Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Mayıs '08

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
1077
 

Babam alzheimer ben

Babam alzheimer ben
 

Bir zamanlar böyleydik.


Benim çok yakışıklı bir babam vardı. Okuduğum okullarda beni ziyarete geldiğinde onu gururla tanıştırırdım arkadaşlarıma. Oturup güzel güzel sohbet ederdi onlarla. Arkadaşlarım şaşırırlardı. Babam şimdi beni tanımıyor...

Babam on beş köye sağlık hizmeti götüren Köy Enstitülü sağlık memuruydu. Eve döndüğünde bıyıklarından buzlar sarkardı. Ayaklarına yapışmış çorapları karla ovarak çıkarırdık. Tiftik eldivenlerinin içinde donmak üzereyken bulduğu kuşlar getirirdi bize. Babam şimdi beni tanımıyor...

Okuma aşkım yüzünden tam bir yıl başının etini yedim. Sonunda pes edip beni Trabzon'a gönderdi. Bir yıl sonra da çok sevdiği ve yıllarca çalıştığı Ağrı'dan istemeye istemeye ayrıldı. Beni okutabilmek için evi barkı toplayıp göç etmeyi göze aldı. Babam şimdi beni tanımıyor...

Erzurum'da okurken okul sekiz zayıfım olduğunu eve bildirmişti. Trabzon'dan kalkıp geldi. İki saat beni teselli etti, birlikte neden zayıf aldığımı tartıştık ve akşam otobüsüyle geri döndü. Babam şimdi beni tanımıyor...

Köylerde öğretmenlik yaparken her hafta sonu beni almaya gelirdi. Birlikte güzel yolculuklar yapardık. Üniversite sınavına girdiğimde birinci oturumdan çıkınca kapıda beni beklediğini gördüm. Deniz kenarında köftelerimizi yiyip koşarak ikinci oturuma yetişmiştik. Babam şimdi beni tanımıyor...

Sonra evlendim. İzmir'e geldim. Babam bir ay sonra bir pazar günü kapımı çaldı. Mutlu olup olmadığımı merak etmiş. Birlikte bir öğlen yemeği yedik ve geldiği gibi gitti. Babam şimdi beni tanımıyor.

Oğlumun doğumunda yanımdaydı. Adını 31 Mayıs'ta doğduğu için Fatih koydu. Ve bir hafta eve sarhoş geldi. Çok sevinmişti. Karşılaştığı her arkadaşına içki ısmarlıyordu. Babam şimdi beni tanımıyor...

Balık yerken; "Baba yanında bir şey içemez miyiz?" dediğimizde bizimle kadeh tokuşturmayı kabul edip çok mutlu etmişti. O gün meğer en unutulmaz günlerden biriymiş. Babam şimdi beni tanımıyor...

Yakışıklı, çapkın babam şimdi annemden başkasını tanımıyor. Alzheimer onu yavaş yavaş bizden koparıyor. Ayrılırken boynuna sarılıyorum ama o bana artık "Topiş kızım" demiyor. Babam şimdi beni tanımıyor...

Mesut Selek bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Konu alzhemier olunca okumadan geçemedim. Benimde babaannem yakalanmıştı bu hastalığa. Annem Denizlide daha önceden bu derneğe üye olmuştu ve babaannemin durumunu ilk o farketti. Çok şükür ki hastalık daha fazla ilerlemeden, tam olarak bilincini kaybetmeden vefat etti. Çektiğiniz üzüntüyü anlıyorum. Bu konu ile ilgili bir şiirim var, sanırım yayınlayıp insanların dikkatini bu hastalığa fazlaca çekmenin zamanı geldi. Ne yazık ki ülkemizde alzheimer hastaları büyük bir yük olarak görünüyor. Hem hasta yakınlarının, hemde çevrenin daha hassas ve sabırlı olmaları gerek. Saygılarımla

newbahare 
 06.03.2010 22:50
Cevap :
Teşekkür ederim. Çok haklısınız ama yapacak pek fazla şey de yok. Allahtan aile bağlarımız güçlü de sevgiyle bakılıyorlar. Şiirinizi merak ettim. Yazının sonunda bulacağımı ummuştum. Görüşmek üzere...:))  07.03.2010 12:07
 

Önemli olan da bu. Onun sadece annenizi tanıması bile çok önemli, çünkü ona daha çok ihtiyacı olacak; kendi babamdan biliyorum. Sizi ve evlatlarınızı sevgiyle kucaklıyorum.

derinmavi.. 
 30.05.2008 21:34
 

Merhaba.Bilmiyorum ama ya bugün duygusal bir günümdeyim yada siz çok güzel ifade etmişsiniz duygularınızı beni etkiledi doğrusu. İnsana en büyük acıyı veren güzel anıların sayılarınını artık artamayacağıdır.Ne mutlu ki babanız mükemmellik yönünde yaşamaya gayret etmiş.sevgilerle....

HATİCE GÜRBÜZ 
 27.05.2008 8:36
Cevap :
Çok teşekkür ederim. Gerçekten çok zor bir durum. Ama çok şükür ki annem ve kardeşlerim yanındalar. Ben de sık sık ziyaret ediyorum. Her ayrılışımda;"Ne işin var İzmir'de?" diye sorunca kötü oluyorum. Teşekkürler...  27.05.2008 21:49
 

Onu ilk gördüğünüze, yaslayın başınızı omzunuza. Tanımasa bile o hiseder eminim yüreğinizin sesini. Yürekli ve sevgi dolu bir babaya selam olsun...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 25.05.2008 23:23
Cevap :
Öyle yapıyorum zaten. Beş kızından biri olduğumu biliyor sanırım. Ama hangisi olduğunu karıştırıyor. Teşekkür ederim.  25.05.2008 23:34
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 11
Toplam yorum
: 18
Toplam mesaj
: 8
Ort. okunma sayısı
: 1883
Kayıt tarihi
: 27.08.06
 
 

Edebiyat öğretmeniyim. Sanırım iki oğlum var :)) Evden o kadar uzun ayrı kaldılar ki nasıl büyüdükle..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster