gün okulun depo kısmında kaldı idareninde onayı ile ona baraka yapılacaktı. Karamel artık bir yuvaya sahip olacaktı kimsenin şikayet edemeyeceği ve seveceği bir yuva hem de gözümüz önünde olacaktı. O gece uyku uyuyamadık, depoda tek başına ne yapardı, karnı tok olacaktı ama o uyuyamazdı, bizi arardı, ağlardı. yok yok olmadı içimiz hiç rahat olmadı ertesi gün akşam eve getirdik tekrar çok mutlu olduğu yaptığı hareketlerden belliydi. Ama bu çok sürmedi. Maalesef ona bir yuva ararken evin bahcesinde kullanılmayan ufak bodrum gibi yere yuva yaptık günde üç öğün karnını doyurduk, bir yere gitmiyor tüm h.sonunu beraber geçiriyorduk, arada inip kapıda dolaştırıyorduk, bizimle birlikte bir komşu daha bakıyordu ona h.arası evde olmadığımız zamanlar onlarda seviyordu. Bir akşam eve geldik ama Karamel yoktu. Onu daire sakinlerinden biri almış ve götürmüştü nereye gitti bıraktı bilmiyoruz, bildiğimiz alt komşuya ben bunu gidip yukarda ormanlık bir yere koyarım dediği... 

Bir evlad kaybetmiş gibi içimiz kavruldu sanki, çok kötü olduk, kimseden çıt çıkmıyordu. Yediğimiz yemek, içtiğimiz su boğazımıza takılıyordu. Ona okulda baraka yapılıyordu, bir yandan sosyal medya üzerinden yuva bakıyorduk, çoğu sokak hayvan derneklerine ulaştık ama dönen olmadı, sayfalarında bol bol güzel paylaşımlar yapılıyordu ama bize dönen yoktu. Biz karamel için bize sorun yaratılacağını biliyorduk ama bu kadar acele neydi, o bir yavruydu ve önümüz kıştı, sokakta on beş yirmi köpek varken o fazla gelmişti, sadece ailesi değil maalesef insanlık ta onu yalnızlığa itmişti. Her yavru köpek sesi duyduğumuzda umut olmasada karamel geldi diye balkona camlara koşuyoruz ama yok Karemel on gün oldu yok hayatımızda, bu hafta sonu çıkıp beykoz tepelerinde arayacağız peki umut var mı?

Neyse Karamel' i kısaca tanıtayım dedim ona bir iki satır name etmeden önce,

Ne diyordum, kıskanıyorum ulen seni Karamel, evimize geldin, kısacık günde tüm evin sevgilisi oldun, yeri geld evin içine ettin, yeri geldi ıslak ıslak yüzümüzü yaladın, tepemizden inmedin, ne yapsan hoş görüldü. Şimdi yoksun ben dahil hepimiz seni arıyoruz yokluğuna alışamıyoruz. Ama bir yandanda bakıyorumda , bende bazen evin içine ediyorum (senin gibi olmasada) bazen kızlarımı öpüyorum ıslak öpüyormuşum yanakları ıslanıyor az diye sitem ediyorlar, az tepelerine çıksam bunalıyorlar, senin gibi olmuyorlar bana, seni kaybedince bu kadar boşluktalar beni kaybetseler senin kadar benide ararlar mı? beni de özlerler mi? ah ulen Karamel bak beni neler düşünmeye ittin. Ama sen bir çık karşımızada seni kaybettiğimiz için vicdanımızı rahat ettir, bizi kendine affettir, seni bir kaç gün daha kollayamadık be Karamel, olmadı sabredemediler. Özledik seni KARAMEL...SEN NE GÜZEL DOST' tun bize..

Umarım onu bulucaz ve bulursak merak edeniniz olursa bilgi vereceğim belki bu kez birlikte yazarız. 

 

ETEM SEVİK bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 37
Toplam yorum
: 5
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 86
Kayıt tarihi
: 06.09.18
 
 

Gümrükleme hizmeti veren özel şirketin ith.müş.temsilciliğini yapıyorum, mesai dışında vaktimi ai..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster