Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Haziran '21

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
136
 

Artık

       Hayat, sevdadan içmemişler ile “Hiç mi sevmiyor?”  sorusunu sorduran çiçeklerin akıl almaz bir merhaba busesi; ben ise sana rastlarken çıplak ayaklarım aşka. İbadetimde “Âmin” den sonraki ilk isimsin.

Sen, kabullere ramak ve kısmet olmayanlara nispet olansın. Sen, her şeyin her şeyisin.

 

Mektubumun satır virtüözü hacimli yağmurlara kemanın arşesinden haber getirirmiş.

Çiğnermişsin mektubumun sol anahtarını; sonuna hep bizi son diye seslendirirken.

Güzel şarkıların çalınan enstrümanlarında kavim göçüne rastlayası gelirmiş bizden sonraki sevdaların.

Şerbet, lokmalara isim verirken adım; adım adım sana imzalanan bir tabut artık.

Biz, bizde yaşamayanı seslendirmekten aciz iki zavallıydık.

Mutluluk, yutkunduğum acının sana bal tarifesiyle tatlılıklarla uğradığı bir düğün artık.

Okumaz adamın hep yazan kadınıyım…

 

Virgülün bile noktalı virgülünle değil soru işaretinle evlendi.

Ünlemin bile bir cesarette alevlere atıldı da kendisinden ayrı bütün bir noktalara kendini adadı.

Noktalama işaretlerimiz bile bir olmadı bizim.

Biz, bizi bizden hep sakladı.

Hayat, senli uçurumların atlarım diye benden korktuğu bir yıkım artık.

Bilenlerin artıklara “Yeter artık” diyerek uğradığı hayat fragmanı sicim gönlüm…

İzlendi yeterince.

Kıyamet, sana sonsuz kala aşka hep; bana yitenlerin savaşı bir kızıllık…

 

Hayat, ebesini arayan ve kendinde doğan bir trajedi senden sonra…

Gün, ayana dek hep kendine bir ışık aradı.

Murat vapurlarında düdüğü çalındı gelinlerin, gidenler benimken.

Kapının tokmağında elinin olmadığı sonbaharlar büyüttü kalbim.

On üç yaşında ergen bir ayrılık annesiyim.

Baş edemiyorum; hayat, okuluna sığmayan ecnebi piç ayrılığımın doğumhanede kimliğini arayan bir zavallılığı artık.

Bu kadar adaletsiz bir yalnızlıkla baş edemem.

Seviyorum;  ‘Hâlâ’nın sana inatla koştuğu topuklu ayakkabılarına inat.

O düşecek, ben yine kalkarak seni seveceğim.

Mümkünün çocuğunu doğuracak zaman; “Unuttum” kaldırımlarında adın yazılana kadar.

Hayat, ışıklı kalplerin şarjı biten umudu gibi artık…

Neredeysen, kimdeysen gel…

Tebrik edeyim; gönlümce…

Hayat, farz edilen ‘Sen’in hayal bakkalından on kuruşa satıldığı bir rant artık.

Toplasan bende yokluğun varlığından müstesnadır ama varlığın cennetimde filizlenen en derin ayıbımdır artık…

Dilara AKSOY

 

ETEM SEVİK bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 195
Toplam yorum
: 55
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 221
Kayıt tarihi
: 03.01.13
 
 

     1989 doğumlu, İstanbul Üniversitesi Felsefe mezunu. 10 yaşında şiir yazarak başladığı kalem yo..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster