Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Ağustos '11

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
517
 

Bana

Bana
 

İNSAN ACILARINDAN DOĞARMIŞ ÖĞRENDİM.


İnanamıyorsun değil mi olanlara? 

Yapamıyorsun, fazla geliyor her sey sana. 

Sen mükemmelsin aşamayacağın hiç bir şey yok değil mi? 

Duvara çarptığında ne düsünüyorsun peki? 

Değişen ne? 

Gülmek eskisi kadar güzel değil değil mi? 

Acı veriyor, sonunun oldugunu düsünüyorsun çünkü.

Mantık ve duygu. 

Sen mantıklı olansın. 

Hep dogruyu sectin. 

Hiç yanlıs yapmadın. 

Yada sen hep böyle sandın. 

Bu iyi bir şey miydi? 

Hala gurur duyuyor musun kendinle.


Ben böyle olsun istemedim hiç bir şeyi. 

Seni kandırmışlar. 

Yarın her şey daha güzel olacak diyenler çok pis eğlenmiş seninle. 

Hani daha güzel olan şeyler? 

Bırak dahasını güzel olan ne var artık sende. 

Konuş. 

Susma... 


Kendini de paralasan elinde avucunda hiçbir şey yok. 

Ödünç bir hayatın ortasında kimseye belli etmeden mal sahibi gibi yaşıyorsun. 

Aptallığına doyma. 

Seni yaşadıklarından sorumlu tutmuyorum, inandıklarından ve sevdiklerinden sorumlu tutuyorum. 

Yazık sana , acıyorum bile. 

Acınmaktan nefret edersin, köpek gibi sürünürsün; ama kimse acımasın sana değil mi... 

Acıyorum lan işte. 

Öyle bir ömür ki aleme altın tabakta sunulan her şeyin hiçbirini elde edemedin kendini de yırtsan. 

Konuş diyorum, susma. 

Ne oldu o her şeyi çok bilen bildiğinden şaşmayan, doğruyu bas bas bağıran güçlü kadın? 

O nerde ha? 

Senin kimseye siteme, kimseden şikayete hakkın yok. 

Kendin ettin kendin buldun da demiyorum. 

Gördüm her ne olduysa 

Biliyorum haberdarım bütün yaralarından. 

Hepsinin yerini, şiddetini, acısını biliyorum. 

Seni yaralarından sorumlu tutmuyorum kızım. 

Seni inandıklarından sorumlu tutuyorum. 

Neyine güvenerek attın kendini ortaya? 

Neyine güvenerek inandın herkese... 

Ve her şeye... 

Ve bana bile nasıl inandın konuş. 

Benim salak kendim, bir başına bırakılmadın mı en yakınlarınca sen? 

Cami avlularına terk edilen kundak bebelerinden daha acımasızca. 

Hepsini tanıyıp gördükten sonra oluruna bırakmadılar mı seni? 

Kes ağlamayı! 

Seni ölesiye kandırmışlar. 

Hiçbir şeyin daha güzel olacağı yok. 

Her şey boka sarıyor. 

Her gün daha yalnız daha karanlıksın. 

Gitgide azalıyor gücün, soluğun tükeniyor. 

Duymuyorum sanıyorsun hırıltılarını, sessizce yalvardığını anlamıyorum sanıyorsun... 

Benden bile kaçıyorsun ağlamak için. 

Nereye kadar? 

Sana söylemiştim beyinsizim,  

Söylemiştim kendine çekil demiştim. 

Senin benden başka kimsen yok demiştim. 

Kilometrelerce ötedekiler senin değil. 

Sen o resimden çıkalı çok oldu. 

Bu resme de çizilmedin,  

Sen yoksun demiştim. 

Sen sahipsiz bırakılmış istenmeyen bir kaderin kuş beyinli üstleneni. 

Sen çok meçhul bir yere düşmüş harcamaya değmez bozuk para. 

Acınmaktan nefret eden sefil gurur abidesi... 

Acıyorum sana çok. 


Gırtlağına düğümlenen yutkunamadığın tüküremediğin her şeyden haberim var. 

Bütün sustuklarını duydum anlıyor musun? 

Sen sitem hakkını sömüre sömüre kullandın, şikayet dilekçende yer kalmadı. 

Sen yaşlandın bile haberin yok mu? 

ümit senin neyine? 

Bir gelecek düşlemek, yeniden inanmak, artık ayağa kalkmak... 

Umut etmek senin neyine? 

Beni dinle artık Allah aşkına. 

iliğimi kemiğimi kuruttun burnunun dikine gitmekten. 

Kalbine inandıkça burnun boktan kurtulmadı. 

Bak şu sonuca... kimsesizsin. 

Unutarak yaşamayı öğrenmek zorundasın, boşvererek, aldırmayarak. yırtık bir çoraptan çıkar gibi çıkıp karışmalısın bu riyaya. 

Bu yalanın bir parçası olmalısın. 

Bu oyunun bir ucundan tutmalısın başka türlü yaşanmaz. 

Sana her baktığımda, acıdım. 

Sana her baktığımda sıkıldım. 

Sana her baktığımda kendime baktım. 

Nerden başlamalı toparlamaya bilemedim... 

Dağınık bıraktım. 

Sense hala toparlarım zannediyorsun ve hala gülünesi yalnızlığına bir anlam yüklemeye çalışıyorsun. 

Kendini, ben olmayan seni gönlünce kandırabilirsin güzelim... 

Ama beni asla kandıramazsın. 

Köpekler gibi öleceğin güne kadar bu işkenceyi çekeceksin. 

Bu karanlığa alışacaksın, bu yalnızlığa ısınacaksın. 

Bu ağlamak saçmalığına son vereceksin. 

Yine ben burdayım bak. 

Aç gözünü kaldır kafanı yüzüme bak! 

Yine ben varım yanında, içinde, ruhunun derinlerinde. 

Yine ben burdayım baksana! 

Bugün de affediyorum seni. 

Bir kez daha denemen için bugün de bağışlıyorum seni. 

Masallara, yalanlara, rüyalara, düşlere aldanmak yok. 

Beklemek, inanmak, ümit etmek yok. 

İstemek, istemez gibi yapmak; ama hep istemek , hep istemek yok. 

Zannetmek, aldanmak, kanmak, kanamak yok. 

Sen busun kızım. 

Senin payına düşen bu, fazlasını arzulamak yok. 

Gitmek istemek, yalnız bırakanlarını hayal etmek yok. 

Bir evin yok. 

Bir şehrin yok 

Bir kimsen yok. 

Bir yarının, bir dünün, bir bugünün yok. anlıyor musun? 

Ben varım bir tek. 

Ben varım gitmiyorum bir yere! 

Kalk! 

Yüreğine oturan kayayı itelim kenara. 

Kendimize geçelim. 

Yüzünün son kez ıslanmışlığıdır bu zavallıca, bu yıkılmış halin sondur. 

Şimdi sus. 

Şimdi susabilirsin. 

Şimdi bütün sustuklarını dökeceğin zamana kadar,  

Evet belki ahirete kadar,  

O'na anlatana kadar,  

O'na söyleyene kadar hissettiklerini sus. 

Şimdi sus evet sus. 

Ağlama, konuşma, sitem etme, şikayetlenme, kızma, isyan etme. 

Sus! 

İnatçı bir buluta hapsolmuşuz farz et. nasıl yağarız bilmiyoruz... 

O gün işte,  

O gün! 

Bütün bulutlar yüzünü döktüğü gün, doyasıya ineceğiz toprağa. 

İçine en derinine dek. kuruyarak. 

Hiç kalkmamacasına... 

Söz. 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Etkileyici fakat bir o kadar can yakıcı olmuş.. bir okurken hiç bitmeyecek sandım. Fazla ağır bazı sözcükleriniz.. ama çok başarılı..tam oniki diyebilirim...

Leyla Kanat 
 03.08.2011 18:18
Cevap :
Teşekkür ederim yorumunuz için...  04.08.2011 12:30
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 27
Toplam yorum
: 15
Toplam mesaj
: 5
Ort. okunma sayısı
: 1971
Kayıt tarihi
: 27.05.08
 
 

02/09/1985 Ankara doğumluyum, halen de Ankara'da yaşamaktayım. 6 yaşında piyano eğitimi almaya ba..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster