Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Nisan '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
487
 

Ayrılık çocukları

Bir çok çocuk artık ayrılıkların çocukları olarak büyüyor günümüzde. Benim çocuklarım gibi. Bir arkadaşım ki o da ayrı eşinden o da bir çocuk sahibi, sen iyi bir babasın dedi bana, güldüm içimden. İyi bir baba olabilseydim eğer çocuklarıma ayrılığın kabullenişlerini yaşatmak zorunda olmazdım diye düşündüm.

“...çocukların alıştılar bak bu duruma hem daha mı iyi hır gür içerisinde yetişmek....
Hem her hafta sonu sen bunu “mesai başladı gene” diyerek yapmıyorsun ve mutlu oluyorsun. Bak o çocuğunu aramıyor bile....” dedi

Bu çok zor bir durum çocukları ayrı hayatlarda yaşatmak ve onları bu duruma alışmalarını beklemek. Günlük hayatlarımızdaki tahamülsüzlüklerimiz ve bizim dışımızda gelişen her türlü durum bizim hani sevgiyle sahip olduk dediğimiz çocuklarımızda patlıyor soğuk bir dalga gibi. Onlardan ayrılıp gidiyoruz, dar zamanlarımızda onlarla buluşup onlarla halimizin son demlerini yaşıyoruz oysa ki. Ne kadar onlara bunu belli etmesek de kendimize ne belli ediyoruz ki. Yorgunuz işte. Oyna benle ne olur diye bakıyor 5 yaşındaki kabulleniş oyna bari...

Çok dramatikleştiriyorsun canım sen de!!! O sadece senle iyi zaman geçirdiğinde mutlu oluyor...

İyi zamanın tarifi ne, tüm zamanını iki güne sınırlamışsın iki muhteşem gün geri kalan beş gün sadece özlemişsin, görememişsin, engellesin ve bu engelli durumun yarattığı savunmasızlıkla artık açıksın her denileni yapmaya. Zira suçlusun suçlu olduğun için o haklı onun her istediği doğru ve olmalı.

Baba ben bunu istiyorum.... Ama kızım/oğlum bak bunu yapamayız zira falan da filan....

Suratta bir mahsunluk suratta bir suçlama. Sen zaten suçlusun suçlusun ona sormadın bu hayatı yaşatırken sen mutluluğun meyvesini verdin ama mutsuz ettin işte. Bak ona. Bu andan sonra çocuk eğitimcilerinin söylediği her durum ve duruş hadi oradana dönüşüp insiyatif çocuğunuza gecer işte. İyi zaman onun belirlediği ve sizin sadece figüratif olarak bulunduğunuz durumdur çoğu kere. Ha güçlü olduğunuz dinç olduğunuz zamanlarda onla sizin kurduğunuz bir kurmaca içinde bir sunuş sunar ve bunun her anında var olabilirseniz bu işte gercek anlamda iyi zamandır ve tüm psikolog ve pedegog tayfasının çizdiği resimdir ki bunu bir ritüel içinde yapabilirliğini kanıtlayan yoldaşımı anlından öperim. Ben kötü bir babayım bu benim kendime verdiğim bir hüküm. Çocuklarımla iki güne sığmaya çalışıp, tüm tatillerimi paylaşarak büyüdüğüm bir babayım. Ben babam gibi olamadım onlar büyürken ölerek onların büyümelerini hiç görmemezlik edemedim onları yarım yamalak görmek gibi yarım bir hayat sürdürmek durumunda kaldım.İşte bu yüzden ayrılık çocuklarının duruşlarında bu kenarda duruşları sizle paylaşmak istedim. Biraz kendimizi suçlayarak ve af dilenerek..... (çocuklarımızdan)

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne denebilir ki! Acı ama var olan bir gerçek. Bir ve birlikte olmak istemek, ama olamamak.

turgenyev 
 01.07.2008 23:12
Cevap :
Ben artık olabildiğime inanıyorum. Ne kadar çok ve keyifli zaman geçirirsek tüm sıkıntılarımızı aşıyoruz. Sağolun yeni ve keyifli bir okur kazanmanın sevincindeyim.  01.07.2008 23:46
 

yorgunlumuza,iç çekşimize,telafilerdeki telaşımıza,ağlamaklı halimize,tercihimize,genlerimize,merhametimize,size sayın Ağın,hatta bize...teşekkürlerimle.

theory 
 01.07.2008 11:13
Cevap :
Sağolun. Ben de okuduğunuz ve yazdığınız için teşekkür ederim.  01.07.2008 12:17
 

Sayın Engin, Keşke diyerek başlamamak için bir süre bekledim, yine yerine farklı bir kelime bulamadım fakat sevgi ve saygının yok olduğu bir aile ortamında mutsuz büyüyen çocuklar daha zor bir dönem geçiriyorlar inanın,ben anlayabilecek yaşa gelmesini bekleyip hemde, batan gemiyi kurtarmaya çalışarak ne kadar yanıldığımı anladım.Her iki taraf için ve kızım için de. Bu noktada kendinizi suçlamayın bence,yaşanması gereken ne varsa yaşıyoruz hatalarımız vars düzeltmek bazan kolay olmuyor.Hata olarak bakmak bile. ÇOÇUKLARINIZLA GEÇİRECEĞİNİZ EN GÜZEL ANLAR SİZİN OLSUN DİYORUM. SEVGİNİZİ KORUYUN YETER. NERİSSA

Nerissa 
 26.12.2007 14:37
Cevap :
Ben bedelin çocuklar tarafından ödenmesine bir türlü katlanamıyorum, elbet yürümeyen yürmez elbet daha kötü koşullardan korumak için bu tür ayrılıklar gerekli ve elbet sevgimizi vereceğiz. Size de kolaylar gelsin. Uzaklaşmak yerine uzlaşmayı yeğliyorum.  26.12.2007 14:57
 

Pedagog da değilim dolayısıyla bu konuda ahkam kesecek durumda da değilim. Yine de şunu söyleyeceğim sayın Engin, kendinizi suçlu hissetmeden gerçekten harika hissederek çocuklarınızla geçirebileceğiniz her dakika sizin ve onlar için daha doyumlu olacaktır. Zira çocuklar büyüklerin duygularını gayet iyi keşfeder ve kullanırlar. Ama sizi model alacakları için kendi içlerinde de ayni endişeyi yaşarlar. Babam aslında kendini suçlu hissettiği için bizimle ilgileniyor gerçekten bizi sevdiği için değil endişesini... Saygılar

Mine Kavalalı 
 01.06.2007 1:36
Cevap :
Kaydıraktan kaydığım gün, suçluluğumu geride o kaydırağın merdivenlerinde bıraktım çünkü siz haklısınız algı bu yönde. Saygılarımla.  01.06.2007 1:45
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 97
Toplam yorum
: 983
Toplam mesaj
: 90
Ort. okunma sayısı
: 609
Kayıt tarihi
: 04.01.07
 
 

öylecene yazmak istiyorum... Hepsi bu. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster