Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Mayıs '15

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
276
 

Annem'e mektuplar- 4 / Anneler günü

Annem'e mektuplar- 4 / Anneler günü
 

İnternetten alınmıştır.


Annem;

Günün kutlu olsun. Seni hala çok özlüyorum. Artık, yaşadıklarımızın bir kabus olmadığını biliyorum. Hepsi gerçek. Sen gittin. Bir daha gelmeyeceksin. Kabullenmekten başka çarem yok.

Sensiz ilk anneler gününde ; ardından yaşananları anlatmak istiyorum sana.

Anneannem öğrendi hastalığını, bize çok kızdı, gizlediğimiz için. Senden de gizledik, biliyorsun artık. Üzülmenizi istemedik anneciğim. Arkandan çok ağladı anneannem. Gözyaşı dinmek bilmedi. Evlat acısıyla yandı da yandı. Arkandan ağıtlar yaktı. ’ Kibar kızım’’, ’’kibarım’’ diye ağladı  günlerce. Seni o yıkamış. Bir anne için ne büyük acı. Doğurduğu bebeğini , gömülmek üzere yıkamak…Saçında benim pembe tokam varmış. Hani, ana evimde geçen yıl unuttuğum . .. Avuçlarında sımsıkı tutuyor, yanından ayırmıyor onu, kokun sinmiş diye. Kokun sinen diğer kıyafetlerini biz aldık anne. Kızların …

Teyzelerim kahroldu. İnanamadılar gidişine. Oysa biz onlara hastalığından bahsetmiştik. Ama hep iyileşeceğine inandılar. Kendilerini kandırdılar anlayacağın. Sen onların ablalarıydın. Ablasız kaldı büyük teyzem. Yıllardır altlı üstü oturmanızdan dolayı çok anı biriktirmiş . O anılar bir bir ağıt oldu.

Babam da ağladı arkandan biliyor musun? Hiç ağlarken görmediğim babam, sen gittiğinde  çok ağladı. Pişmanlıkları, yaptıkları, yapamadıkları göz yaşlarıyla  toprağına aktı. Ona söylemek istediklerimiz boğazımızda düğümlenip kaldı anne. Kızgınlığımız, kırgınlığımız, gözlerine baktıkça merhamete karıştı.

Bir buçuk aydır hastanede babam. Büyük bir trafik kazası geçirdi. ‘’Kırılmadık kemik kalmamış neredeyse’’ dedi doktor. Yoğun bakımda çok kaldı. İki ameliyat geçirdi arka arkaya. Ama sen merak etme, tam da istediğin gibi onun yanındayız hepimiz. Görevimizi yapıyoruz. Ne kadar üzmüş olsa da seni, hep derdin ya, ’’O,  sizin babanız’’. O bizim babamız anneciğim, evet. Onun için de çok üzülüyoruz. İyileşmesi için dua ediyoruz.

Bize gelince;

Küçük oğlun, ince sızın, son anlarını tek göremeyen göz bebeğin ;çok üzüldü, çok ağladı annem. Derin bir yara kaldı onda, senden geriye, bunu görüyorum. Adana’da olduğu sürece mezarını sık sık ziyaret etti, ağaç fideleri dikti, çiçekler ekti. Çok isterdin ya, namaza başladı. Senin son isteğini yerine getirircesine, görev bilerek. Görseydin nasıl mutlu olurdun.

Büyük oğlun çok göstermedi duygularını yine. Naaşının başında bağırdım ona, çıldırasıya. Çok üzgünüm. Böyle olsun istemezdim. Ama, yasını tutmama engel olmaya kimsenin hakkı yoktu. Buna tahammül edemedim annem.

Kızların için ne ifade ettiğini biliyorsun. Nurumuz, ışığımızdın. El bebek gül bebek sarıp sarmaladığımızdın. Dayanağımız, sığınağımız, dert ortağımız, sırdaşımız, can dostumuzdun. Her birimizin diğer yarısı olacak kadar çoktun. Sıkıntılarımızın, üzüntülerimizin, bunalımlarımızın ilacıydın.

Sana söyleyecek çok şey var bize dair. Ama benim hala bu kısmı yazmaya gücüm yok. Şimdi, şu anda, kokuna ve sesine ihtiyacım var anne. Sana sarılmaya ihtiyacım var.

Dediler ki, geceymiş suçlusu; çırıl çıplak, sere serpe ruhumun kuytularında gezinen kederin... Kaderimden, kederimden kime ne! Annem o gizde bir ninni sesi artık. Acımdan,gecemden kime ne!

Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Her yalnızlığımızda daha çok anne -babaya sarılıyoruz ve yokluklarını hissettiğimiz an ki bunu sen de çok iyi bilirsin ben bunu kelime bulup anlatamıyorum çünkü her geçen gün ben de babamı daha çok özlüyorum.....ya bizler daha duygusal olduk yada toplum olrak bencil...çokuz aslında ama yokuz garip bir durum ...sevgimle yanında olmayı istedim yanında olamıyorsam da her zaman yüreğini yüreğime yaslayabilirsin..

Tülay EKER 
 18.05.2015 16:01
Cevap :
Nasıl söylesem...İnsan olmanın gereği,acıda yaslanacak bir omuz arıyoruz.Ben yaslanacak omuz derken ,siz bana yazının gücü ve büyüsüyle, belki de çok uzaklardan yüreğinizi gönderdiniz.Güzel insanlığınız için,yüreğiniz için sonsuz teşekkürler ve en derin sevgiler.   18.05.2015 18:26
 

Ben ..acını özlemini hissettim bil istedimm.........sabırlar diliyorum..sevgimle....

Tülay EKER 
 16.05.2015 14:24
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum.Annemin ölüm haberini aldığımda otobüsteydim.İstanbul'dan Adana'ya gidiyordum ve yaklaşık 13 saatlik yolun henüz 2.saatiydi.Gecenin 1 idi. Anlatması çok zor o anları.Ve tek istediğim otobüsteki o insanların acımı paylaşmasıydı.Arkadan bir genç kız sadece yanıma geldi ve mola yerinde inmem ve hava almama için ısrar etti. Tanımadığım O genç kızın omuzunda hüngür hüngür ağladım.İnsanlar çok duyarsız artık ve biz her geçen gün biraz daha yalnızız.  18.05.2015 8:55
 

unutulurlarsa ölürler...işte o zaman sadece o zaman ölürler...unutulurlarsa...başka da bi sözüm yok...ne hayata ne ölüme...

nedim üstün 
 15.05.2015 23:18
Cevap :
Unutmak mümkün mü!Unutmam, yaşadığım sürece.Canımdan kopan candı annem.Canım çok yandı. Hayata söyleyecek çok sözümüz var gibi de, ölüm her kapımızı çaldığında ,susuyoruz öylece.Teşekkürler ve saygılar Nedim Bey...  18.05.2015 9:11
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 90
Toplam yorum
: 165
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 280
Kayıt tarihi
: 30.01.09
 
 

Adana'da doğdum. Havasının ve insanının sıcaklığı ile ünlü bu kentte çocukluğumu büyüttüm. Üniver..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster