Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Temmuz '07

 
Kategori
Dostluk
Okunma Sayısı
651
 

Anın paylaşımı...

Anın paylaşımı...
 

Rakısını yudumladı yavaş yavaş. Sessiz bir akşam iniyordu İstanbula, bütün gözlerden uzakta. Yine sabah olacaktı elbet ama aynı sabah mı bilinmiyordu sadece anımsamak yetiyordu o anı... O da sessizdi İstanbul gibi. Ne konuşacağını bilmiyordu yine de biryerlerden başlamak ister gibiydi. Bir huzur dolaştı havada, hiç anlamını bilmediğim, bir güven sardı etrafımızı. Karşı tepelerden ışıklar göz kırpıyordu sessizliğe inat. Deniz binbir ışıltıya bürünmüştü. Konuşmasak da olurdu sanki, herşey bize o anı anlatıyordu.

Mevsimler kadar geçiciydi insanlar hayatımda. İnsanlar bir yaz dönümü kadar kısaydılar yanımda. İyi anlarımda yanımda, ya kötü zamanlarımda? Cevabı uzun bir soru belki.

Konuşmak. Bu serin ve sessiz İstanbul akşamında, deniz bizi seyrederken. Beni dinledi ve kısa bir yorum yaptı sadece, bu da yeterdi aslında. Dostluklar ne içindi? Paylaşmak güzel bir anı, aynı dili konuşmak ya da aynı kulaktan dinlemek...

Güzel şarkılar dinledik birlikte, aynı anlamın içinde miydik bilmiyorum ama aynı yoldan gidiyorduk bundan emindim, belki ben ondan önce geçmiştim yollardan ya da o sonradan geçecekti. Bu farklılıklar da bizi birbirimize yakınlaştırmıştı belki de.

Dost olmayı becerebiliyormuyduk gerçekten. Gerçek dost var mıydı ya da. Herkes sadece kendine mi dosttu. Bilinmez bir felsefe, yoruma açık bir konu. Ne kadar birbirimizin yanında ne kadar uzağındaydık.

Bülent Ortaçgil' in dediği gibi "Sen kendine önlemler aldın, ben kendime yasaklar koydum. Önümüzde barajlar var, bu su hiç durmaz." Felsefemiz bu muydu? Kendi önlemlerimizi alıp, kendi silahlarımızı kuşanıp, kendimizin içinde tek bir dünya mıyız? Herkes kendi içinde bir dünyadır aslında çünkü başka bir "biz" yokuz. Bizden bir tane daha yok. Bu yüzden eşsiziz kendimize göre. Yine de başkalarına ihtiyacımız var, yaşamamız için, paylaşımlarımız için...

Sonu hüsran da olsa paylaşımlarımızın, paylaşmaktan yılmamalıyız. İnsan ancak paylaşarak çoğalır.

Gece bitecekti birazdan, herkes kendi yoluna gidecekti. Son bir sigara yaktı. Düşünceli bakışları dolaştı etrafımda. Anlatmadı bana benim anlattığım kadar. Bir sebebi vardı mutlaka.

Ama onunla geceyi, şarkıları ve İstanbulu paylaşmak iyi geldi bana. Küçüktü daha bilmediği kadar büyüyecekti. Ve hayat sandığından da hızlı değişecekti.

Ve biliyorum ki hep dostum olarak kalacaktı. Her anımızı paylaşamasak da...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aklıma bir söz geldi yıllar önce duyduğum ne dostlarımız tahmin ettiğimiz derecede iyidirler nede düşmanlarımız tahmin ettiğimiz derece kötüdürler.yüreğinize sağlık güzel olmuş.

UFUKİZM 
 13.10.2008 2:23
 

Yazın çok güzel olmuş ablacım....Ama biliyormusun dostum arkadaşım dediğin kişiler bazen sana arkasını dönüp başkalarıyla birlik oluyor ve sana kötülük yapabiliyorlar.İnsanın iyi niyeti hep yanlış kullanılıyor..Ama kaybeden dostunu kaybeder bunu anlamıyor dimi..Ablacım iyi günler.

dilara arhan 
 08.07.2007 12:54
Cevap :
saol canım benim. O kötülükler bile insana tecrübe katıyor bir anlamda. Kaybeden tabi ki biz değil onlar oluyor. İyi günler canım.  08.07.2007 16:04
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 69
Toplam yorum
: 91
Toplam mesaj
: 47
Ort. okunma sayısı
: 664
Kayıt tarihi
: 17.10.06
 
 

Ben 1982 İstanbul doğumluyum. Selçuk Üniversitesi Süt ve Ürünleri ve Anadolu üniversitesi Çalışma Ek..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster