Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Mayıs '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
407
 

Annemin ayak izlerinde

Annemin ayak izlerinde
 

Bir süre Pendikte yasadim

Her kesi taniyordum bizim binada.

Her katta iki aile, hepside akraba.

Karsimazdaki bina ile bizi ayiran dar bir sokak vardi.

Her kes her kesi tanir, sayar, sever, bizim mahallede.

Hos sohbet bir aileyi düsünün.

Bes katliydi bizim bina.

Karsimizdaki ise dört.

En üst katindan, birinci katina kadar yine hepsi tanidik.

Birde bodrum kati vardi bu binanin.

Bodrum katida tanidikta, iste öyle tanidik.

Aslinda hic birimiz ne tanidik nede anladik.

Oradada bi daire, oradada bi aile.

Evin kapisina ulasabilmek icin, bir kac basamak inmek gerekiyordu.

Yazin ortasinda, günesin o bodrum katindaki insanlarin, küsmüslügü gibi,

oksamadigi tek ev o ev.

Ilk okul mevzunu, bencil, babasindan aldigi babalik mirasini sürdüren,

"ben erkegim, hak benim, hukuk benim, önce döverim sonra severim" düsüncesiyle, bir annenin üc cocugunu birakip, kacmasina sebep olan bir baba.

En büyükleri bir kiz cocugu ondört, onbes yaslarinda,

ikisi erkek üc kardes, o soguk, karanlik bodrum katinda.

Oksijensiz nefes nasıl olmazsa.

Sevgisiz, sefkatsiz, huzursuz, annesiz, babasiz, umutsuz ve isiksiz yasamak olmaz.

Ücüncü kattaki yasadigim evin camindan bakarken, o isimsiz her sabah okula giden, sürekli yere bakma zorunlulugundan, hayatin, ciceklerin ve bulutlarin rengini görmeye müsadeli olmayan, güzel kiz oluyordum bir anda.

„YAPMA BABA VURMA.

BIR DAHA ASMAYACAGIM CAMASIRLARI KAPININ ÖNÜNE.

YAPMA BABA, YAPMAAA:

SÖZ, NEFES BILE ALMAYACAGIM BIR DAHA“.

Kardeslerim, disarida oynuyorlardi, cigliklarimin arasinda.

Ve gözlerimden süzülen yaslar...

Biraz sevkat, biraz sevgi arzusuyla icimdeki aci. Anneeeeeeeeem,

coktan unutturdu bana, vurdugun yerlerin acisini. VUR BABA !

Evimiz iki oda bir salon. Kücük bir evdi.

Kardeslerim bir odayi paylasiyor, babam kendi odasina cekiliyordu, bense salondaki cekyatta. Gündüz okul sonra ev isi, yemek ve herzaman, hazir olmaktan yapamadigim seyi yapiyordum gece, düsünüyordum.

Annemi düsünüyordum, saclarimi oksayisini hatirliyordum, hatirliyordum ama o kadar mazide kalmistiki annem artik, hayal mayal görüyordum yüzünü.

Kardeslerimse babamin yikamis oldugu, kücücük beyinleriyle, annemiz bizi birakip, baska bir adama kacti diyorlardi.

Onlara sadece bakabiliyordum, en derin bakisimla.

Annemin yedigi dayaklari, cektigi acilari, üzüntüyü gösterebilmek adina.

Fakat annem gibi susuyordum bende.

Yasitlarimin, sikayetci oldugu okulum, benim kurtulusum oluyordu adeta.

Bir kac saat özgür oluyordum, cocuk oluyordum, bir kac saat "ben" oluyordum, korkusuzca.

Yine annem olmaya basliyordum okul cikisinda.

Yürüyordum annem gibi , kendi ayaklarimla, onun izlerinde, o soguk, karanlik zindana.

Ve ben, annem oluyordum sessizce, caresizce, usulca, nefes alabilmek adina...

Arzu Aksoy

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Tavsiyelerimle sizin yazı yazmanızda ufakcık bir fayda sağladıysam ne mutlu bana. Abiniz kim? Tanıyor muyum acaba? Doğum Günümü kutladığınız için teşekkür ederim. Dün geceden beri bu konuda bir yazı yazıp yazmamak arasında gidip geliyorum. Biraz karamsar olacak da. Şu anda gidip gelme işlemi devam ediyor. Gittiği yerden gelmezse düşüncelerim yazmayacağım, ama gelir de gözümün önünde duruverirse yazacağım. Saygı ve sevgiler!

Mustafa Mumcu 
 06.06.2007 15:16
Cevap :
Sevgili Mustafa Bey, Umarim düsünceleriniz gittigi yerden size dönerde yazarsiniz.Hic bir yazinizi kacirmiyorum.Abimin adi Okan, tanidiginizdan eminim. Güzel bir gün gecirmenizi umud ediyorum.  06.06.2007 16:38
 

bu yazını derin düşüncelere dalarak, bu düşüncelerle boğuşarak okudum. Ataerkil bir toplum olmaktan kurtulduğumuz günü ben göremem ama inşallah siz görürsünüz. Bir ölümlük canımız var. Cahit Sıtkı Taramcı'nın ''35 Yaş ŞİİRİ'' şiirinde belirttiği gibi, ''... Neylersin ölüm herkesin başında, Uyudun uyanamadın olacak, Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak, Taht misali o musalla taşında.'' İnsanlar artık birbirlerine hükmetmekten caysalar da herkes istediği hayatı yaşayabilse. Saygı ve sevgilerimle. NOT: Sevgili ARZU, Almanya'da doğup büyüdüğün için anlayışla karşılamamız gereken imlâ hataların var. Lütfen sık sık Türk gazeteleri oku. İnternetten de olabilir. Artık her şey kolaylaştı. Vakit bulursan tabii. Bir de edebiyatla ilgilenen herkese şu web sitesini tavsiye ediyorum. ''http://www.edebiyatturk.com.''

Mustafa Mumcu 
 02.06.2007 21:19
Cevap :
temennilerinizi paylasiyorum. Tesekkür ederim yorumunuz icin. Abim söyledi; bugün dogum gününüzmüs. Dogum gününüz kutlu olsun. Mustafa bey. Not: Tavsiyenizi dikkate aldim. Isime de yariyor gercekten. Saygilarimla, esen kalin  06.06.2007 15:08
 

Çok güzel bir yazı... Annelerin ayak izlerinden yürür Türkiye'de kız çocukları... Töre denir , adet denir, namus denir..; ama sen ne istiyorun denmez...Yüreğine saglık...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 27.05.2007 16:49
Cevap :
Sevgili serap, hanim yorumunuz icin tesekkür ederim. Vatanimi, bütün zorluklarina, ragmen cok seviyorum. Sadece bunlarin dile getirlimesi gerektigine inaniyorum. Kim bilir bizlerin yazilari ve anlayisi belkide isimziz kizlarin azalmasina sebep olacak. Sagilar  28.05.2007 19:26
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 5
Toplam yorum
: 29
Toplam mesaj
: 23
Ort. okunma sayısı
: 486
Kayıt tarihi
: 20.05.07
 
 

1976 yılında Almanya'da doğdum. Lise mezunuyum. Okumayı, hayvanları, sporu, çocukları seven, hayat d..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster