Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Mayıs '17

 
Kategori
Edebiyat
Okunma Sayısı
404
 

Apareka'ya ilk mektup

Apareka'ya ilk mektup
 

Farkında mısın Apareka?

Hiçbir şey aynı değil aslında.

Ne nehirler benziyor birbirine ne denizler.

Renkleri başka, derinlikleri başka,

Kıyıları, dalgaları

Ve fırtınaları

Ve yatakları

Ve bağrında hayat bulan canlıları…

 

Ağaç der geçersin Apareka,

Yeşili bile aynı değil.

Çamı, akasyası, selvisi,

Söğüdü, sümbülü, sediri…

Yüzlerce Apareka

Binlerce belki.

Aynı değil gölgesi,

Rüzgarda salınırken kulağına dolan sesi

Ve daha Apareka

Daha nicesi…

 

Tek bir gökyüzü var dersin.

Değil.

Birazı gündüz, birazı gece.

Benim başımın üstünde kurşuni

Ve belki senin bulutlarının ardı bebek mavisi.

Senin derini yakar güneşi

Benim iliklerime işler ayazı

Değil Apareka,

Gökyüzü bile aynı değil.

 

Yürüdüğümüz toprak yol dersen,

Rengi başka, yokuşu başka, kokusu başka.

Üstünde bıraktığımız ayak izi başka

Yanında boy veren çiçeklerimiz benzemez birbirine.

Ya o çiçeklere konan böcekler?

Yüzbinlerceler Apareka

Ve her biri başka cisimde.

 

Sokaklar, kaldırımlar,

merdivenler ve evler

ve evlerin kokuları…

çatılar, dumanı tüten bacalar,

çöp tenekeleri ve etrafını mesken tutan aç kediler…

Koca koca dağlar Apareka

Ve zirvelerini gelin duvağı misali örten karlar…

Hepsi Apareka,

Hepsi farklı ve benzersiz.

 

Ya sen?

Sen de benzemiyorsun kimseye

Hiçbir şeye.

Ne gözlerin, ne bakışların

Ne gülüşün ne de nefes alışların…

Yürümen, koşman, uyuman, uyanman…

Hiçbiri Apareka anlıyor musun?

Hiçbiri benzemiyor bir başkasına.

 

O halde söyle şimdi bana

Nasıl olabilir fikrimiz aynı, hissimiz aynı?

Nasıl görebilir yüreğimiz dünyayı aynı?

Susma!

 

Aynı duayı edebilir miyiz seninle,

Aynı acıya ağlayabilir miyiz?

Bir kaşık çorbadan aynı tadı alabilir miyiz?

Mümkün müdür seninle aynı çığlıkla sevinmemiz?

Kalbimizi toz bulutu gibi dağıtan aşklarımız peki?

Kıskançlıklarımız, kırgınlıklarımız dokunur mu birbirine uzaktan da olsa?

 

Olmaz Apareka!

Ölüm bile başka başka gezinir yanımızda

Seni masallarındaki ülkeye götürür,

Belki beni, yerin yedi kat altına.

 

Biz Apareka,

Biz farklıyız.

Öyle tasarlamış Tanrı’mız.

Beni kendine benzetmeye çalışman nafile.

Zorlama!

Burası polifonik bir dünya.

Bak, ayrı ezgilerin bir arada tınlayan şu muhteşem ahengine

Gel, renklerimize bulanalım gönlümüzce

 

Kıralım zehirli iğnelerimizi, gel.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili öğretmen'im; 53 yaşında yürüyorum...Ruhum 18 yaşında...Reşit. Cevabınızdan sonra taşlar daha da iyi yerlerine oturdu. Anlamış gibiydim aması netleşti. Kelimelerin, sözlerin doğrusunu bilmek benim için de çok önemli...Şiirinizi çok beğendim v fess sayfamda da paylaştım. Dün ana sayfada tesadüfen gördüm v kaç kere okudum, sayamadım :) Yüreğinize taş değmesin ...Takipçinizim...Ben de çok teşekkür ediyorum ...Saygı v sevgilerimle...

Nil ALAZ 
 18.05.2017 11:19
 

Sayın öğretmen'im;sözleriniz "ŞİİR" en alası... İlk mektup "MÜTHİŞ"ti...Üstüne söz edemem. Devamını sabırsızlıkla bekleyeceğim. "Apareka" ne demek bilmiyordum. Araştırma yaptım v Trio Mandili – Apareka Türkçe Çevirisini de okudum v dinledim. ( Bir bağlantısı var mıdır, bilmiyorum?) Saygı v sevgilerimle...

Nil ALAZ 
 17.05.2017 17:23
Cevap :
Sevgili Nil, Kaç yaşındasın bilmediğimden eğer benden yaşça büyüksen hitabım için kusura bakma lütfen. Apareka bir şiir kahramanı aslında. Burası olmayan bir yerlerde yaşayan biri. Bazen bir çocuk, bazen bir yetişkin, bazen bir dost bazen se karşı mahallenin insanı. Kime ne söylemek istersem Apareka'ya söylüyorum aslında:) Güzel yorumuna teşekkür ederim.  17.05.2017 23:35
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 42
Toplam yorum
: 49
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 247
Kayıt tarihi
: 16.11.08
 
 

Eğitimci ve tiyatro oyuncusu. Yaşadığım Dünya'ya saygım vardır benim.  Ağacına, suyuna, havasına ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster