Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Temmuz '06

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
519
 

Anneannem ve akşam sefaları

Anneannem ve akşam sefaları
 

Anneannemin gerçekten çok güzel bir evi var. Tüm o dev apartmanların içinde, yel değirmenleriyle savaşan Don Kişot gibi mağrur ve onurlu duran kerpiçten yapılmış, çatısı kırmızı kiremitli bir ev.

Önünde küçük bir bahçe… Yıldız çiçekleri, güller, kına çiçekleri, sardunyalar, küpe çiçekleri ile insanı hangisine bakacağını, hangisini koklayacağını şaşırtan ve aynı zamanda güzelliğiyle yoran bir bahçe bu.

Yolu tesadüfen buraya düşen bir yabacıyı şaşırtıyor ev. Kentin ortasında hala kır yaşamı süren bu 90’lık köylü güzeli, onlara “Ben başka yerde yaşayamam yavrum.”diyor “Çiçek, ağaç olmadan yaşayamam ben.”

Onun sevgisinden mi nedir bilinmez çiçekler buldukları en ufak toprak parçasından dışarı çıkıp, salkım salkım açıyorlar. Taşların arasından çıkıyorlar, bahçenin kenar çizgisini belirlemek için yapılan tuğlaların arasından başlarını çıkarıyorlar…Yaşayabilecekleri, nefes alabilecekleri ve sevilebilecekleri tek yerin burası olduğunu düşünüyor gibi, o küçücük bahçede toplaşıyorlar…

Anneannem hiç birine hayır demiyor. Onları koparıp atmıyor.Gelene hoş geldin sefa geldin deyip başlarını okşuyor, su veriyor onlara, konuşuyor.

Akşamlarını evinin önündeki bir divanda geçiriyor anneannem. Orada oturup çiçeklerini izliyor. Bazen ben de katılıyorum ona... Birlikte sessizce, çiçeklerin kokusundan büyülenmiş öylece oturuyoruz…İnsanın içine işleyen, tatlı bir koku yayılıyor havaya… “Ne kokuyor?” diyorum. Anneannem köşedeki Akşam Sefasını gösteriyor. Çiçeklerin yarısı sarı renkte yarısı pembe… Kendi hayallerine dalmış, yaydığı o büyülü kokudan habersiz öylece duruyor Akşam sefası…

Yaz böyle masalsı biz iz bırakıyor bana… Anneannemden hatıra olarak gelecek yıllarda sevgiyle saklayacağım hatıralardan biri olacak tatlı akşamların izlerini…

Anneannem bir çiçek koparıp veriyor elime… Kitabımın arasında ömrüm oldukça saklayacağım narin bir çiçek… Yaz akşamlarının kokusu ve anneannemin kokusu…Hep benimle kalsın diye…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sanki kokuları duyar gibiyim.İnsana huzur ve dinginlik veren bir yazı olmuş,çok hoş.Sezen Aksu'nun "Son sardunyalar"şarkısını anımsattı birden.Yazıda vermek istediğin duyguyu yansıtmışsın.Anneannen ile fotoğraf çektir ve ikinizde objektife gülün.10yıl,20 yıl sonra bu fotoğraf sana çok şey anlatacak.Hoşçakalın,sevgilerimle...

Ahmet AYDIN 
 05.07.2006 11:55
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1049
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster