Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Eylül '14

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
651
 

Aklın sığınağında hayata tutunmaya çalışan çocuklar

Aklın sığınağında hayata tutunmaya çalışan çocuklar
 

Siyah bir kağıt üzerinde gün ağarıyor

Keşke becerebilse ağarmayı!

Çıplak ayaklı öksüz çocuklar köprü altında

Keder yumağı içinde ışık bekliyor

Mum eriyor, kar eriyor, çocuklar üşüyor

Karanlık ve soğuk zindana düşüyor...

 

Parmaklarının arasından soğuk bir rüzgar geçti!..

 

Onlar, dudaklarından gülüşleri

Ellerinden oyuncakları alınmış çocuklar

Titreyen bedenlerini gölgelerine sarıyorlar

Güneşleri çalınmış üşüyorlar...

 

Siyah bir kağıt üzerinde gün ağarıyor

Keşke ağarabilse ve keşke sabahı görebilse

Karanlığa savrulan sevinçleri!..

 

Kül rengi suların içinde, ıslak bakışlarıyla

Çıplak ayaklı çocuklar yürüyor

Anadan-babadan, vatandan yana hasretlik çeken

Zulmün tohumlarıyla büyüyen çocuklar...

Daha adlarını öğrenemeden

Yarınlarına mezar taşı dikilmiş çocuklar...

 

Ki onlar, aklın sığınağında hayata tutunmaya çalışıyor!..

 

Henüz bu dünyanın iyiliklerine gözleri açılmadı onların

Ve henüz saçları uzayıp alınlarına düşmedi perçemleri

Kağıt-kalem de tutmadı, çanta da taşımadı elleri

Çakıl taşları üzerine serildi umutları...

 

Çiçek toplamak istedi çıplak ayaklı öksüz çocuklar

Ama, kulaklarında bombalar patladı

Oyun bahçesi istediler, üzerlerine ölüm yağdı

Cehenneme fırlatıldı masumiyetleri

Her bombayla delik-deşik oldu hayalleri

Kaybettikleri dünyalarıyla gömüldü onlar...

 

Çıplak ayaklı masum çocuklar...

 

Kim toplayabilir ki şimdi onların ölüm tarlalarına savrulan hayatlarını

Ve hangi kelimeler anlatabilir ki onların dertlerini...  

Masumiyetlerine çarpan kayalarla

Üzerlerine atılan bombalarla

Toplarla-tüfeklerle binlerce kez parçalandı düşleri...

 

Çıplak ayaklı öksüz çocuklar

Bir daha rüya göremeyecekler...

 

 

Rukiye Çelik/Ankara

22 Eylül 2014

 

 

 

Cemile Torun, Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

...ve çocuklar...dünyadaki acıdan her zaman en büyük payı alan çocuklar...kaç dünya eder oysa gülüşleri...saygılar...

nedim üstün 
 22.09.2014 16:22
Cevap :
Çok teşekkürler Nedim Bey ziyaretiniz için...Sağlık ve esenlik dileklerimle...  23.09.2014 23:04
 

Kıymetli Öğretmenimiz,Sayın Rukiye Çelik: İzin almadan bu eserinizi önerilerime aldım bağışlayınız.Yine insanın yüreğini titreten güzelin ötesinde sözler.Hale " Mum eriyor,kar eriyor, çocuklar üşüyor.Karanlık ve soğuk zindana düşüyor.Güneşi çalınmış çocuklar.Çıplak ayaklı, masum, öksüz çocuklar bir daha rüya görmeyecekler. Günahımız, sevabımız çocuklar. Zevkimiz için onların dünyaya gelişine neden olduğumuz çocuklar. Hal bu ki çocuklar yer yüzünün günahsız melekleridir.Vah, vah ki nerede kaldı sorumluluk ve mes'uliyet. Saygılar sunuyorum.Sağlık ile mutluluk diliyorum.

Mehmet Burakgazi 
 22.09.2014 14:57
Cevap :
Sağlık, başarı ve mutluluk dileklerimle çok teşekkür ediyorum...Sağ olun...  23.09.2014 23:04
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 143
Toplam yorum
: 118
Toplam mesaj
: 24
Ort. okunma sayısı
: 243
Kayıt tarihi
: 26.12.08
 
 

Köy Enstitüsü mezunu bir öğretmenin kızı olarak 10 Kasım 1953 yılında Posof'un ücra bir köyünde a..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster