Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ocak '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
311
 

Annem

Annem
 

BENİM ANNEM BİR KARDELENDİR!!!


Bu sabah erkenden kalktım. Pencereme çiseleyen yağmur damlalarını izlerken, bir yandan da senin gelip beni uyandırmanı bekliyordum. Birden içimi bir korku sardı. Yalnızlık hissi tıpkı sessiz bir düşman gibi gizlice ele alıyordu beni, daha sonra yataktan usulca kalktım. Ufak adımlarla odana doğru ilerliyordum. Beni öperek uyandırmamanın hırsını alacaktım senden. Odana girdiğimde yatağındaki soğuk boşluk yalnızlığın kokusu bana bir gerçeği unuttuğumu hatırlattı.

Senin olmayışını...

Şimdi yatağımı ben topluyorum, kahvaltımı ben hazırlıyorum, bulaşıklarımı ben yıkıyorum. Aslında hiçbiri zoruma gitmiyor. Benim canımı acıtan sensizlik ANNE…

Bahçemizde beslediğin kediler var ya, şimdi sanki her şeyin farkındalar da bana seni sorarmış gibi bakıyorlar. Ama hiçbir şeyi belli etmiyorum. Her sabah ve her akşam sütlerini veriyorum. Sardunyalarına da bakıyorum. Evdeki hiçbir şeyin yerini de değiştirmedim. Belki kendimi avutuyorum seni sensiz yaşamakla.Hani bana her zaman söylediğin bir söz vardı ''Zaman her şeyin ilacı sabret kızım.''

Zaman geçiyor, sabrediyorum ama içimdeki bu acı bu sensizlik hiç geçmedi be ANNE.

ALLAHA isyan etmiyorum ama çok özlüyorum ANNE seni… Yatmadan önce kokunu sürüyorum, yastığına sarılıyorum, sanki sana sarılıyormuş gibi yalvarıyorum ALLAH’A, rüyamda seni görebilmek için. Ama göremiyorum. Uyanmak içimden gelmiyor sensiz geçen boş bir günüm daha olmasını istemiyorum. Ama zamanı ne bir saat gibi ileri alabiliyoruz. Ne de geri, o hiçbir şeye aldırmadan gidiyor ve bizi ardından sürüklercesine.

Bazen kendimi ödüllendiriyorum, senin yaptığın yemeklerden yaparak. Senin bana söylediğin gibi yapsam da ama hiçbiri seninkiler gibi olmuyor Anne…

Çünkü hiçbiri senin o gül kokan ellerinden yapılmıyor…

Seninle geçen zamanımı düşündüğümde o kadar pişman olduğum şey var ki… Seni sevdiğimi belli etmemek, sana yakın davranmamak gibi.

Ben seninle ilgili her şeyi içimde yaşadım Anne şimdi keşke diyorum.

Keşke hiçbir şeye bakmadan SENİ SEVİYORUM deseydim.

Sarılsaydım bırakmaksızcasına bunları düşünmek fayda etmiyor şimdi...

Sana hep söylemek istediğim ama büyüdüm artık deyip ertelediğim bir söz var ya onu her gün fotoğrafına bakıp binlerce kez söylüyorum. Hiçbir karşılık vermeden bana öylece bakıyorsun.

ANNE sana hayatında söylemediğim şeyi artık her gün söylüyorum “SENİ SEVİYORUM…

NESLİŞAH KESTANE

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevdiklerimizi kaybedince, nasıl bir boşluk içine düşüyoruz. Değil mi? Ama önemli olan onlara olan özlemimizi dile getirebilmek sanırım.. Bazı zamanlarda onu bile yapamıyoruz. İçimiz acısa da yapamadığımız durumlarda kalıyoruz. Sabır diliyorum, tüm sevdiklerini yitirenlere ve size.. Saygılarımla..

Talip Bölükbaşı 
 17.01.2008 21:32
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 8
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 499
Kayıt tarihi
: 16.01.08
 
 

Çalışmayı seviyorum. İş hayatında düzeni ve sistemi seven biriyim. Film izlemek ve yüzmek hobilerim ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster