Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Mart '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
3219
 

Ana Gibi Yar, Vatan Gibi Diyar

Yılların taşıdığı yüklerin ağırlığından olsa gerek, aksayarak yürüyordu son demlerinde. Oğullarım ve kızım üzülmesin diye ne kadar da rol yapsaydı, biz yine de fark ederdik. En kötü halinde bile hal ve hatırını sorduğumuzda; ‘’ İyiyim, oğluma duacıyım’’ derdi…

Boşuna mı demiş atalarımız, ‘’ Ana gibi yar, vatan gibi diyar olmaz’’ diye.

Şimdi ellerim bağrımda ANAMI ARIYORUM……Gören var mı?

Bazen rüyalarımın sınırsızlığında kundaktaki kendimi görüyorum. Sonra da anamı. Ağlıyorum, bütün ihtişamım ve gücümle. Çok sürmeden ılık bir dokunuş, tatlı bir tebessümle sarmalanıp doyasıya emziriliyorum. Ben de ‘’anaların uykularından uyanmalarında ilham ve güç kaynağı olan’’ gülümsememi esirgemiyorum ondan.

İlkokul yıllarına gidiyorum; okul çıkışından eve kadarki geçen yolu koşarak almışım.’’ Terledin mi ‘’diye ensemi o mübarek eliyle yokladığını hissediyorum…

Odun ateşinden is bağlamış kara ocaklarda saç üzerinde pazlama yaptığını hatırlıyor; koca leğenler dolusu dağ gibi çamaşırları yıkadığı anlarındaki, yanına bir kedi misali kıvrılarak onu seyrettiğimi anımsıyorum.

Bayramlarda ve kabul günlerinde; kaymakam beylere bile ‘’ benim en akıllı oğlum’’ diyerek gezmeye beni de yanına aldığını yaşıyorum yeniden.

Pişirdiği lezzeti tartışılmaz yemeklerle, kolaladığı okul yakalığımın kokuları hala burnumda tütüyor.

Ve anam da bir kadındı. Onunda hakları ve hukuku vardı. Fakat o bu deyimlere ve haklara o kadar uzaktı ki…

En büyük hakkın; ‘’ eşine sınırsız ve sımsıkı bir bağlılık’’, çocuklarına ‘’ saçını süpürge etmek’’ olduğunu bilirdi hep. Yaşadığı en büyük mutluluklar çocuklarının hasta olmadığı günlerdi . Sünnet törenlerimizdeki anılarımızdı. İkide bir anlatıp dururdu. Belli ki bu anlatımdan mutluluk duyar, o günleri adeta yeniden yaşardı…

Her daim çocuklarım derdi. Bizler için yaşadığını sezdirmekten de gurur duyardı. Mutlu olacağımızı zannederek; az yemenin, eski giymenin, seyrek dolaşmanın, küçücük evlerde binbir zor şartlarında yaşamanın çilesini çeker dururdu. Kim ne derse; ‘’ Daha çocuklarım var, onlar için bir şeyler yapmak lazım’’ demenin haklılığını savunurdu.

Üzerinde beş vakit namaz kıldığı seccadesi bile ekonomik ve sünnete uygundu. ‘’ Peygamber efendimizin de seccadesi yamalıymış’’ derdi.

O anlayışı ve israfa gerçek bir Müslüman bakışıyla geçirdi hayatını. Ölmeden öncede yaptığı son şey, kıldığı namaz oldu. Ve ağzından can verirken dökülen son cümlesi; ‘’ çocuklarım ağlamayın ha ! ‘’ oldu.

O gün ve bu gün hep ağlıyorum. Evde, yolda, okulumda ve her yerde. Her zaman……

Bazen gülerken bile ağladığımı hissediyorum. Ve o zaman anlıyorumki gülmüyormuşum.

Anam, dürüst ve saf bir Anadolu kadınıydı. Babama çok güvenir, onun beceriksizliğini bildiğinden her işe kendi koşardı. Evimizin ikinci babasıydı sanki.

Ama bana göre hayatının en büyük hatasını yapmıştı anam. Babama sonsuz güvenmişti. Ne bilsin? Biz de tabi…

Kadınlar gününde ANAMI ARIYORUM, gören var mı ?

 

derinmavi.. bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ben hiç başka yerde aramadım: Annelerimiz melektir; bastıkları Anadolu toprakları da cennet.. Saygılarımla

Cezmi Saday 
 03.12.2008 18:34
Cevap :
Teşekkürler yorumunza, selam..  04.12.2008 8:54
 

Dayıcım bu metinini yeni okuma fırsatım oldu.İnanki şu anda çok duygulandım.Hatta itiraf etmeliyimki çok ağladım.Hayat çok ama çok acımasız.Bazen düşmemek için tutunduğun en sağlam dal günü gelince aniden kırılıverir.Malesef insanlar da böyle.Ama şu da bir gerçekki anneannem ölecek bir kadın değil.O hep beynimizde yaşıyor.Anneannemi çok özlediğimi farkettim bu metininle.SAĞOL...

Ebru Gönüllü 
 19.11.2008 19:43
Cevap :
Kaçak blogger nerelerdesin, blog yazarlığı böyle olmaz. Seninle Milliyet Blog'a kazandırdığım 15'e yakın yazar içerisinde çok geride kaldın, atak bekliyorum. Bizler, gençlerin ve aydınların toplum önderleri olmalarını arzuluyoruz ve bekliyopruz. Anneannene gelince, yazdıklarımda abartı olmadığı ve hatta eksik olduğu söylenebilir. O'nun ölümüyle ben ailemizin de öldüğü kanaatindeyim, öyle görüyorum. Bu cümlemi anlayacak çağa geldiğinde dayım haklıymış dersin, ama o zaman ne yazıkki ben de olmayacağım. Teşekkürler yorumuna, selam...  19.11.2008 22:37
 

Duygularınızı çok güzel kaleme almışsınız.Eski yazıları okuyup yorumlayan yok pek ama bu yazı yorumu hak ediyor.Babanıza kızmayınız hayat onun. İstediği gibi yaşasın. Merak etmeyin ölüler sadakat beklemez eminim anneniz bulunduğu yerde mutludur.Allah rahmet eylesin.Selamlarımla

Zaman sonra 
 20.10.2008 8:23
Cevap :
Teşekkür ederim, selam...  20.10.2008 11:18
 

yüreğinin dibinde uçurumlar bulunan varlıktır anne..allahın yeryüzündeki rahmet tecellisi..ama kıymet bilmiyoruz.umarım duygularını ve hissiyatını yeniden toparlayıp anneye ve dahası hayata o bilinçle bakan bir toplum olmamız ümidiyle...

müslüm küçükaslan 
 10.10.2008 14:59
Cevap :
DEĞERLİ ARKADAŞIM MÜSLÜM BEY, MİLLİYET BLOGA ÜYE OLARAK BİZLERİ ŞEREFLENDİREN 20. ARKADAŞIMSIN. HEDEFİM BU SAYIYI BU YIL EN AZ 50'YE ÇIKARMAK. ÇÜNKÜ MİLLİYET BLOG DUYGU VE DÜŞÜNCELERİN ÖZGÜR BİR ORTAMDA YER BULDUĞU BİZDEN BİR KÖŞE. DEĞERLİ ÖĞRETMEN ARKADAŞIMI EN KISA ZAMANDA MİLLİYET BLOG YAZMA AŞAMASINDA DA GÖRMEK İSTİYORUM, TEŞEKKÜRLER, SELAMLAR....  10.10.2008 16:51
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 80
Toplam yorum
: 1314
Toplam mesaj
: 257
Ort. okunma sayısı
: 2388
Kayıt tarihi
: 22.11.07
 
 

Yaşamı çözebildiğimce,  dersler çıkarabilme aşamasında yorgun ama umut dolu eğitimciyim.. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster