Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Nisan '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
1874
 

Annemi özlüyorum

Bu gün annemi en çok özlediğim günlerden biri.Çünkü moralim çok bozuk. Çünkü yine işten çıkarıldım. Çünkü kendimi yalnız ve çaresiz hissediyorum.Çünkü şu an beni seven ya da benim sevdiğim birinin omuzunda ağlamaya, başımın okşanmasına ve sevgiye sığınmaya çok ihtiyacım var. Üstelik yarın doğum günüm. Ve ben yarın gelsin hiç istemiyorum. Şu anda sahte geliyor bana her şey. Bir tek annem gerçekti. O'nun sevgisi gerçekti. "Üzme kendini benim akıllı, güzel, çalışkan kızım sana iş mi yok?" diyecekti.
13-14 yaşlarındayken, herkese teker , teker yazdırdığım hatıra defterim geçti elime biraz önce. Elime geçmedi aslında anneme yakın olmak için O'nun yazıklarıyla avunmak istedim. Şöyle yazmış annem:

" Benim minicik kızım(aslında boyun boyumu geçti ama sen hala benim miniciğimsin)
Bana ayırdığın bu kalbin kadar temiz sayfaya duygularımı, içimden geçenleri yazsam sığmaz elbette, bunun için, senin harita metod defterlerin gibi kocaman bir kaç defter ve bana da upuzun bir vakit lazım. Şu kadarını söyleyeyim ki benim tatlı, güzel, akıllı, melek bir o kadar da yaramaz ve inatçı kızım seni kelimelerle tarif edilmeyecek kadar çok seviyor , sensiz yapamıyorum. Benim canım, tatlı bir dakika önce kavga edip bir dakika sonra barıştığımız kıyamadığım kızım, dilerim hayatta hiç bir zman üzülmeyesin, acı çekmeyesin.
Şu anda ne düşünüyorum biliyormusun? Seni o dizlerime yatırıp salladığım, sana ninniler söylediğim mini minnacık olduğun günler bir geri gelse. O günlere bi dönebilsek. O zaman çok daha mutlu olurdum.
Şimdi kızım büyüdü de çok önemli konularla meşgul oluyor. Kuleli' de okuyan o çocuk yazdı mı bakayım hatıra defterine. Bana bak yazdığı zaman okutacaksın bana anlaştık mı? Ah kızım! daha fazla yazamayacağım. Yazacak o kadar çok şey geliyor ki aklıma toparlayamıyorum bir türlü.
Sadece şunu bil evladım, seni tarifsiz duygularla seviyorum ve her zaman seninleyim. Sensiz yaşayamam ki ben zaten."

11.07.1986 da bu dünyadan göçtü annem. Ben olduğum halde yaşayamadı. Biliyorum o bu gece benim çok üzgün olduğumu anlayacak ve gelecek. Sana katılıyorum anne. Bana ninniler söylediğin günlere bir dönebilsek ben de o zaman çok mutlu olurdum. Sırf senin hatırın için her zaman olduğu gibi güçlü olacağım annne. Sözünden öğretinden dönmeyeceğim. "Kan kussam, kızılcık şerbeti içtim" diyeceğim. Ve bu günleri de atlatacağım.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sanırım bunu sizde hissedebiliyorsunuzdur. Doğum gününüz umarım size yeni bir başlangıç kapısı açar. Sevgilerle..

Gülün içinden 
 02.05.2007 0:22
 

Sevgili canpianalacen, bizim bu Milliyet günlükte kadınlarımız Türkiye'nin romanını, tarihini yazıyor. Ve ey Türk milleti şunu bil ki sen mutlu değilsin; kadınlar ağlıyor senin yurdunda. Haramzade zenginler, sonradan görme zenginler na anlarlar emekten, insanlıktan... Eskiden zenginlerde paranın yanında bir de insanlık vardı. Türklüğün mertliği, müslümanlığın merhameti vardı, şimdi bunlar yok. Ben bu duruma isyan ediyorum, size teselli vermiyorum. Bu doğru olmaz. Zaten savaşçı bir yapınız var. Kadın dayanışmasını önemsiyorum, doğru böyle bir dayanışma da yok. Biz burada, Milliyet günlükte olanlar bir dayanışma oluşumu oluşturabiliriz. Yazı yazmak okumak, yorumlamaktan öte, adeta birbirimizin gerçek kardeşi, dostu olmalıyız. Olanaklarımızı birbirimize sunmalıyız. Anneniz nur içinde yatsın. Yaşgününüzü yeniden kutluyorum. ''Bir tek annem gerçekti. O'nun sevgisi gerçekti'' ki bu çok doğru. İnsanın Allah'tan başka tek dayanağı annesi ve babasıdır. Sağlıcakla kalınız... Sevgilerimle...

Cemal Hüseyin Çağlar 
 01.05.2007 23:43
 

Merhaba, Yazınızı okuyunca çok duygulandım. Ağlamak üzereyim ama en sevmediğim şey başkalarının yanında ağlamaktır. Bu nedenle de kendimi tuttum. Sevgisiz dünyamızda sevgiye kimin ihtiyacı yok ki? Günümüz Türkiye'sinde insanımız maalesef çok mutsuz ve bir o kadar da yalnız. Bir sürü kalabalığın içinde yalnızız...Ve de işsiz. 80 öncesinde işten çıkartmanın bir adabı, insani yönü vardı. Şimdi öyle değil. Sabah işiniz var, öğleden sonra işsizsiniz. Acımasızca ...Bu durumu çok sık yaşayan birisi olarak ben, sizin neler hissettiğinizi anlayabiliyorum. Ama hayat bana şunu öğretti; Her zaman bir çıkar yol bulunuyor. Bir kapı kapanıyor bir diğeri açılıyor. Size de açılacaktır.Hayat öyle de böyle de geçip gidiyor. Önemli olan geride yararlı ve kalıcı izler bırakmak. Doğum gününüzü kutluyorum. Eminim ki anneniz de sizinle birlikte kutluyordur.Sevgi dolu bir yaşam diliyorum. Tülay Hergünlü

Tülay Hergünlü 
 01.05.2007 13:02
Cevap :
Tülay Hanım, inanın bunları sizleri üzmek amacı taşıyarak yazmıyorum ya da ajite olsun diye yazmıyorum ama birilerinin bir başkalarına bir şeyleri fark ettirmesi lazım.Bunu da münasip bir dille anlatmak lazım.Herkesin anlayacağı bir dille.Duyarlılığınız ve hassasiyetiniz için çok teşekkür ediyorum.Sevgiyle kalın.  01.05.2007 14:06
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 167
Toplam yorum
: 320
Toplam mesaj
: 57
Ort. okunma sayısı
: 1794
Kayıt tarihi
: 20.04.07
 
 

01/06/1967 Rize/fındıklı doğumlu olmama rağmen doğum yerimi hiç görmedim. Türkiye'nin hemen her ilin..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster