Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Temmuz '06

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
1215
 

Anneciğim, babacığım

Anneciğim, babacığım
 

Anneciğim, babacığım yaptığınız her şey için teşekkür ederiz. Amacımız sizi üzmek değil. Biliyoruz bizim için çok uğraşıyorsunuz ve bu uğraşınızı boşa çıkarmayacağız. Siz bize kızdığınızda, kırıldığımız için değil, sizi üzdüğümüz için üzülüyoruz. İnşallah bir gün bu uğraşlarınızı boşa çıkarmayacağız ve hepimiz aynı şekilde ölene dek beraber olacağız. Sizi gerçekten çok seviyoruz. Her zaman da sevgimiz devam edecek, hakkınızı helal edin, bizi seven insanlar, sizi çok seven evlatlarınız..

Yukardaki yazıyı yazan çocuklarınıza ne kadar kızabilirsiniz, sayın anneler, babalar? Kızamayız tabi, evlat sevgisi hiçbir şeye benzemiyor. Onlar için yaşıyoruz, onlar için mücadele ediyoruz, tabiri caiz ise, onlar için saçımızı süpürge ediyoruz, onlarla sevinçlerinde seviniyoruz, onlarla üzüntülerinde üzülüyoruz. Ama onları evlatlarımızı, çocuklarımızı çok seviyoruz. İnsanın yaradılışındaki kavram bu olsa gerek: Doğuyoruz, çocuk oluyoruz, büyüyoruz, evlenip çocuklarımız oluyor, onlar bu sefer yaşamda çocuk oluyor, büyüyor, evleniyorlar, bizler anne, anneanne, baba, dede, büyük baba olup, yavaş yavaş hayattan çekilmeye başlıyoruz.

Ama en önemlisi biz hayattayken yaşamdan genç yaşta kopan çocularımız, "evlat acısı Allah kimseye göstermesin" deriz. Allah hiç bir anne babaya evlat acısı göstermesin, ama yaşamda kader mi desek, alın yazısı mı desek her şey insanlar için, bu acı gelir içimizdeki bazı anne, babaları bulur.

Bu acıya dayanmak zordur, ama hayat bir imtihan değil mi? Hangi şartlarda olursa olsun bu imtihanı da geçmek zorundayız. Şu anda çocuklar, dünyada taraf olmadığı savaşlardan ölüyor, kötü arkadaşları yüzünden alıştığı uyuşturucudan ölüyor, çetelere girip aralarındaki çatışmalardan ölüyor, bulaşıcı hastalıktan ve açlıktan ölüyor, tarfik kazalarından ölüyor ya da denizde tekneyle sorumsuzca yapılan manevrayla pervanenin vucudunu parçalayıp 29 gün sonra ecele yenilip ölüyor.... Ölmesinler... Dünyada hiç bir çocuk, genç, geleceğimizin teminatları ölmesin... Yaşam kutsalsa gelecekse ölüm, ecelle gelsin....

Dünyadaki tüm çocukların barış ve huzur ortamında sağlıklı yaşaması dileğiyle.....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 319
Toplam yorum
: 951
Toplam mesaj
: 311
Ort. okunma sayısı
: 6106
Kayıt tarihi
: 14.06.06
 
 

25.08.1963 İstanbul doğumluyum. A.Ö.F İşletme mezunuyum. 8 sene profesyonel kalecilik yaptım. (Ey..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster