Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Ağustos '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
3759
 

Baba sevgisi

Baba sevgisi
 

Babanız ölmemiştir yaşıyordur hala. Ama yoktur sanki. Fiziken yanınızda ama duygusal anlamda kayıptır. Bir baba gibi değildir.Zor durumunuzda, '' babacığım'' diyerek arayamazsınız, sığınacak bir liman olmamıştır hiç bir zaman. Bir kez olsun, ''babam'' diyerek sarılamamışsınızdır. Sever sizi bilirsiniz; ama soğuktur. Mahrurdur. Bu gibi duyguları yakıştıramaz erkek kimliğine. Parayı sevgisinin göstergesi olarak kullanır. Ama sizin istediğinizin bir ''kızım'' sözcüğü, bir saç okşama olduğunu hiç bir zaman bilmez.

Oğluyla dahada mesafelidir. Hatta bazen ona rakibi gibi davranır. Oysa neler vardır aralarında paylaşabilecekleri. Nefret eder çocuk babasından. Arkadaşlarının sevgi dolu, arkadaşça davranan babalarını gördükçe dahada büyür nefreti.

O sizin ihtiyaçlarınızı karşılamıştır, para vererek. Maneviyatı önemsemez. Eksiktir çünkü onda da. Belki ona da babası eksik sunmuştur. O da babalığı babasından öğrenmiştir. Sevgi dolu bir yüreği vardır ama her daim saklar onu içinde. Babadır o, erkektir, sunamaz gözler önüne sevgisini. Ama hiç mi düşünmez, ona olan ihtiyacınızı. Bir baba ne için vardır? Zor durumlarda sığınmak için, belki kötü bir anınızda dertleşmek, mutlu anlarınızı paylaşabilmek için. Ama yok ki paylaşım.Bir babanız olsa neye yarar şimdi. Hatırlanacak güzel bir anınız bile yoksa.Kırıksa kalbiniz, yaralar almışsa, neye yarar olsa da olmasa da.

Baba sarıp sarmalamalıdır, yavrusunu korumalıdır, sığınak olmalıdır ona zor anlarında. Çocuk sevgiyi babadan öğrenmelidir. Bir baba çocuğunu kontör istemek için değil, kontörlerini çocuğunun sesini duymak için harcamalıdır. O sizin değil, siz onun çocuğu gibi davranmalısınız. Şımarıklık yapmalısınız, nazlanmalısınız, yaşınız, kimliğiniz, babanız kim olursa olsun. Sadece bebekliğinizdeki bir kaç kucaklayış olmamalı gösterilen sevgi. Belki o bile olmadı...

Çocuk isteyip kahvelerde oturmamalı baba. Babalık yapmalı çocuğuna, açmalı kalbini ardına kadar. Şefkatini, sevgisini, fedakarlığını dökmeli çocuğunun önüne. Anneden babalık yapmasını da beklememeli. Kendi görevini bilmeli. Hatta bunu bir görev olarak görmemeli. Sabretmesini de bilmeli, paylaşmasını da. Çocuk baba kavramını, yalnızca akşamları eve gelen ve eline tv. kumandasını alıp, hiç konuşmayan, bir adam olarak bilmemeli.

Babanın ne olduğunu öğrenmeli çocuk. İyi bir baba olabilmek için ileride...

Başka çocuklara sevgi gösterirken, kendi çocuğunu hiçe saymak ne demek. Parmakla gösterilen bir evlada sahip olupta, bunu gurur meselesi yapıp ondan nefret etmek ne demek. Senin kanından, canından olan bir yavruya, utanmadan ''o çocuk benden değil'', demek nasıl bir yürek ister. Sen karını bilmez misin be adam, bu suçlamayı nasıl yaparsın. O kadının suratına nasıl bakarsın hala. Şimdi en çok bana o benziyor dediğin çocuğun, o ama değil mi? Madem senden değildi, sana nasıl benziyor söyler misin? Bu kadın bunca eziyete sırf çocukları için katlanır. O bir annedir. O bir melektir. Fakat baba sadece ''baba''dır. Adını öyle koymuşlardır.

Yüreğindeki son kırıntıları bir iş yitiminde kaybetmiş, işini kaybetmenin ve artık bol parasının olmamasının verdiği eksikliği, ailesinden çıkartmaktadır. Taşlaşmış bir yüreğe ve eksik bir karaktere sahiptir. Ama anlamaz bu deli gönül işte, yinede babanızdır. Siz kızarsınız, kalbiniz sever, ruhunuz sahiplenir onu. Babanıza ayrılmış olan içinizdeki o yer, boş kalsın istemez beyniniz. Komut verir yüreğinize.

O BİR BABA, OTURT ONU KOLTUĞUNA...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Her erkek, çocuğu olduğunda babasından iyi veya kötü birşeyler alır. Kimi duygusallığını, kimi sertliğini, kimide kalpsizliğini, geçmişte babasının davranışları iyi veya kötü muhakkak odan aldığı şeyler vardır.Ama esas olan senin dedğin gibi çocuklarımızı salt sadece sevgi ile besleyip büyütmek, ama gününmüzde malesef bu zor, çünkü artık arkadaş gurupları, cevre cocuklarımızı çok çabuk etkilemekte, bu sebeple onlara daha küçük yaşta gereken sevgiyi göstermemiz gerek diye düşünüyorum. Kalemine, yüreğine sağlık..saygılarımla..

Mehmet EREN 
 24.12.2008 13:31
Cevap :
haklışınız maleef çevrenin etkişide çok fazla.ama şuda bir gerçek baba rolü çok önemli çocuklarda,çok dikkatli davranmak gerekiyor bir çok konuda.ama ne yazıkki her çocuk şanşlı olamıyor bu konuda.katılımınız için çok teşekkür ederim.onurlandırdınız şayfamı.şevgiler....  15.01.2009 22:01
 

Rahmetli babamın beni ölesiye sevdiğinden hiç şüphe duymadım ama yine de büyüdüğüm günden beri sarmaş dolaş olup, birlikte çok neşeli günler yaşayamadık. Çocuklarıma bu eksikliği hissettirmemeye çalışıyorum ama babam kadar iyi bir baba olabilir miyim? yine de bundan emin değilim. Bazen sert ve şahin bakışlı olmak, sevginizi biraz içinize gizlemek gerekebiliyor.

Erkan BAL 
 27.11.2007 23:32
Cevap :
Ama bazen gerekiyor,her zaman değil değil mi:)))Bence sizde babanız gibi özel bir babasınız.Sevgiler...  28.11.2007 16:59
 

Sevgili Emel ben böyle baba olmamak için erken evlendi, kendi babamla aramızda yaş farkı olması belki beni bilinç altımda, erken evlenmeye itti, ve çocuklar açısından belki çok iyi oldu, ama bir taraftan kazanırken birtaraftan kaybedebiliyorsun ama ikiz olmaları ve bir kız, bir erkek olmaları ve onlarla babadan ziyade bir ağbi kardeş gibi büyümeleri gerçekten çok güzel, hala da birbirmizle çok iyi anlaşmamız, çok güzel..İşte herşeym insanlar için ama ailenin direği baba çocukların yetişmesi ve geleceği için bence önemli bir faktör.Babalar çocuklarınıa salt sevgilerini belli etmeleri gerek, ister kız, ister erkek olsun..İlerde büyüyen çocuklarımızda kendi çocuklarına gereken sevgiyi göstersinler..güzel bir yazı olmuş..kalemine sağlık..kendine iyi bak, en derin sevgi ve saygılarımla..

Mehmet EREN 
 20.11.2007 15:21
Cevap :
Çok teşekkür ederim güzel yorumunla yazıma renk kattığın için.Öpüyorum ikizlerin yanaklarından.Sevgiler...  20.11.2007 16:33
 

Sevgili Emel; Ne kadar da güzel anlatmışsınız, baba olmayı, babalığı...Vee ben bu güzel yazınızla tekrar farkettim ki bu konuda çok şanslıyım, hatta en şanslıyım:) benim babacığım bendeki sevgi kavramının resmidir, ona bakınca huzurla bu resmi seyredebiliyor yüreğim...Yüreğinize sağlık, Sevgilerimle:)

Düş 
 28.09.2007 21:52
Cevap :
Şanslısın o zaman gerçektende.Sevgiyle kal canım.Güzel yorumun için teşekkür ederim...  29.09.2007 10:47
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 71
Toplam yorum
: 806
Toplam mesaj
: 198
Ort. okunma sayısı
: 694
Kayıt tarihi
: 14.07.07
 
 

Almanya doğumluyum. Kocaeli'de oturuyorum. Üç yaşında bir oğlum var. Anadolu Üniversitesi Kamu Yönet..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster