Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Ekim '12

 
Kategori
Çocuklar ve ilkler
Okunma Sayısı
250
 

Anneee, peki yarın nerede uyanacağız?

Anneee, peki yarın nerede uyanacağız?
 

Taşındım…

Ankara’ nın bir ucundan, diğer ucuna geldim…

İlk günlerde, her ne kadar artıları çok olsa da bu değişimin,

huzursuz eden yönleri de oldu beni, ama daha iyiyim…

Seneye oğlum okula başlıyor…

Dört buçuk yaşındaki bızdığımın gelecek yıl ne yapacağını kara kara düşünsem de,

şimdiden bu duruma göre yaşam standartlarımı düzenlemek kaçınılmazdı…

Ev- işyeri-okul üçlüsünü birbirine yaklaştırmak, hem zaman hem de emek açısından daha iyi olacaktı…

Biz de bunu yaptık…

Her şey düşüncede daha yapılabilir gelir, ama iş başa düşünce ne kadar hazırlıklı olursan ol, her ilk gibi zorlayıcıdır biraz…

Taşınma fikri vardı kafamızda, fakat bu kadar kısa sürede olacağını tahmin etmemiştim…

Kendimi bir anda eşyaları kutularken buldum… Bir gün de kapıda nakliyeciler belirdi…

Hara güre, ne olduğunu anlamadan,  yeni evime doğru yol alıyordum…

 

Kuş misali olduğumuzu, hayatın planlarla yürüyemeyeceğini, bir an sonrasının ne olacağının bilinemeyeceğini dilime pelesenk etmişimdir hep,

ama buna içtenlikle inanmadığımı, sözün gelişi söylediğimi, aslında derinlerde yaşamımı programladığımı, birden bire bu yeni mekânla karşılaşınca şaşırdığımda daha iyi anladım…

Şaşırmak ne kelime..!

Afalladım…!

Anladım ki; ben demek alışkanlıklarım demekmiş…

Yerine daha iyisi gelse bile,

önceki; hep aranılan oluyormuş…

 

Yakın bir arkadaşım, oğlumun yeni ev ve çevresine adaptasyonda zorluk çekebileceğini söylemişti…

Hatta kreş psikologuna danışıp, bir şeyler yapmam gerektiği konusunda beni uyarmıştı…

Bunun olabilme ihtimali bile beni ürküttü.

Oğlumun uyum sağlamakta sorun yaşayacağı aklımdan bile geçmemişti.  

 

O yoğun süreçte profesyonellerden destek almak için zamanım olmadı…

İş başa düşmüştü bir kez daha…!

Arda’ yı her şeyin içine katmaya karar verdim…

Eşyaları paketlerken onun da yardımını istedim hep. Yeni evimizin güzel yönlerini anlattım…

İlk davet edeceğimiz misafirlerin listesini bile birlikte hazırladık…

Taşınacağımız gün gelip çattığında, oğlum da bunu bekliyordu artık…

 

Yine de evde her şey üst üste olduğundan kutudan, hurçtan adım atacak yer kalmadığından,

 yeni eve de temizlik, boya- badana için sık sık gidip geldiğimizden

pek çok geceyi teyze, dayı ve anneanne evlerinde misafir olarak geçirdi...

Birkaç hafta içinde o hiç bitmeyecek sandığımız koşuşturmaların da sonuna geldik…

 

Ve kendi evimizde ilk sabah…

Arda gözlerini oğuştura oğuştura yatağımıza tırmandı,

-“Anneee, peki yarın nerede uyanacağız..?”

 

O hafta bu soruyu tekrar ederek yeni güne başladı her defasında…

Eski evinde mi, yeni evin de mi kalacaktı…

Neresi ona aitti…?

Ben bile değişikliklerde zorlanırken onun bunu yaşamasından normal ne olabilirdi..?

Gerçi ondan aldığım cevaplardan bu evi daha çok sevdiğini anlıyordum…

Şimdi üç haftayı devirdik, O’ da nerede uyanacağını düşüncelerinde oturttu…

 

Sevdiği ortamı, sevdikleriyle paylaşıyor… Bundan çok mutlu oluyor. Duygular bulaşıcı… Şimdi oğlumun dudaklarında beliren tebessümün aynısından bende de var…!

Cemile Torun bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Önce karşılıklı gülümsemeniz eksik olmasın yeni yaşam alanınızda, sonra tebrik ediyorum siz yeni nesil anneleri, ne yazık ki bizler siziler kadar paylaşım yaşayamadık çocuklarımızla, aman sen kenarda dur büyüyünce yaparsın şeklindeydik.Çok güzel bir paylaşım okudum ve sevindim mutlu olmanıza yolunuz açık olsun oğlunuzla beraber sevgiler

Cemile Torun 
 20.12.2012 18:33
Cevap :
Anneliğin tanımı değişiyor galiba... Artık çocuklarımız doğduklarında bile algıları çok açık oluyor... Biz onları değil, onlar bizi büyütüyor... Ben sadece oğluma yetişmeye çalışıyorum... Teşekkür ediyorum yorumunuza sevgiyle...   22.12.2012 21:41
 

Hayırlı osun. Umarım Arda'nızın da sizin de yeni mekan ve çevrenize uyumunuz kısa sürer. Epeydir pek yazmıyorsunuz, demek bu nedenle... İyi günler, yeni mekanınızda mutluluk dileklerimle...

Ersin Kabaoglu 
 24.11.2012 12:25
Cevap :
Teşekkürler sevgili Ersin, alıştık sayılır... Şu ara işte de yoğunluk var. Yeni bir projeye başladık ekipçe, hali hazırda devam eden bir proje vardı zaten...Yeniyi üretmek yoğunlaşmayı gerektiriyor. Belki de nedenlerden biri de budur... Sevgiyle...  26.11.2012 9:15
 

Mühim olan, bir arada ve sağlıklı oluşunuz.Sevgiler ve selamlar Kıbrıs'tan.

Göksel47 
 12.11.2012 17:46
Cevap :
Bu hergün uyandığımız bir mucize aslında ve en az farkında olduğumuz..! Teşekkür ediyorum yorumunuza... Ankara' dan sevgiler..!  13.11.2012 9:08
 

Arda'nın sorusu çok tatlıymış:) umarım daha da içine sinmiştir size ve Arda'ya yeni ev..güzel, sağlıklı günleriniz olsun hep..

ümitümit 
 11.11.2012 13:34
Cevap :
Şimdi, sanki önceki evde hiç yaşamamış da hep buradaymış gibi... Hepimiz öyle değil miyiz..? Alışamıyacağımızı sandığımız nicesine alışıyoruz, neyse ki bu bizim için iyi bir duruma geçiş oldu..! Teşekkür ediyorum yorumuna sevgili Ümit...  12.11.2012 9:11
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 57
Toplam yorum
: 351
Toplam mesaj
: 5
Ort. okunma sayısı
: 464
Kayıt tarihi
: 04.01.12
 
 

Kendinin farkında olmakla başlar herşey.  Akar giderken birşeyler insan tutunmak ister hayata. Bu..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster