Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Eylül '06

 
Kategori
Aşk - Evlilik
Okunma Sayısı
1224
 

Arayış...

Arayış...
 

Umutsuzca arayıp durduğumuz, "Sevgi"...
Saf, özden gelen, asla karşı konulamayan, ne olursa olsun engel tanımayan "Sevgi"…

“O mailer ki derya içredir, deryayı bilmezler...” diyor, Fuzuli.
Bizlerin balıklardan ne farkı var, sizce? İçinde yüzüp durduğu okyanusta olup da, hala suyu arayan balığın çaresizliğinden farklı mıdır bizim halimiz?

Sevgi dediğimiz şey, bir arzu objesinden diğerine atlayıp duran, benim olmadığında öfkeme maruz kalan, karşılığa ihtiyaç duyan, çaresizlikle sarılınılan mıdır?

Değil elbette...

Ya tükenmeye mahkum olan, şartlara bağlı, sadece hazla beslenen bir şey, bu "Sevgi" olabilir mi? ...

Peki nedir bu "Sevgi" dedikleri?

Beklenti ve benciliğimizden sıyrılabildiğimizde bize kalandır o.

Her şeye rağmen orada duran, bize önemsendiğimizi hissettirmediklerinde de, haz vermese de, ne yaşanırsa yaşansın öfkeye dönüşmeyen, yeri değişmeyen, ateşi sönmeyen, en saf haliyle hala orada yaşayandır; "Sevgi".

Dış dünyada ne olduğundan bağımsız, hatta bazen de bununla uyumsuz olabilendir; "Sevgi".

Sadece, Ben'den beslen ve Ben'im için olandır; "Sevgi"...

Zaman zaman yaşamlarımız koşulsuz sevgiyi tadabilmek adına çok kısır gibi görünebilir. Fakat kanımca: İnsanı sevgiden yoksun bırakan dışarıdaki dünya değil, onu algılayanın gözleridir.

Okyanustayız ve bizler hala suyu arıyoruz... yazık.

Bu huzursuz ve endişe dolu arayış bize mutsuzlukdan başka ne verebilir ki?

Beklenti içine girerek, bir başkasından alabileceğimizi zannettiğimiz sevgi, sadece mutsuzluk veriyor...
Çünkü, beklenti halinde bakan gözlerin bulacağı, her zaman yetersiz gelecek ve tükenmeye mahkum olacaktır.

Oysa ki, bunu kabullendiğimiz gün, almayı beklemeden verebildiğimiz, o gün çimizde parlayan o ışık, bence gerçek sevginin ta kendisi olacaktır...

İşte o gün geldiğinde deneyimlenen "Sevgi"; sadece bize ait ve kimsenin müdahale edemeyeceği kadar derinde yaşanıyor.

Ve ancak böyle olduğunda, objeden bağımsız ve sadece bizim olan bir "Sevgi" ile, yüz yüze geliyoruz.
Karşılığa dahi ihtiyaç duyulmayan, her türlü etkiden korunmuş, tüm Evreni kaplayacak kadar geniş ve büyük.Ve yine de; sadece onu hissedebilenin kalbine sığabilecek kadar benim olan...

Dilerim, herbirimizin içindeki bu ışık, büyüyerek tüm varoluş düzlemlerinde yaşamlarını sürdürmekte olan envayi çeşit varlığı kuşatır ve gün gelir herbirine tek tek ulaşır.

Dilerim, öyle olsun...

Sevgi ve ışıkla

Ayna

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

...yazdıklarınız içimi kemiriyor..! şöyle bir baktım da "aşk" üzerine spesfik olak yazdığınız yazı yok ve bu egzotik ve bilinmez konu üzerine olan düşüncelerinizi dört gözle bekleyeceğim... bu yazıyı okuyunca defalarca tokatlanma hissine kapıldım; ürktüm insan oğlunun acizliğinden, körlüğünden... yazdıklarınızın hepsini üzerime alıyorum..! ama mümkünse bir yorum daha yapacağım ancak önce tokatların acısının hafiflemesi gerek... sevgimle kalın...

Botan Kadirhan 
 01.02.2011 8:55
Cevap :
Henüz sayfama girip bakma fırsatım oldu sevgili Botan, yazılarıma olan ilgin ve yorumun için çok teşekkür ederim... Sevgi ve ışıkla Ayna  25.03.2011 13:28
 

Sevdiğimiz zaman,aşk o kadar büyüktür ki bir bütün olarak içimize sığmaz;sevdiğimiz insana doğru yayılır,onda kendisini durduran,başlangıç noktasına geri dönmeye zorlayan bir yüzey bulur;işte karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey,kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür;bizi gidişten daha fazla etkilemesinin,büyülemesinin sebebiyse,kendimizden çıktığını farketmeyişimizdir....Proust..Kayıp Zamanın İzinde.s:....yazınızda kendi aynasında dönenerek ustalaşmakta.(örnegin herkeZ herkes olmuş.:))  )

sırça 
 24.09.2007 21:18
Cevap :
Arada oluyor böyle:(( teşekkürler ilgine, sevgi ve ışıkla, Ayna  24.09.2007 23:10
 

Işık ve pervane gibi olmalı sevgi...Kimin pervane kimin ışık olduğu ne önemli ki ...Ne pervanenin ne ışığın umrundadır bu...Ne büyük mutluluktur kavuşmak...bir olabilmek...Duadan köprüler kurabilmek...ne değerlidir özden sevebilmek maviliklere dalabilmek mavi olabilmek...

sözyazi 
 15.09.2006 21:29
Cevap :
Mavileri paylaşabilmek, paylaştıkça çoğaltabilmek dileğiyle... Sevgi ve ışıkla, Ayna  16.09.2006 23:12
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 268
Toplam yorum
: 1159
Toplam mesaj
: 159
Ort. okunma sayısı
: 1947
Kayıt tarihi
: 15.09.06
 
 

Var olan her oluş ve bozuluş hakkında gözlem, tahlil ve sonuca varma sürecindeki yolculuğumu, siz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster