Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Mart '15

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
448
 

Anneannemin öyküleri - 2

Anneannemin öyküleri - 2
 

Yine bir başka hikayeyle anneannem, yanında bilgeliğin verdiği duruşuna saygı duyarak bir başka olaya; komşuluk ilişkilerine uzanıyordu. Savaş günlerinde yaşanan her anlatım, insanların iç yüzünü dışa vuran zaman dilimleri, dostluk, arkadaşlık, kadir, kıymet bilmek denen bütün değerler silinip yokolur. İnsanlığın değer ölçüsünün bir anda silindiği, savaşın bir başka kirli yüzünü yansıtan insan ilişkilerine uzanır.

"Sizlere masal gibi geliyorsa da, anlattıklarımın hepsi yaşanmış olaylardır. Unutmayın, bu yaşanmış hikaye savaşın arka yüzünü, insan dayanışmasını yok eden buruk bir tabloydu. Komşuluğun sıcak yaklaşımına zarar veren dönüşlerle ne dostluk, ne arkadaşlık kalıyor, bir anda tüm bunlar yok olabiliyor.

Savaştan 1 yıl önce mübadele ile Çanakkale'ye yerleşen bu Rum aile, anneler, babalar, kuzenler, yeğenler, çocuklar ile çok kalabalık bir aileydiler. Bizim evimizle onların evi ortasında bulunan bir duvar aralığı kadar yakındık. Yeni komşularımızla tanışmak için evden götürdüğümüz böreklerle ve çöreklerle hoşgeldiniz dedik ve kısa zamanda komşuluğun verdiği samimiyetle birbirimizi tanımaya başladık. Aradan geçen zaman içinde, bu dostluk giderek büyüdü, Sanki yakın bir akrabamız kadar birbirimize yardımcı oluyorduk. Onların dili ile bizim dilimiz bile arkadaş oluyordu, kısa zamanda Türkçeyi yarım yamalak öğrenseler de ilişkilerimize mani olmuyordu.

Sanki bu aile yakın akrabamız gibiydi. Yediğimiz içtiğimiz ayrı değildi. Onların çocuklarıyla bizimkilerin arasındaki oyunlar bile aynıydı. Başlarından geçen olayların savruluşlarının hikayeleri ile bizimkileri de birleştirip öykülerimiz bile arkadaş oluyordu.

Uzun yaz gecelerinde kapı önünde oturup saatlerce sohbet etmenin sonu gelmezdi. Derme çatma olsa da gülüşmelerle onların dilini biz, bizim dilimizi de onlar öğrenmeye çalışırdık. Hiçbir konuda ayrımız gayrımız yoktu.

Gün geldi, Çanakkale Savaşı'nın başlamasıyla düşman gemileri Kilit Bayır sahiline demir atıp taarruza başladığında, "Çanakkale Geçilmez" ruhuyla başlayan direnişte insan olmanın erdemi, dostlukların ve komşulukla başlayan güzel günler, hiç yaşanmamış gibi savaşın başlamasıyla bitebiliyor. İki cepheye dönüşen ilişkiler zinciri kopuyor."

... diyerek anneannem konuşmasına ara veriyor. Bir müddet susuyor, daha sonra Meri'nin can yakan sözünü yavaş yavaş anlatmaya başlıyor.

"Bizimkiler gelecek, hepinizi kopsi kafale edip yok olacaksınız."

Bu sözlerin anlamını çocuk da olsak anlayabiliyorduk.

"Komşuluk ilişkileri, dayanışmanın örneği olan o güzel günler, hiç yaşanmamış gibi savaşın karanlık yüzünü, yakınımızda hem de yanyana olduğumuz diğer evdeki komşum dediğim Meri'nin ağzından duyuyordum. İşte savaş böyle birşey, ne insanlık, ne de dostluk tanıyor, bastığı yeri yok ediyor. Bu birliktelikte, savaşın karanlık yüzüyle, üstü örtülmüş dürtülerin açığa çıkmasıyla, gizli saklı ne varsa ortaya saçılan, düşman cephesine dönüşen insan hallerini gördüm.

Sevgili torunlarım, ben sizlere sadece yaşadıklarımı masal gibi anlattım. Sizler de benim yaşıma geldiğinizde, kendi torunlarınıza, size ait olan hikayelerinizle buluşturacak ve onların sorularına cevap vereceksiniz. Asırlar boyu bu hep böyle başlar ve böyle sürüp gider..."

Yıllar ve yıllar sonra ben de anneanne oldum, 2 torunuma; Aral ve Artun'a, 1983 yılında yaşanan, dedelerinin kaptan pilot olarak kullandığı uçak kazasındaki 9 aylık hastane günlerimizin detaylarını ve annelerinin, torunlarımın şimdiki yaşlarda olduğu dönemlerinin hikayesini dramatize etmeden anlatıyorum. O günler, yaşamla ölüm arasında ince çizginin savaşını verdiğim günlerin hikayesiydi.

Torunlarımın anlayacağı dilde sorularına cevap vermem zordu. Ama yine de o günlerin izlerini taşıyan soru ve cevaplarına verdiğim kelimelerimi tartarak, düşünerek, onları üzmeden anlatıyordum. Anneannemin yaşadıkları gibi olmasa da, umut etmek ve olayın üstüne cesaret göstererek, yılmadan, korkmadan, her savaştan çıkma azmini anneannemin hikayelerinden öğrenmişimdir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 17
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 309
Kayıt tarihi
: 19.06.14
 
 

Ertelenmiş Hayatlar kitabının yazarı; Ela Ülger ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster