Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Temmuz '18

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
340
 

Anne! Sevmek mi Daha Güzel, Yoksa Sevilmek mi?

Anne! Sevmek mi Daha Güzel, Yoksa Sevilmek mi?
 

Küçükken annem anlatırdı sevdiğine kavuşamadığı için bir daha kimseyi sevmeyenlerin hikâyelerini, hiç evlenmeyenlerin, evlense de mutsuz bir ömür sürenlerin. Bahse konu kişilerin bazılarını şahsen ben de tanırdım. Bazıları ise kulaktan kulağa yayılan hikâyelerdi. Yine annem anlatırdı; ‘’Oğlum aşk vuslata erene kadar.’’ derdi. ‘’Sen sevdiğine kavuşup aşkla yanıp tutuşan gördün mü hiç, sen sevdiğine kavuşup mecnun olan gördün mü? Yanındayken daha çok sevmen gerekmez mi, ruhunun ateşinin harlanması gerekmez mi?

Gençlik yıllarımdı. Büyük bir merakla dinlerdim annemi. Babam ben daha doğmadan ölmüş. Annem daha yirmi birinde dul kalmış. Bir daha da evlenmemiş. Geceleri odasından gelen ağlama sesleri dışında babamdan bahsettiğini hiç hatırlamam. Diğer insanlarda görmesem insanların babasız doğduğuna bile inanabilirdim. O derece babamın yokluğunu hissettirmedi bana. Babam ben doğmadan ölünce ismimi de babamdan almışım: Hasan Tahsin.

Babamın yokluğunun yıkıcı etkilerini ilk hissettiğim zaman; sevdiğim kızı istemeye gittiğimiz zamandı. Nimet’in babası başından beri karşıydı ilişkimize, nedenini ise bilmiyordum. Yine de annemle Nimet’i istemeye gittik. Babasının aldığım çiçek ve çikolatayı üzerime fırlatması, kravatımdan tutup beni kapıya doğru çekiştirmesi, Nimet’in ağlayarak babasının ayağına sarılması son hatırladığım görüntüler oldu. Ha birde bir cümle asılı kaldı zihnimin duvarlarında: ‘’O adamın oğluna kız falan yok.’’ O gece daha önce hiç ağlamadığım kadar ağladım. Neredesin baba. Hadi çık gel dikil şu adamın karşısına, siper et göğsünü bana, haykır o adama karşı: ‘’Hangi adamın oğlu?’’ diye sor.

Nimet’i çok sevdim. Ben bu hayatta annemden sonra en çok Nimet’i sevdim. Herkesin bana uzak durduğu hayatım boyunca o hep bana yaklaştı. Babasının yüzünde bıraktığı izlere, gönlünde bıraktığı acılara rağmen o beni bırakmadı. Kaçalım dedim Nimet’e, gel gidelim buralardan. Kimsenin bizi tanımadığı uzak yerlere gidelim. Biz küçük dünyamızda büyük aşkımızı yaşayalım.

Biz kaçıp gidemeden babası Nimet’i kaçırdı gitti. Bir gün ansızın gittiler. Ne bir haber, ne bir adres, mahalle bakkalına bırakılan buruşmuş bir parça kâğıt sadece: ‘’Seni hep seveceğim Hasan Tahsin.’’

O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Hayat bana sakladığı sürprizlerini birer birer yüzüme çarpmaya başladı.  Çok aradım Nimet’i, günler, aylar, yıllar derken bulamadım. Sonraları da kendim kayboldum. Kendimi de bulamadım.

Anne, ‘’Sevmek mi daha güzel, yoksa sevilmek mi?’’ diye sorardım sık sık. Annem ise: ‘’Fuzuli vermiş oğlum bu sorunun cevabını, sevmek demiş. Sevdiğinden emin olursun ama sevildiğinden olamazsın.’’ Derdi. ‘’Peki, Nimet beni hep sevecek mi anne?’’ dediğimde ‘’Bak oğlum daha yaşın genç, acını anlıyorum. Ama gün gelecek unutacaksın. Başkaları çıkacak karşına, evleneceksin, çocukların olacak.’’ Derdi.

Sevmedim kimseyi, sevemedim… Evlenmedim… ‘’İnsan bir kere birine geç kalır ve bir daha hiç kimse için acele etmez…’’ der Yaşar Kemal.

Yıllar yılları kovaladı. Dünyaya gelişimin kırkıncı yıl dönümünde emanet ettim annemi Allah’a. Cansız bedenini toprağa, ölümsüz ruhunu semaya yolcu ettim. Bana anne, baba, kardeş, eş, evlat olan insan da çekti gitti bu fani dünyadan. Sonrası ise üzerime çullanan yalnızlık…

Nimet’in gidişiyle sarsılan hayatım, annemin gidişiyle yerle bir oldu. O zamanlar öğrendim Nimet’in babasının neden ilişkimize karşı olduğunu. O zamanlar öğrendim anne dediğim insanın geceleri akıttığı gözyaşlarının sebebini. O zamanlar öğrendim kırk yıl anne dediğim insanın aslında teyzem olduğunu. Babam ben doğmadan öldüyse, beni de teyzem büyüttüyse annem nerede?

Ben henüz üç aylık iken olmuş olanlar. Babam denilen adam önce annemi öldürmüş, sonra dedem ve ananemi, en sonunda da kendi kafasına sıkmış. Nedenini hiçbir zaman öğrenemedim. Zavallı teyzem de tüm ömrünü bana adamış. Yalanlar söylemiş yıllarca. Şimdi yattığı topraktan çıkarabilsem onu, sarılabilsem, teyzem desem… Annem desem koklayarak… Sen ne büyük bir kadınmışsın desem. Yok yok kalkmasın, hatırlamasın o günleri. Yaradanın ona açtığı cennet penceresinden döndürmesin başını. Huzur içinde uyusun.

Benim adım Hasan Tahsin. Şimdi yaşım atmış yedi. Beyaz mermerden yapılma bir mezarın önünde durmaktayım. Son on iki yıldır her hafta gelip durduğum gibi. Mezar taşında bir isim yazmakta: Nimet Çetin! İki avcum semaya dönük sormaktayım: ‘’Nimet, ben seni hep sevdim biliyor musun? Peki, sen sevdin mi kara toprağa düşene kadar beni?’’

Arkamdan gelen bir sesle irkildim: ‘’Merhaba amca. Tanır mıydın annemi?’’

‘’ Yıllar önce mahalle komşumuzdu, annemin mezarını ziyarete geldim. Geçerken de Nimet Hanım’a bir Fatiha okuyayım dedim. Sen oğlu musun?’’

‘’Ziyaret etmekle iyi etmişsin sağ olasın. Evet, ben oğluyum.’’

‘’Peki evladım memnun oldum. Müsaadenle ben gideyim. Adın ne bu arada?’’

‘’Adım Hasan! Hasan Tahsin… Amca! İyi misin?’’

‘’Bak! Görüyor musun evlat? Mezarın başucundaki akasya ağacından iki beyaz güvercin havalandı. Semaya doğru uçuyorlar.’’

‘’Hayır! Göremedim amca. Sizin adınız neydi?’’

‘’Benim adım… Benim adım Mecnun!’’

***

Saygıyla... 27 Temmuz 2018 - Denizli / Özkan SARI 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmaktadır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

kısacık bir öyküde, kocaman bir yaşam. Ellerinize sağlık.

nazan çinko 
 10.10.2018 23:53
Cevap :
Teşekkürler Nazan Hanım. Saygıyla...  16.10.2018 11:53
 

Hayat bu, hepimiz farklı sınavlardan geçiyoruz. Etkileyiciydi emeğinize sağlık saygılarımla

Cemile Torun 
 02.08.2018 18:27
Cevap :
Değerli katkınız için çok teşekkürler. Saygıyla...  08.08.2018 16:42
 

Müthiş güzel bir öykü çok beğendim, eline yüreğine sağlık.

Kerim Korkut 
 28.07.2018 22:07
Cevap :
Teşekkürler Kerim Abi... Saygıyla...  01.08.2018 9:41
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 106
Toplam yorum
: 337
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2857
Kayıt tarihi
: 05.09.15
 
 

Kalın Sağlıcakla... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster