Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Ekim '14

 
Kategori
Çocuklar ve ilkler
Okunma Sayısı
183
 

Ali topu tut

Ali topu tut
 

Oğlum ilkokula başladı. Onu ilk hastanede kucağıma aldığım zamanın acemiliğini yaşıyorum şimdi. Tökezleye tökezleye doğruyu bulma çabasındayım. Anne baba olarak bu yedi yılda eğrisiyle doğrusuyla kaç arpa boyu yol aldığımızı, evde ona nasıl bir ortam sunduğumuzu görüyorum yaptığı her harekette, verdiği her tepkide.

Treni doğru raylarda ilerletme zamanı şimdi. Oğluma karşı sakinliğimi koruyamadığımda bunun daha ergenliği var, üniversitesi var diye frenliyorum kendimi. Küçücük bir fidan, oyun çocuğu daha o. Okumayı da öğrenir yazmayı da. Önemli olan bu zorlu süreci iyi bir temelle atlatmamız sadece.

Evlat yetiştirmenin, kendini tanımak olduğunu biliyorum. Kendimi sağlıklı hale getirdikçe her şeyin yerli yerine oturacağının farkındayım. Ama yine de bir yerlerde bir şeyleri yanlış yapma ürküntüsünü taşıyorum içimde. Elimdeki eşsiz hazinenin farkındayım çünkü. Bu yeni dönemi, tek bir kelimesini kaçırmadan, merakla okuduğum bir kitap gibi özümsüyorum.

Kendi ilkokul dönemim sararmış bir resim gibi belleğimde. “Ali topu tut” fişleri asılı kalmış en orta yerinde. Şimdi o günler, mutluluk tılsımı gibi yüzümde geziniyor.

Oğlumun attığı bu ilk adım gelecekte yüreğinde nasıl yeşerecek? Hatırladığında göz bebeklerine nasıl bir bakış oturacak? Aklımdan bugünlerde çıkarmadığım sorularım bunlar. Umudum cevaplarının iyi yönde olması…

Papatya Tarlası bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayırlı olsun. Çok zordur 1. sınıf. Çocuk için değil anne baba için. Zaman zaman ''Neden yapamıyor'' deyip endişe içinde kalır ebeveynler. Tavsiyem sakin olun ve akışına bırakın. Siz rahatladıkça çocuk da rahatlayacak ders yapmaktan zevk alacaktır. Sevgiler. :)

Adil Serkan SATI 
 18.10.2014 18:40
Cevap :
Bu kadar zor olduğunu hiç tahmin etmemiştim. Kendim böyle hissederken oğlumun içinde bulunduğu durumun önemini anlayabiliyorum. Yapıp yapmadığı şeylerden ziyade verdiği tepkiler can yakıcı. Kafasından geçenleri olumlamak açısından elimden geleni yapıyorum. Teşekkürler yorumunuza... Sevgiler.   20.10.2014 9:41
 

Böylesine bir ortamda yaşamak zor,yaşatmak zor mutlu olmak mutlu etmek zor.Çocuklar her şeyin en güzelini hak ediyorlarken savaşların ortasında soluverirken işimiz zor umudumuz günden güne azalıyor.Başarılar diliyorum.

Şennur Köseli 
 11.10.2014 13:41
Cevap :
Bazen sanal ortamla gerçeği karıştırıyorum. Çünkü yaşanılanlar gerçe olmayacak kadar insanlığa uzak. İyi bir şeyler kurmaya çalışırken bütün olanların yanında boşa kürek sallamak gibi geliyor. Teşekkürler yorumuna sevgili Şennur.   11.10.2014 18:40
 

Hayırlı uğurlu olsun! Hayat çizgisinde önemli bir aşama. Güzel bir temenni olarak: "Treni doğru raylarda ilerletme zamanı şimdi" demişsiniz ama yaşadığımız şu (belirsizlik, düzensizlik ve karmaşa ortamı ağırlıklı post-modern denilen) zamanda her şey sizin elinizde değil ki! Siz treni raylar üzerinde ilerletmeye çalışırken "yeni egemen" bazıları rayları alıyor tam aksi istikamete doğru yeniden döşeyebiliyorlar (4+4+4 örneğinde olduğu gibi). O yüzden hata yapmaktan korkmayın. Çünkü o hataların çok daha büyüklerini SİSTEM zaten yapıyor (ve yapmaya devam edecektir)! Ayrıca hatasız yoldan hiç bir doğruya kolayca ulaşılmıyor. Sevgi ve selamlarımla...

Ersin Kabaoglu 
 11.10.2014 2:07
Cevap :
Önceden oğlum okula başladığında çok sevinirim sanıyordum; yanılmışım. Eğitim sisteminin kendisi yaratıcılığı, birey olmanın biricikliğini destekleyecek yönde değil. Fabrikasyon insan yetiştirmenin çok büyük bir yararı varmış gibi bir uğraş var.. Öyle olmasaydı yapboz tahtası gibi her yıl yeni bir uygulama ortaya atılmazdı. Bir yandan bu çarkın içinde üzerinden silindir geçen çocuğu, diğer yandan " teksin, özelsin" diyerek içindeki cevheri ortaya çıkarmanın zorluğunun farkındayım. Yorumunla yüreğime su serptin Ersin. Teşekkürler...  11.10.2014 7:41
 

hele biraz daha zaman gecsin, kizlar falan bakalim o zaman ne yapacaksin? Omrumun yarisini yedi hala yiyor valla!

Newyorker 
 10.10.2014 22:21
Cevap :
Henüz o zamanları aklıma getirmiyorum bile. Aşama aşama ilerliyoruz. Anı yaşamaya çalışıyorum. Kızlar bence şimdi bile gündeme gelebir. Bir acemiliklerini atsınlar. Teşekkürler yorumuna   11.10.2014 7:42
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 57
Toplam yorum
: 351
Toplam mesaj
: 5
Ort. okunma sayısı
: 465
Kayıt tarihi
: 04.01.12
 
 

Kendinin farkında olmakla başlar herşey.  Akar giderken birşeyler insan tutunmak ister hayata. Bu..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster