Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Mayıs '18

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
20
 

Bakış Açım ve Kendime Karşı Hissettiklerim - III

En çok KENDİMLE MEŞGULÜM bu aralar. Onu dinlemekten sizlere sıra gelmiyor, az daha bekleyin…

Olumsuz yanlarımı belirledim ve onları olumluya çevirmeye uğraşıyorum. İşim çok anlayacağınız…

Olması gerektiği gibi, eleştirilerinize 7/24 açığım. Akıl yaşta değil baştadır diyorlar da, mesela ben HER YAŞTA AKILSIZIM ama aklım başımdadır hep; gel çık işin içinden şimdi. Bu duruma “Bana önyargınızı verin, size yargınızı GERİ vereyim” denebilir ancak. Tespih de değilim, çile bile değilim;  peki niye beni çekemiyorsunuz kardeşim?

ÖĞRENDİM Kİ kimsenin beni anlamasına gerek yok, çünkü buna İMKAN yok zaten. Hem anlaşılsam BEN olmazdım eminim. Niye bu kadar karmaşığım ki, bilen varsa söylesin. (Kendini bilmek önemlidir derler, ben onu bile bilemiyorum. Vah bana, acınacak haldeyim. ) Derdimi anlatmam, anlatamam ki kimseye BENİ BİLEN çıksın.

Ne anlaşılmaz biriymişsem hiç kimse çözemiyor. ÇÖZÜMSÜZ BİR BULMACA GAYET ANLAMSIZDIR! “Sussam hiç konuşmayacağım, konuşsam hiç susmayacağım.” En çok içimdeki sessizliği dinlemeyi seviyorum. O bana çok şey anlatıyor.

Karamsar olacak diye güya şiir yazmaktan kaçınıyorum bu aralar. Şu yazdıklarıma baksana. En iyisi buna şiir ruhunu yitirmişsin diyelim.

Bu hayatta en çok düşünmeyi seviyorum, çünkü birisine ihtiyaç duymadan yapabildiğim işlerden birisi. Düşünsenize, konuşmak için bile bir dinleyene ihtiyacınız var.

Hiç değilse ben yazıyorum hissettiklerimi. Kırgınlığımı, kızmışlığımı, küskünlüğümü… YAZMAK, CESARET İŞİDİR. Var mı sende???Bakmamak kaçış mı acaba sorunlardan, sessiz bir protestodur belki de, kim bilir…

Ne sağım belli, ne solum belli. Umut, hangi yandan eserse; Ardımda gerçekler. Sağım solum sobe... Ayağı takıldı düştü kaç kere yere UMUT, hep kalkmıştı ayağa ama şimdi kalkamıyor. Hiç terk etmemeliydi, yokken bile gönlümü kaplamalıydı UMUT...

Bayatlamış ya da son kullanma tarihi GEÇMİŞ bir ürünü bana İKRAM etmeyin lütfen. Onlar çöpe yakışır, zira ben ÇÖPLÜK değilim. Çektiğim bunca acıya suskunsun yüreğim, sen konuşursan ben de konuşurum. Sessiz ortamlardan hoşlanırım, ama insanın sessizi beni ürkütüyor. Asıl mesele olduğu gibi görebilmekte her şeyi... Değişen ruh hallerimde gizlemiş bir hayat yaşadığım... “Kendi cümlelerim vardır benim, anlamsız özlerden ibaret...”

Kendimden sakladığım, kendime bile anlatmadığım sırlarım var benim. “Çok kalabalık bir tekil kişiyim. İçimde bir BEN var, bir SEN var, bir de BİZ var.” Ne içim varmış çocuğunu evlat edineyim, dök dök bitmiyor. Söyleyemediklerimdi ASIL önemlisi...

Giderken sevdiklerini değil de, mutsuzluklarını ve üzüntülerini geride bırakabilmeli ki insan, yanında hoş anılar götürebilmeli gideceği yere.

Hayallerim, düşlerimin peşi sıra sürüklenmekteyken, üşümesin diye hayallerim, üstüne toprak örttüm bolca. Topladım kırıklıklarını hayallerimin, batıp da kanatmasın kimsenin yüreğini diye. İçimdeki umut, Hakk'ın rahmetine kavuşmuştur, böylelikle hayallerimin hepsi hayal oldu. Ben de, tüm geçmişime Hoşça kal dedim. Yasını tutmayı bıraktım hatıraların…

Millet yaşama azmiyle kanseri bile yeniyor da biz FAlılar, yaptığımız egzersizlerle şu Fred'i yenemedik bir türlü; utanıyorum kendimden.

Neden diye başlayan sorularımın cevabını, yaşayamadan tükettiklerimin hesabını kim verecek? Hepsinden önemlisi duyduklarıma inanacak mıyım? Sorularla baş başa bir ömür benimkisi…

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 78
Toplam yorum
: 26
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 48
Kayıt tarihi
: 19.04.18
 
 

1980 Adana doğumluyum. 13 yaşında friedreich ataksisi hastası olduğum ortaya çıktı. İlköğrenimi A..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster