Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Şubat '12

 
Kategori
Çocuk Filmleri
Okunma Sayısı
1430
 

Alvin, sincaplar ve sinemada 3 çocuk

Alvin, sincaplar ve sinemada 3 çocuk
 

Geçtiğimiz günlerde 3 yaşındaki oğlumun oyun grubundan arkadaşlarıyla birlikte sinemaya gittik. Sinemaya daha önce bir tanesi kültür merkezinde, bir tanesi de Kanyon AVM’deki Cinebonus olmak üzere iki kere gitmiştik. Sinemada 3 çocuk, üçü de ayrı telden çalarak izledik ve deneyimledik. Herbiri filmi kendi içinde farklı yaşadı, farklı duygular hissetti ve farklı tepkiler verdi. Sinema maceramızı 3 ayrı çocuğun gözünden değerlendireceğim.

Filmin adı; Alvin ve Sincaplar 3

Bu animasyon filmin birincisi ve ikincisinden habersiz olmama rağmen, filmi seyrettikçe aslında küçükken bu sevimli sincapların hayatımın bir kesitine neşe kattıklarını hatırladım. Yedi yaşındayken babam bana harika bir oyuncak kamera almıştı. Kameranın önünde kocaman mercek var, arkasında film şeridini geçirdiğimiz bölüm ve tabii bir de ışığı vardı. Duvara yansıtarak seyrediliyordu ve hatırladığım kadarıyla çevrilen bir kolu vardı, o çevrildikçe film şeridindeki görüntüler akıyordu. Renkler ve çizimler muhteşemdi. Görüntünün büyüklüğü merceğini çevirerek ayarlanıyordu. Sanırım o yaştaki en sevdiğim oyuncağım oydu. Filmlerin içinde Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Bambi, Yakari ve işte o sevimli sincaplar vardı! Seneler sonra oğlumla kocaman sinema perdesinde o sevimli sincapları izlemek benim için çok keyifliydi!

Filmde Alvin ve sevimli sincap arkadaşları lüks bir mavi yolculuk gemisinde, ortalığı birbirine katarak seyahat ederken başlarını belaya sokuyorlar ve kendilerini ıssız, tropik bir adada buluyorlar. Cennet gibi görünen bu adanın aslında o kadar da misafirperver olmadığını farkediyorlar ve bol düşüp kalkmalı, koşturmalı ve bol çığlıklı maceralarını patlamaya canatan bir yanardağın patırtısının da ardından oradan kurtularak noktalıyorlar. Evet, aslını isterseniz,  bu film okul çocukları için uygun.

Keyif alarak filmi seyrederken sevgili minik oğlumu ve arkadaşlarını gözlemlemeyi unutmadım elbette. 3 ayrı ailenin 3 ayrı çocuğu; kurduğumuz oyun grubunda biraraya geldikçe gelişmelerini izlediğimiz bu 3 çocuk, film izlerken de 3 ayrı dünyaydı ve aslında belki de 3 ayrı film izlediler o gün orada. Hepsinin ortak keyif noktası, patlamış mısırları yiyerek filmi seyrederken parlayan o pırıltılı gözleriydi!

Benim oğlum, sinema salonunda benim yanımda oturmayı tercih etti. Filmin çoğu kısmını keyifle izledi ama aslında filmin konusunu sorsam “sincaplar bağırıyordu, bağırmasın annecim sincaplar, düşmesinler, ağlamasınlar”gibi bir cevap verecektir. Flmde en beğendiği sahne tahminimce bol ışıltılı hazinenin bulunma sahnesidir. Filmi izledikten sonraki günlerde hazineyi andı bolca ve hazineyi bu filmle öğrenmiş oldu. Müzikli danslı sahnelerden de çok keyif aldı. Sevmediği çok sahne var; ormanın içinde öfkeli ifadelerle sincapların peşinden koşulması ve sincapların çığlık çığlığa korku dolu kaçışları onu pek eğlendirmedi; etkilendiği sahnelerde sanırım gerçekle filmi karıştırıp öylece çığlığı bastı. Bir yandan da izlemek istemesiyle filmi neredeyse sonuna kadar seyretti; filmin sonuna doğru yanardağın patlamak üzereykenki gümbürtüleriyle ağlamaya başladı ve biz filmi orada bitirdik. Minik oğlum fİlm süresince arada bile dışarı çıkmadan orada olması ile aslında ne kadar büyüdüğünü gösterdi; konsantrasyon süresinin arttığını gördüm ve arkadaşlarıyla birlikte bir etkinliğe katılması güzeldi.

 Filmi izleyen çocuklardan diğeri, oğlumla yaşıt olan sevimli kız çocuğuydu. O da filmi annesinin yanında izlemeyi tercih etti. Filmi izlerken annesine ”bunlar şimdi nerdeler, ne yapıyorlar, o elindeki ne” gibi ayrıntılı sorular sordu; yani filmi izlerken sadece ses ve görüntüyle değil; konusuyla da ilgilenmişti. Dans ve müzik çok hoşuna gitti ve şarkılardan birinin evde dinlediği bir şarkı olduğunu farketti. Koşturma sahneleri onu eğlendirdi ama o da filmin sonuna doğru yükselen gerilim ve seslerden rahatsız oldu ve salondan ağlaya ağlaya çıktı ve uzun süre ağlamaya devam etti. Ama ilerleyen zamanlarda ağlamasının konusu değişti ve “Alvin de bizimle gelsin” diye haykıra haykıra ağladı ,devamında oyuncakçıya gitti ve Alvin’i aradıJ

Üçüncü çocuk, 3 yaşından biraz küçük olan kız çocuğu. Sinema salonunda annesinden ayrı bir yerde oturdu, annesi filmin ortasında ona bilgi vererek alışverişe gitti ve minik kız filmi mutlulukla izledi, annesini göremeyince nerde olduğunu sordu ve cevabını aldıktan sonra da mutlulukla izlemeye devam etti. Filmi sonuna kadar seyretti ve diğer iki çocuk gibi tepkileri olmadı. Mutlu mesut patlamış mısırını yedi ve kaşlar yukarıda, ağız kulaklara değerek filmi izledi. Aslını isterseniz bence film onun için sadece eğlenceydi!

Bu üç çocuk da kreşe gitmiyor ama küçük olan ve olumsuz tepki vermeyenin geçtiğimiz aylarda iki aylık kreş tecrübesi oldu ve evde annesinin dışında bir bakıcısı var; annesi haftanın bazı günlerinde çalışıyor. Gün içinde diğer arkadaşlarına göre daha çok televizyon seyrediyor. Biri oğlum olmak üzere diğer iki çocuk, kreşe gitmiyor, anneleri çalışmıyor (evden yürüttükleri çok yoğun olmayan iş tempoları var) ve bakıcıları yok. Filmdeki sahnelere en çok tepki veren benim oğlum, diğer çocuklara göre daha az televizyon ve çizgi film izliyor. Alvin’in kendisiyle eve gelmesini isteyen tatlı kız, oyunlarında kimi zaman küçücük oyuncak arabaya sığmak isteyecek kadar hayalci. Bu gözlemlerimi bir uzmanın değerlendirmesini ne çok isterdim!

Siz ne dersiniz? Hangisi size daha yakın ya da olağan geliyor? Çocuğun tek bakıcılı yetişmesi mi iyi yoksa yardımcı gerekli mi? Çocuk televizyon ve çizgi filmleri ne ölçüde izlemeli? Sinemaya giderken film seçiminde nelere dikkat edilmeli?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 8
Toplam yorum
: 2
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 2343
Kayıt tarihi
: 13.11.11
 
 

Uzun yıllar mali işler departmanında orta düzey yöneticilik yaptım. Bebeğimin dünyaya gelmesiyle ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster