Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Nisan '15

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
164
 

Bahar yüzleşmesi

Bahar yüzleşmesi
 

alıntıdır


Bahar ile beraber dolapları yenileme zamanı da geldi. Kışlıklar dolapların ücra köşelerine çekilirken, yazlıklar rengarenk bir gökkuşağı misali çekmecelerdeki yerini almaya başladı.

Herkeste aynı diyaloglar; “en fazla bir hafta daha soğuk olur, sonra açar hava”…

Ağaçlar renklendi, çiçekler açtı. Laleler ise en görkemli haliyle boy göstermeye başladı. Bu Pazar uzun zamandır fırsat bulamadığım dinlenme hayalimi gerçekleştirdim. Ne zaman “bu hafta sonu evden çıkmayacağım” desem muhakkak çıkmamı gerektirecek bir şeyler olur. Bu hafta sonu Açık Öğretim sınavından çıkar çıkmaz eve attım kendimi.

Neyse ki çaya yetiştim. Daha sonra dolapları düzeltme merasimi başlayacaktı evde. Aslında el çabukluğuyla hemen bitiriverecekken biraz ağırdan aldım. Eşyaların en altında kalan yazılarım çıktı ortaya. Ve aldığım küçük hediyelerin içindeki sevgi dolu notlar. Ablamın, yeğenlerimin doğum günlerimde bana hazırladıkları paketlerin içine sıkıştırılmış küçük kağıtları.

Hastane tahlillerimi buldum sonra. Yirmi beş yaş, yirmi altı yaş aralığında… üç sene geçmiş üzerinden. Odayı olağan dağınıklığıyla bırakıp kendi yazdıklarıma döndüm birden. Neler geçmiş, neler gitmiş, neler değişmiş, neler birikmiş…

Ne çocuk düşünceler dolaşmış zihnimde. Ne çok hayal kurmuşum ve ne çok duygusallaşmışım yazarken. Nereden nereye diyeceğim ne fikir değişimleri yaşamışım.

Hayırlarım evet, evetlerim hayır olmuş bazen. Bazı düşüncelerimde ise hala hiç değişmemişim. Mesela Türk Kahvesi hayatımın her daim vazgeçilmeziymiş. Aile kavramı hep başımın üzerinde taç oluvermiş. Anne demek benim için hep koşulsuz sevgi demekmiş. Baba ise her daim beni koruyup kollayacak güç imiş. Kardeş en iyi arkadaşmış hayatımda ve yeğen anne olmadan çocuk sevgisini tattırırmış bir nebze de olsa.

İyi ki dediklerim olmuş hep sevdiklerim. Keşkelerime ise hiç dönüp bakmamışım. İş hayatı hep önemli olmuş hayatımda ama her daim penceresinde pembe sardunyaları olan, beyaz boyalı bir evde şiir yazmayı düşlemişim. İçimde bir çocuk büyüyormuş meğer benimle birlikte. Ben hep içimdeki ile dışımdakinin aynı olduğunu zannetmişim. Bir yanım doğruları bilirken bir yanım içimden geldiği yapmamı söylemiş. Neyse ki içimdeki o çocuk pek büyümemiş.

Geçen zamana inat hep öyle kalmış derinlerde.

Bu hafta sonu bir nevi kendimle yüzleştim işte. Ne katmışım kendime? Ne kadar büyümüşüm? Ne kadar ve ne konuda değişmişim? Neden kırılmışım? Neden incinmişim? Artık umursamamayı ne zaman öğrenmişim?

En güzeli de ne biliyor musunuz? İçimdeki sevgiyi hiç tüketmemişim.

 

 

Papatya Tarlası, Şennur Köseli bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Merve, hayatım da keşkelerim çok oldu, bunun yanında iyikilerim de çoktu. Senin bu yazın beni kendimle yüzleştirdi. Yüreğinde sevgi olan o kadar çok yürek tanıdım ki. Bugün çok duygusalım hem de çok... Sevgilerimle..

Papatya Tarlası 
 20.04.2015 13:55
Cevap :
Sevgili Papatya Tarlası, inan seninle konuşmayı çok istiyorum. Bir şekilde ulaşsak ya birbirimize. Farkındayım sende çok güzel bir enerji var. Muhteşem bir yürek var. Ama biraz kırılgan gibi. İyi ki ikimizde buradayız ve iyi ki karşılaştık. Sevgiler...  21.04.2015 8:16
 

Zevkle okuduğum yazının son cümlesi zaten on ikiden vurdu başka söze hacet yok.Yüreğine sağık.Sevgi eksik olmasın pencerenden.

Şennur Köseli 
 20.04.2015 11:46
Cevap :
Canım benim sen evrendeki sevginin, iyiliğin ve güzelliğin en güzel ıspatısın. öpüyorum seni  21.04.2015 8:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 670
Toplam yorum
: 3227
Toplam mesaj
: 35
Ort. okunma sayısı
: 1897
Kayıt tarihi
: 19.12.10
 
 

İstanbul doğumlu. Kuantum Yaşam Koçu. EFT, NLP, ETKİLİ İLETİŞİM, BEDEN DİLİ gibi bir çok konuda e..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster