Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Aralık '07

 
Kategori
Aşk - Evlilik
Okunma Sayısı
1474
 

Ayrılığın ardından..

Ayrılığın ardından..
 

Ayrılık vakti gelip çatmıştı. Tüm çabalara rağmen ilişki kurtarılamamıştı ve işte kaçınılmaz son.. Ne gidebiliyordu kadın, ne de kalabiliyordu. Ne gidebiliyordu adam ne de kalabiliyordu. Arada bir yerlerde sıkışıp kalmışlardı. Birlikte olmak da huzur vermiyordu , ayrılığın arkasından gelecek boşluğu ve acıyı kaldıracak güçleri de yoktu. Yaşananlar bir şekilde birlikteliği zedelemişti, tamiri yoktu bu kırılmanın… Tekrar denemeye cesaret ve güç yoktu, biliyorlardı çünkü tekrar denemek hiçbirşeyi çözmeyecekti. Defalarca denemişlerdi çünkü .Olmuyordu işte , olmuyordu... En iyisi noktayı koymaktı ve nokta kondu….

Keşke her şey bu noktayla bitebilseydi birlikteliklerde. Bitmiyordu ki …Yaşanan kötü şeyler unutulup hemen geçirilen güzel zamanlar geliyordu akla ve ayrılık acısı çekilmez bir hal alıyordu.. Sonra kendine teselli vermeler, ''evet, doğru bir karar verdim, başka türlü her ikimiz de kendimiz olmaktan çıkacaktık , bu doğru bir karardı'' diye düşünmeler…

Gel gitler yaşadı kadın.. Eli hep telefona gitti, düşündü, vazgeçti.

Gel gitler yaşadı adam. Merak etti kadını, ne yapıyor, durumu nasıl, beni düşünüyormu diye ?

Her şeyin ilacı zamandı, sadece zaman gerekiyordu acının hafiflemesi için. Zaman geçtikçe yaralar daha az acıyacaktı, en azından bu umut ediliyordu.

İçine akıttı gözyaşlarını kadın, kimselere gösteremedi..

İçine akıttı gözyaşlarını adam, hayatına devam etmeliydi, bittiğini kabullenmeli ve yaralarını sarmalıydı..

Zaman geçiyordu .. Adam işe vermişti kendini acısını hafifletmek için.. Kadınsa uzun süredir ihmal ettiği dostlarıyla geçiriyordu vaktini kafasını dağıtmak için…Her ikisi de yavaş yavaş doğru bir karar verdiklerine ikna olmuşlardı . ..

Her ayrılık bir ölümdü, ve üzerinden zaman geçtikten sonra bu unutuluyor ve yeniden doğmak gibi hayata tekrar başlanıyordu.. Uzun zamandır ihmal edilen kitaplar okunuyor, dostlarla vakit geçiriliyor, yeni insanlar ve yeni ilgi alanları giriyordu hayata… Her geçen gün biraz daha az düşünülür oluyordu hayat kavgası içinde …Ama asla unutulmuyordu..

Zordu ayrılık , ama önemli olan bunu en az duygu hasarıyla atlatabilmek ve geriye baktığında güzel şeyleri hatırlayıp, yoluna dimdik devam edebilmekti...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

şarkıda dediği gibi 'ömrümüz ayrılıklar toplamıdır'. sevgiler.

seringel 
 16.07.2008 12:19
 

yeni insanlar ve yeni ilgi alanları giriyordu hayata... her geçen gün biraz daha az düşünülür oluyordu hayat kavgası içinde... :) ne yazık ki bu bazıları için, bazı ilişkilerde mümkün olmuyor... muhteşem yazmışsın tebrik ederim. inşallah hayatına giren yeni insanlardan biri gerçek aşkın olur... sevgilerimle.

Necdet Mancılık 
 03.01.2008 22:41
 

Bu acıyla bir iç savaşın ortasında tanıştım. Aklım bana düşman olmuştu, onu aramak için sürekli bahane uydurup duruyordu. Bana düşmanlaşmıştı adeta. Zaman en büyük yardımcım oldu. Atlattım. Atlattım da ne mi oldu? Yine aşık oldum...Yine geçer mi? Bilmiyorum...Yüreğinize sağlık.

Su_perisi_ 
 01.01.2008 13:02
Cevap :
sonunda her şey geçiyor aslında ama atlatana kadar da insanı çok üzüyor ve yoruyor :) yorumunuz için teşekkürler  01.01.2008 18:06
 

Tanrının yaşamlarımız içine gizlediği çok zor bir farklılık oysa insanlara kalsaydı insanlar bu acıları yaşamak istemezlerdi... Emin olun istemezlerdi.. İyi seneler dilegimle ve saygılarımla.

Ermert Revsen 
 31.12.2007 22:40
Cevap :
iyi seneler :)  01.01.2008 12:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 8
Toplam yorum
: 18
Toplam mesaj
: 11
Ort. okunma sayısı
: 721
Kayıt tarihi
: 03.03.07
 
 

1976 doğumluyum. Kendimi bildim bileli okurum, her tür sanatla ilgiliyim, en büyük hayalim hep yazma..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster