Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Mart '14

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
27
 

Arta kalan

Arta kalan
 

Yolun sonuna yaklaşırken, kayan yıldız seyretmek gibiydi
Kan gövdeyi taşıyamazdı artık.
Gün geceye dönünce, saplandı yüreğime bıçaklar.
Yine mi sevisiz dünya, yine mi nefret kazınıyor çıkmaz sokaklara!
Sözler uçup gitmiyor, yapışıp kalıyor, elime ayağıma.

Darağacında sallanırken, bu kan niye?
Islak dalları, çürümüş yapraklarıyla sürünüyor son bahar.
Zamansız, mekansız, bedensiz çürüyor artık ruhlar.
Bedenlerde yaşayan yalanlar, ihanetler kana susamış.
Kar kokusu, toprak kokusu karışımı bir kış özlemi sonbahar. 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 2
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 40
Kayıt tarihi
: 16.04.13
 
 

Mesleğim hemşirelik, eğitimim; mü. iletişim. gazetecilik.. Mezunu. En çok okumayı bazen de yazmay..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster