Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Ekim '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
10167
 

Anne kedi ve kaybolan yavrusu

Anne kedi ve kaybolan yavrusu
 

Görende, aslında kar gibi beyaz olduğu halde, bakımsızlıktan griye dönüşmüş tüyleri ile sevgiyle karışık acıma hissi uyandıran sıradan bir sokak kedisiydi o.

Mahalledeki çocuklar sayesinde karnını doyuruyor ve yaşamını sürdürüyordu.

Sokak kedisiydi ama kediler için yakıştırılan nankör kelimesinden uzak, kendine yiyecek ve biraz da sevgi veren herkese sanki minnet duyacak davranışları vardı.

Geçtiğimiz aylarda hamile kaldı.

Çok geçmeden doğadaki anne adayı memeli her dişide meydana gelen değişiklik onda da ortaya çıktı. Kilo almaya ve memeleri sütle dolmaya başladı. Memelilerin insan olan dişi neslinde kimi zaman hamilelikte meydana gelen, psikolojik rahatsızlar – hamilelik sendromu, doğum sonrası bunalımı – onda da oluştu mu ya da oluşur muydu ya da hangi erkek kediden hamile kaldığını bilmediği yavrularını dünyaya getirmek istiyor muydu?

Aynı dili konuşmadığımız için bilemedim.

Bildiğim ve gözlemlediğim, kısa bir süre sonra tek başına, bir arabanın arkasında, sokakta 3 tane minik yavru kedi dünyaya getirdiği oldu. Bir de yavrularını sahiplenişi.

Ne mahalledeki çocukları ne de başka birini yanına yaklaştırmadı uzun bir süre.

Sabırla, özenle emzirdi onları. Anne olarak doğadaki görevini yapıyordu işte ve o sadece dişi nesle bahşedilen koruma güdüsüyle yavrularının yanına kimseyi yaklaştırmıyordu. -Aklıma oğlumu kucağına aldığım ilk dönemler geldi. Bizim mahallenin rengi beyazdan griye dönmüş kedisi gibiydim ben de. Sanki bebeğimi benden başka kimse daha iyi tutamaz, ona kimse benden daha iyi bakamaz gibi geliyordu o ara.-

Bir sabah günlük gazetemi almak için sokağa çıktığımda bizim kediyi acı acı bağırırken buldum.

Çaresiz bir şekilde miyavlıyor, özellikle arabaların altlarını ve etrafını kokluyordu.

Yavruların bulunduğu yere gittiğimde, üç yavrudan birinin olmadığını gördüm.

Bizim kedi yana yakıla, ağlamaya yakın bir miyavlamayla, kaybolan yavrusunu arıyordu.

Birileri mi almıştı yavruyu yoksa başka bir şey mi olmuştu?

Bilemedik.

O anda kedinin gözlerinde gördüğüm acıyı uzun bir süre unutamadım.

Anne kedinin yaşadıklarını aklıma, birkaç gün önce okuduğum bir haber getirdi.

“Bir anne evlilik dışı dünyaya getirdiği 10 günlük bebeğini arkadaşlarıyla birlik olarak döve döve, tekmeleyerek öldürdü.”

Okuyunca ürperdim. Neye üzüleceğimi şaşırdım.

18 yaşındaki bir genç kızın girdiği evlilik dışı ilişki ya da ilişkilere mi, dünyaya gelen bir “canın” yaşama hakkının hem de annesi tarafından elinden alınmasına mı, yoksa çöken ahlâk değerlerimize mi üzüleceğimi şaşırdım.

Ne diyeyim, sokakta doğurduğu yavrularına sahip çıkan bir kedi kadar olamıyor bazen bu “düşünen hayvan” dediğimiz insanoğlu!!!. Üstelik bundan yedi yıl önce gelmesini merakla beklediğimiz 2000’li yılları yaşarken!!!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Benimde balkonumda eski tv sehpasının içinde bir kedi doğum yaptı...3 yavrusu oldu...asla yaklaştırmadı beni ... günü geldiğinde de aldı gitti yavrularını...kötü bir manzara ile karşılaşacağımı düşünürken tertemiz buldum orayı halen şaşkınım...alana ne çok ders var değil mi?

Halide 
 11.10.2007 21:41
Cevap :
Kesinlikle çok ders var onlardan alacağımız. Sevgilerimle... Not: Bayram sabahı gördüm yorumunuzu, -bir göz atayım dedim sabah sabah bloğa-, bayramınız kutlu olsun. Tekrar sevgiler:))  12.10.2007 7:46
 

Üreyen canlının fıtratında yavrusunu koruma içgüdüsü var. Bu konu insanda biraz daha bilinçli. Buda neslin devamı kuralı geregereği yaratılış gayesi ve genlerden kaynaklanan yaratılış gereğidir. Blog yazısı olarak iyi işlenmiş.Sevgiler-Selam.

Nariçi 
 10.10.2007 0:15
Cevap :
Sevgili Nar içi, çok çok güzel bir yorumdu, ne güzel açıklamışsın. Katkıların için çok teşekkür ederim. Selamlar, sevgiler...  10.10.2007 8:41
 

bütün bildiklerimi tersine döndüren, bi türlü anlayamadığım bi haber. Özellikle doğum sonrası, tavan yapan annelik içgüdüsü, bütün memelilerde aynı şekilde seyrederken...nasıl olmuştu da kıymıştı o masum yavrucağa...hem de...öff...dilim, elim varmıyor özlemcim. Çok iyi bağlamışsın canım. yüreğine sağlık. belli ki senin ki iş başında, tatile filan gitmemiş baksana...

Neşe İleri 
 08.10.2007 16:56
Cevap :
Biz anlayamayız böyle bir durumu Neşe Abla. Normlarımıza, anneliğimize, kişiliklerimize ters düşer. Benim peri buralarda, hele şu bir kaç gündür yaşadıklarımdan en az iki yazı konusu çıkar, benimki hadi diyor da ben kısa sürelerle oturuyorum bilgisayarın başına. Canım Neşe Ablam sevgiler yolladım sana:))  10.10.2007 8:43
 

Bazan diyorum ki hayvanlar kadar olamıyoruz bu iki örnek ispatlıyor herşeyi sevgiden yoksun insanlar öyle çok ki hergün bir yenisi görüyoruz hayretle sevgiler

Meral Yağcıoğlu 
 08.10.2007 15:28
Cevap :
Bu bir iç büdü Meral'ciğim. Doğadaki canlılarda olan koruma iç güdüsü. İnsan da durum biraz değişiklik gösteriyor. Her koşulda hayvanlardan ders almak gerek aslında. Sevgiler Arkadaşıma:)  10.10.2007 8:45
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 157
Toplam yorum
: 1552
Toplam mesaj
: 264
Ort. okunma sayısı
: 1629
Kayıt tarihi
: 12.10.06
 
 

İstanbul doğumluyum ama 20 yıldır Antalya'da yaşıyorum. 3 yaşında bir oğlum var ve eğitimciyim. Kend..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster