Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Ekim '07

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
725
 

Ana babamıza değil evlatlarımıza borçluyuz.

Ana babamıza değil evlatlarımıza borçluyuz.
 

Basit bir mantık yürütüyorum:

Anne baba kutsal değerler evet, ancak biz onların parçalarıyız; onlar bizim değil.

Yumurta ve sperm onlara ait. Dolayısı ile onlardan oluşmuş canlılarız. Bizim ise onlarda ne kan ne doku ne hücre, hiçbir parçamız yok.

Düşünün bir kere anne babamızdan birini ya da her ikisini kaybedince, evladımızı kaybettiğimiz kadar yanmaz içimiz. Şimdi buna itiraz edeceksiniz. İtiraz edenler muhtemelen henüz anne baba olmayanlardır. ”Evlat acısı” tabiri bu yüzden dilimize yerleşmiştir, acıların en büyüğüdür.

Bunun bilimsel açıklamasını yukarda yaptım. Yani parça olmak. Mesela eliniz kesilse canınız yanar. Çünkü sinirler oradadır, acıyı hissetmenize neden olur. Aynı şekilde sperm ve yumurtada da sinirler yok mudur? Ve onlar da size ait değil midir? Sonra bunlar birleşerek yeni bir canlıya taşınırlar, tüm herşeyinizle taşınırlar çünkü o sizsiniz. Neden benzeriz annemize ya da babamıza?

Çocuk dünyaya getirmek tamamen bizim ya da büyüklerimizin bencilliğidir. Neden çoğalırız? Bazen neslin devamı isteğidir, bazen kaza olur, bazen biz istemeyiz dedeler nineler ister, bazen evliliğin gereğidir bilinci, bazen cinsellik vb.

Sonuçta bunu biz isteriz çocuklarımız değil. Peki hal böyleyken neden onlardan saygı ve itaat isteriz? Ne hakkımız var?

Belki şöyle bir açıklama kabul edilebilir görünür: Biz de onun belli bir yaşa gelene kadar tüm kahrını çekiyoruz. Bu da onu dünyaya getirmemizin bir diyeti olabilir.

Bence değil. Kaldı ki bunu göze alarak bu işe girişiyoruz. Hazırlıklarımızı buna göre yapıyoruz.

Sonuç olarak annemiz babamızı çok severiz fakat çocuğumuza olan sevginin tarifi yoktur. Bu fizyolojiktir, bu duygusaldır, bu anlamsızdır, sevgiliye duyulan aşkın da ötesindedir.

Eminim ki çocuklarını sokağa bırakanlar da onları çok seviyor.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Neden illa da evlat ?Düşünürüm,çok düşünürüm sonra da kendi düşüncelerimde yitip giderim.Sevgiliye duyulan aşkın da ötesinde...

Münevver Saral 
 15.10.2007 23:24
Cevap :
İşte bahsettiğim nedenlerden dolayı. Parça olmak.  16.10.2007 14:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 13
Toplam yorum
: 18
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2881
Kayıt tarihi
: 28.11.06
 
 

Dünya sımsıcak günlerini verdi ona o sonbahar, geçti sonsuzluktan usulca. Artık acılanma vaktiydi, a..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster