Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Ağustos '08

 
Kategori
Özel Günler
Okunma Sayısı
779
 

Annem Hayriyanım'ın Akide Şekerli kabul günleri...

Annem Hayriyanım'ın Akide Şekerli kabul günleri...
 

Annem Hayriyanım geçmişe hüzünlü bir yolculuğa çıkmış gibi...Yıl 1979,İzmir


Oğuz TÜMBAŞ

Nereden aklıma geldi akide şekeri? Annemin kabul günlerini neden anımsadım? Hayriyanım’ı özlemiş olmalıyım. 39 yılımın her karesinde yer alan annemi... Hüznü, acıyı, sıkıntıyı, yokluğu yaşamış kadını...

Birinci Dünya Savaşı sona erdiğinde 5 yaşında, İkinci Dünya Savaşı kapımıza dayanıp geri döndüğünde 36 yaşın içinde. Ben 3. ve son çocuk olarak dünyaya merhaba dediğimde, annem Hayriyanım 37’inde.

Onu 3 Ağustos 1985 günü İzmir’de kaybettim! Bugün ondan uzak 23’ncü yılım. Eski fotoğrafları bulup çıkardım, anılar yolculuğuna çıktım.

Gaziantep’in Oğuzeli ilçesinde başlayan çocukluk yıllarımda, orta ve lise öğrenimimde, Ankara’da memuriyet yaşamımda, Diyarbakır’da, İzmir’de birlikte olduk.

Şimdi 62 yaşında onu özlediğimin ayrımına vardım. Ana’ya duyulan sevgi, özlem anlamlı oluyor. Ağlarsa anam ağlar; gerisi yalan ağlar, sözünü her zaman yüreğimde duyumsarım.

Sevgili anacığım, Oğuzeli’nin iyi insanı, hanım kadını Hayriyanım, ışıklar içinde uyu. Gönül ablam, Yaşar ağabeyim ve ben ellerinden öpüyoruz.

Bugün içimden geldi, bir de şiir yazdım senin için. O şiiri de paylaşalım istiyorum.

her anne biraz Hayriyanım’dır

hüznün hazinesini saklar yüzünde

ama her anne

hayriyanım olamaz

çünkü annemdir

özge yerine oturur kalbimin

ağartır çilenin değirmeninde saçlarını


şimdi bir tarih düşüyorum 46 yılına

belki ramazan sıcağına

belki tozuna toprağına kasabanın

radyonun düğmesine basıyor ebem

çığlık çığlığa bir

şarkıya başlıyor ince bebek

yurt çıkmazı sokağında şenlik

babam ut çalıyor

ablam soğuk sular çekiyor kuyudan

abimde çıt yok

kıskançlığı koşturuyor bahçede

her ayın yedisi ve yirmi yedisi

uyakları zengin

belleğime iki sokak numarası gibi yazılmış

havva hanım

kâniye teyze

nigârın annesi refakat

akide şekeri tadıyla öpmüşüm ellerini


annem ki hayriyanımı kasabanın

tek göz odada

tek gözüyle umutlu terzi

gözlüğünde kır çiçekleri

alır aşkını sulardan

gamı salar akan sulara

gönlünü taze tutan polyanna sanki

akça pakça anne olur gönlüme


şimdi kaç yılı eskittim

hangi sular geçti yanı başımdan

kirlendi

rüzgârların hangi kanadına bıraktım

dingin yılları

babam sinir küpüne turşu basmıyor artık

ney’i duvarda bir hüzün soluğu

annem yeni bir şarkıya başlamış

beyaz bulutlarda

hadi bakalım her ayın yedisine çir ser

yirmi yedisine akide şekeri tadı koy
her ayın

hayriyanıma selam söylesin kuşlar

çiçekler açsın ruhunda

aşklı sulardan geçsin umudu

yüreğime yürüsün


OĞUZ TÜMBAŞ


3 Ağustos 2008

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Oysa Henüz Doğmuştuk unuttuk saflığı neden ışıksız geceye durduk oysa henüz doğmuştuk hayatı bilmiyorduk yalancı bir kum saatinde uykunun kenarında neler kaçırdık yaşarken neler unuttuk ölümle... Nur içinde yatsın sevgili anneniz. Çok duygulandırdınız beni. Birkaç dize eklemek içimden geldi. Sevgi ve dostlukla...

GÜZİN 
 11.09.2008 2:10
Cevap :
Güzin hanım, içten duygularınız ve dizeleriniz için çok teşekkür ederim. Ortak duyarlıkları, düşünceleri, dostlukları paylaşmak elbette güzel. Yaşama anlam ve renk katan da bunlar olmalı diye düşünüyorum. Sevgi ve saygıyla...  11.09.2008 11:11
 

benim anneme benziyorsunuz oglunuzun yazdigi siire baktigimda . annem de bir otuz yili gecti bizleri aci icinde birakip goceli. dualarimiz sizlerle ...

Nursen 
 05.08.2008 8:49
 

Sabahın bu erken saatinde hüzün yolculuğuna çıkardın beni de... Nur içinde yatsın. Ana gibi yar olmaz tabi. Şiir de çok çok güzel olmuş, o sıcak yüreğine sağlık. Saygılar.

Rıfat Mertoğlu 
 04.08.2008 8:39
 

Nur içinde yatsın anacığınız. Ben, ölümün boyut değiştirmek olduğuna inanırım. Nasıl ki ana rahmine düştüğümüz anda ruh- beden birliğinin nasıl sağlandığını bilmiyorsak, bu dünyadan ayrılanların ruhunun da nerelerde dolaştığını bilemeyiz. İnanıyorum ki bizleri bir şekilde görüyorlar. Sevgi ve saygımla...

Tülin Aksoy 
 03.08.2008 22:22
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 178
Toplam yorum
: 278
Toplam mesaj
: 85
Ort. okunma sayısı
: 1434
Kayıt tarihi
: 01.06.08
 
 

1946 yılında Gaziantep’in Oğuzeli ilçesinde doğdum. İlkokulu aynı ilçede, ortaokulu Ceyhan’da, li..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster